a Music Box Superhero

TWILIGHT SUMMARY ( in tagalog pare!)

2008-12-09T15:58:00.003+08:00

kasi pare ganito daw yun. may isa daw babae na hot daw pare. pero maputla siya kasi hindi siya inalagaan ng nanay niya pare. tapos pare emo daw siya kasi nga daw hindi siya mahal ng mundo at para siyang patay na bata na galit sa mundo. tapos pare, lumipat daw siya ng tirahan kasi daw masyado daw siyang emo para sa luma niyang tirahan. sabi niya sa nanay niya "tangina mo nay gusto ko lumipat kay tay". tangina pare hindi nagalit nanay niya. sabi lang ng nanay niya "tangina mo pare wag ka magmura".

so lumipat siya sa tatay niya di ba? pagkarating niya dun sabi niya, "tangina erpat bakit maulan dito?" sabi ng erpat niya "gago 'bur' months na! malamig na tangena". so nagtaka yung babaeng simula ngayon ay tatawagin na lang nating "babaeng maputla at emo".

so pumasok siya sa school di ba? binigyan siya ng truck ng tatay niya pare. sabi ng tatay niya "tangina mo sa'yo na tong truck ko". sabi niya "salamat tay".

pagkarating niyang school tsong, may nakita siyang lalaking mukhang bangkay pero pogi. sakto. pogi pero mukhang bangkay. sabi ni babaeng maputla at emo "hot pare".

nung chem lab na ni babaeng maputla at emo, natagpuan niyang lab partner niya yung poging bangkay. so nung tinignan siya nung poging bangkay, ang asim ng mukha nito. mukhang nandiri ata kay babaeng maputla at emo.

sabi ni poging bangkay "tangina mo". sabi ni babaeng maputla at emo "tangina KA". sabi ni poging bangkay "tangina NIYA oh *tumuro sa teacher nila*". sabi ni babaeng maputla at emo "oo nga noh. TANGINA MO". sabi ni poging bangkay "tangina mo gago bampira ako". tapos naghubad siya ng damit at kumintab ang katawan niya kasi linagyan niya ng glitters ang abs niya kasi tigas siya at ganun na ang mga tigas ngayon na nagpupuntang emba.

so pare na in love si babaeng maputla at emo kay poging bangkay. si poging bangkay naman sige lang kasi sex din daw yun. so ayun. ang shweet shweet nila.

"eow poh... ahihihihi"

"bebe mwahugz,..... ^^,"

so tapos nun nagpunta sila sa damuhan kasi.... alam mo na. tapos sabi ni poging bangkay "ikaw na buhay ko ngayon" sabi ni babaeng maputla at emo "tangina mo gago patay ka na". sabi ni poging bangkay "TANGINA KA".

tapos nagsex sila

so basically pare yun lang yung mga importanteng nangyari sa buong storya. intense noh? kaya pala nahhook lahat ng tao. akala ko overrated. hindi pala. astig pala.

[Source: bboydlet.multiply]

Active Vista Film Festival

2008-11-14T04:50:00.000+08:00

The Next Revolution

By Karla Vizcarra

Media is power. A single, vital image---when ingrained powerfully enough----translates into a message which lasts a lifetime. Ideas create films and shows; films and shows create ideologies, which become tiny revolutions waiting to happen Where reality fails to depict itself---or rather, when people stop paying attention, art does---often with much potency and more urgency.

The Active Vista film festival works under this conviction: a mission to revolutionize values through the powerful medium of cinema. A first of its kind, Active Vista goes beyond mere entertainment, mere video machinery.

Active Vista recognizes the country’s longstanding struggle for change, and aims to awaken a progressive spirit in our people---- if not a social conscience, at least a social consciousness. It’s a little ambitious, but there is just enough genius in its roster of films to believe it can work.

The weeklong festival will be held at the Robinson’s Galleria IndieSine from November 26 to December 2, 2008, with each day of the week devoted to a specific advocacy, in partnership with a NGO: Filipino Heroism, Culture and National Identity (Kasaysayan ng Kagitingan), Justice, Gender and Human Rights, and Peace (Katuwiran, Karapatan at Kapayapaan), Environment (Kalikasan), Education, Children and Youth (Kabataan Kinabukasan)and Social Progress – Poverty, Hunger, Health, Debt and Issues of Marginalized Sectors of Society (Kaunlaran). Each day, from 1 pm onwards, Indiesine will be showing classic, award-winning, or critically-acclaimed films--- many of them independent---that will leave a message and stir the hopeful Filipino spirit.

To be featured in the festival are Mike de Leon’s never been shown documentary on the Martial Law, Signos and his mind-bending satire, Kakabakaba Ka Ba, Dante Garcia’s Oscar nominee Ploning and recent winners and entries in the Cinemalaya Film Festival, including Pepot Artista, Pisay, Tribu and Brutus. In addition, there will be a special screening of the Best of Probe Team episodes, Raymond Red’s Bayani, the selected Ten Best Student Short Films and a marathon showing of cult tv hit, Strangebrew. After and in between screenings, there will be forums, live music performances and interactions with the filmmakers.

The Active Vista is a project of DAKILA – Philippine Collective for Modern Heroism, in cooperation with the National Commission on Culture and Arts (NCCA) and The Philippine Independent Filmmakers Multipurpose Cooperative (IFC).

More than anything, Dakila believes that change can happen---one mind, one step and possibly, one viewer at a time.

Support the Active Vista Film Festival.

ACTIVE VISTA FILM FESTIVAL

November 26 to December 2

Robinsons Galleria IndieSine

For more details and a complete listing of the screening schedules/ activities, visit: www.dakila.org.ph or e-mail activevista.filmfestival@yahoo.com. You may also reach us at 09054292539 or 5729180.

“While it is true that no song, no poem, no painting, no novel, no film has ever stopped a tank, prevented a bullet, or overthrown a corrupt government, the virtue of every art form in enriching the Filipino spirit cannot be rivaled. While movies can’t feed a hungry child, bring justice to the oppressed, or solve poverty, they can open our minds to the plight of children against starvation, make us understand the worth of justice and peace, and get us involved in the struggle against poverty and oppression in many ways that newspapers, classroom lectures or a thousand publicity ads could ever hope to. Because while art may not change the world, it can change the way we view the world. For true revolution begins in the imagination.”

ACTIVE VISTA FILM FESTIVAL

Changing the way we view the world….

November 26 to December 2, 2008

Robinsons Galleria IndieSine

PELIKULA

FILM SCREENINGS

Kasaysayan ng Kagitingan [Filipino Heroism, Culture and National Identity]

By showing films that dwell on the celebration of our rich culture and tradition, the chronicles of the life and times of our heroes and the struggles of our country to attain our identity and pride as a nation, we may be able to instill values that defy our long confinement from colonial mentality.

Bayani by Raymond Red

On the eve of Bonifacio Day, we will be showing a re-mastered version of the film as it marks its 15^th anniversary this year. Bayani is a tale about the rise, fall and resurrection of the "Katipunan" and its Supremo and a semi-biography of Philippine hero Andres Bonifacio. Noted for its heavy stylistics and painstaking attention to filmic detail, the biopic also tackles the momentous events surrounding the Philippine struggle against Spanish colonialism.

Namets by Emilio “Jay” Abello (Cinemalaya 2008)

Namets is a colorful celebration of food as well as love, and the love of food above all, which is central to being Negrosanon and being Filipino. It follows the flirtation between Jacko and Cassie, two Negrenses who grew up in Bacolod , and whose lives revolve around food. The film is shot in Negros Occidental and the language is primarily in Hiligaynon, the language spoken in that region.

Ploning by Dante Garcia

The popular Cuyonon folk song, “Ploning” is the main inspiration for the film. It presents the story of a Cuyonon woman’s promise, her struggle with hope and love told from the point of view of a young boy. It is a loving tribute to small-town life, folk tradition and timeless tenets; its textured characters, each with an affecting story to tell; its private locales; its actors' deeply-felt performances; and its shared insights about the different forms of love that bind people to each other. All of these elements come to bear on the principal story of Ploning (Judy Ann Santos), a selfless woman who mourns a departed love but doesn't let her private grief prevent her from helping many others with their personal problems.

Katuwiran, Karapatan at Kapayapaan [Justice, Gender and Human Rights, and Peace]

By presenting films that depict the on going struggle of our nation to achieve justice, gender equality, respect for human rights and peace, we may be able to lay the foundation for an empowered citizenry.

Huling Balyan ng Buhi (Woven Stories of the Other) by Sherad Anthony Sanchez

Huling Balyan ng Buhi is a war film, one that doesn't relish in the flagrant violence and casualties but speaks of and for the lives that are ultimately affected. Sanchez's film, instead of relying on the traditional narrative, crosscuts between real-time sequences that is more telling of the currency of conflict than what is manufactured by the creative mind of a screenwriter, who mostly merely rewrites personal impressions of war or what has been published in newspapers. The stories are finally woven together not by the common considerations of traditional narrative but by an overbearing feeling caused by prolonged warfare where no bet can ever be capable of winning. The thread that finally connects everything is inevitable loss: of a mother we'll never get to know, of a real reason to fight, of the last balyan, the final bastion of a cultural identity.

Hunghong sa Yuta (Earth’s Whisperer) by Arnel Mardoquio

"Earth's whisper." The English translation of "Hunghong sa Yuta" — the title of Arnel Mardoquio's film about war and peace in Mindanao — easily cues us on how to read this story about a clutch of deaf-mute children in a mountain community consisting of Christians, Muslims and Lumads, and the teacher from the city who introduces them to the alphabet and numbers. War between rebels and the military has devastated the community of Hinyok, its most telling casualty being children born without the ability to speak and hear, and whose fathers are nevertheless intent on training them to become fighters to defend their land. Vigo Cruz, artist and toy-maker, answers a posted notice about Hinyok's need for a teacher, and his work with the children brings joy and hope to the young war victims and their mothers.

Kalikasan [Environment]

By displaying the beauty of a country gifted with abundant natural resources, we may be able to impart the pressing need to protect and preserve our environment.

Brutus by Tara Illenberger (Cinemalaya 2008)

Brutus tells the tale of two Mangyan children, hired by illegal loggers to smuggle wood from the mountains of Mindoro , as they embark on a dangerous journey to deliver the goods to the lowlands. In the process, they discover a world run by the greed of men, a world governed by ideologies that bring about the armed conflict that plagues the Mindoro highlands, the home of their own people.

Kabataan…Kinabukasan [Education, Children and Youth]

By portraying the intricacies of everyday survival of the Filipino youth,

we may be able to find a path to build their future.

Pepot Artista by Clodualdo del Mundo

Pepot Artista is a comedy-musical that focuses on a ten-year-old boy whose dream is to become a movie star. Pepot, the dreamer, is surrounded by people who are equally dazzled by the movie world- from his own mother to the principal in his school to the impersonators in the neighborhood carnival.. Coming from a poor family, Pepot overcomes adversity to have a chance at fulfilling his dream. He tackles school bullies, a strict teacher, and an unwelcoming world that fails to comprehend his intense desire to become a star. The story happens in the ‘70s when superstars brightened the film world in Pepot’s country. The film explores the penchant of Filipinos for entertainment in the midst of serious social problems.

Tribu by Jim Libiran (Cinemalaya 2007)

The movie depicts, in graphic detail, the gang culture of Tondo, a Manila slum notorious for its chaos, filth, poverty and violence. The story is told from the point of view of a 10-year-old boy who witnesses the violence as a gang avenges the death of one of its members. The gangs call themselves "tribes," thus the title "Tribu."

Pisay by Auraeus Solito (Cinemalaya 2007)

Pisay” relates the stories of eight Philippine Science High School (PSHS) students during the volatile 1980s when the Philippines was in its greatest moment in history- as the Marcos Dictatorship is ousted by the 1986 People Power Revolution to Cory Aquino's New Government- as they come of age in a time filled with excitement, conflict and change.

Ang Daan Patungong Kalimugtong (The Road to Kalimugtong) by Mes de Guzman

For Jinky and Potpot, life in Benguet is simply a trek to and from school. Every day, together with other children, they have to cross mountains, rivers and hanging bridges to get to their destination. They survive thanks to the work of their elder brothers, Manong Ramil and Manong Ronaldo, who inherited the task of looking after their siblings and grandfather on their parents' death. Both work for a mining company, leaving the younger brothers in their grandfather's care. But the elder brothers haven't been back for months. The film tackles the blatant ills of the Philippines ' educational system and its surrounding issues on poverty without being too preachy. It is quite good that the film is narrated and is shown through the point of view of the children; and as such, the presentation of the issues is filtered by their inherent naivete and innocence, making the exercise a lot more palatable yet poignant.

Bunso by Ditsi Carolino

The film allows us to look into the bleak fate of children from the impoverished slums of the largest cities of the third world. The main character of the film is 11 year old Bunso, who is serving time for minor theft in the metropolis of Manila , in the Philippines . Together with Diosel, who is a few months older and 13 year old Tony, they are passed up against hundreds of adult prisoners in overcrowded cells, many of whom are sentenced for rape, murder and dealing drugs.

Kaunlaran [Social Progress – Poverty, Hunger, Health, Debt and

Issues of Marginalized Sectors of Society]

By featuring films that depict the struggles of the common man in a country that despite the promise of progress has failed to provide children with quality education, families of decent shelter, workers of fair wages, farmers with a land of their own, and majority of the population with dignity of life, we may be able to achieve a national development goal that balances social progress with social justice.

My Fake American Accent by Ned Trespeces (Cinemalaya 2008)

The film is a slice-of-life workplace comedy following the lives of technical support call center agents in the span of six months. Speaking with a fake American accent is a prerequisite for the job. This ensemble comedy is an inside look into the maddening, sleep-deprived, caffeine-fuelled lives of those who ply their trade in the call center industry.

Huling Byahe by Rom Dongeto

“Huling Byahe” (The Final Journey) is a story of a young woman named Minda, an OFW returning to her tribal hometown after working abroad for six years—a chapter in her life that is shrouded in silence and from which she returned shaken and wounded. “Huling Biyahe” is a story of trials and courage amidst compelling issues confronting women—gender based violence, family planning, and migration. Set against the stunning backdrop of the Cordilleras and its colorful culture and rituals, “Huling Biyahe” is a film that behooves its audience to rethink harmony between customs/traditions and pressing, modern-day socio-economic issues.

Kasarinlan at Kalayaan [Democracy and Good Governance]

By presenting the formation of a young nation struggling to practice democracy and good governance, we may be able to collectively transverse the road to nation building.

Manoro by Brillante Mendoza

A young girl tries to teach her elders a lesson about self-determination and respect in this drama inspired by actual events. The Aeta are indigenous people who have traditionally lived in the nation's mountain regions. However, after the eruption of a long-dormant volcano, an Aeta community is relocated to the nearby lowlands, and the children of the Aeta attend state-sponsored schools for the first time. Jonalyn is a 13-year-old girl who has just graduated from grade school and is eager to put her knowledge to use for the good of the community. When she learns that an upcoming election will choose the nation's new leader, she encourages the adults in her village to vote; however, she soon discovers that most of them can't read a ballot and have no idea how the voting process works. With the election only a few days away, Jonalyn organizes a crash course to teach the grown-ups in her community how to take part in the democratic process. However, not all of them are eager to learn, and when Jonalyn discovers her grandfather has gone missing during a hunting trip, she and her father set out to find him before Election Day rolls around.

Barako: Small time, Big time Politics by Manolito C. Sulit

Barako is a haunting account of a young man’s attempt to effect change in his town by gathering his friends around a kapihan called “barakuhan”. In the absence of media, it effectively becomes a venue for the townsfolk to practice their democratic rights, colliding expectedly with the elite’s political and economic interests. The movie starts glaringly with the American occupation of Batangas (early 1900) with the valiant Gen. Malvar and another local hero, Mateo Ilustre plotting its defense. It then takes us to a seemingly restive yet impoverished Batangueño community 100 years later, taking shifting points of view of the people from the grassroots, drawing them initially around one central figure, an unnamed character labeled only as the Publicist and later on, around yet another, Mando— referred to in the story (by the Publicist himself) as "ang tunay na barako".

Signos by Mike de Leon (World Premiere)

The assassination of Ninoy Aquino in August 1983, generally believed to be the work of the military, became a key moment in Philippine history for a renewed opposition to Marcos. In the same year, Mike de Leon made Signos (1983). The film is an independent Brecthian styled documentary about the anti-censorship protest movement, labor and student rallies, and the funeral of Aquino. Signos is Mike de Leon’s first attempt at an explicitly political film and it is his first film outside mainstream cinema. It was produced on a limited and non-commercial scale by the progressive nongovernmental organization, Asia Visions, known for producing socially relevant films. The screening of Signos is a once in a lifetime chance to see an unreleased work of one of the most brilliant filmmaker that Philippine Cinema has produced.

CLOSING FILM

Kakabakaba Ka Ba? (Will Your Heart Beat Faster?) by Mike de Leon

Mike de Leon's wittily demented musical satire about Japanese yakuza, Chinese gangsters, bohemian hedonism, and the Catholic Church. “Undoubtedly, one of the finest Filipino comedy films ever made, KAKABAKABA KA BA is refreshing, literate, and very engrossing. It says more about our society than many of the so-called important films of recent vintage. In fact, it "was considered by critics as one of the landmark films of the 1980's in its absurd, comical, and irreverent treatment of an otherwise serious theme about foreign control of the Philippine economy… had to hurdle the censors, who originally sought to ban the film for its alleged racist attacks against the Japanese and the Chinese." [CCP Encyclopedia: Film]

SPECIAL SCREENINGS

ALAB

TEN BEST STUDENT SHORT FILMS

Alab aims to capture the idealism and intensity of student film makers and how they view the world in their young eyes.

Anino by Raymond Red

Winner of the Golden Palm at the Cannes International Film Festival, Raymond Red’s Anino (Shadow, 2000) is a thirteen-minute short about a photographer from the provinces (Ronnie Lazaro) wandering about the streets of Manila. He meets a man in black (John Arcilla) just outside a church, and is nearly run over by an old man driving a car (Eddie Garcia); in between, he has a quiet interlude with a child (Ronnie Pulido).. People meet, then meet again; harsh words are spoken, and violence inflicted. The film ends on what may be seen as either a hopeful or ironic note--it’s up to you to decide which.

The Probe Team

Special Documentary Screening

Gintong Pamana (2008)

In 1981, Berto Morales, a farmer employed as a bulldozer operator in an irrigation project in Surigao, struck gold. He discovered a treasure trove of gold ornaments while bringing down a hill to collect filling materials. The discovery, hitherto unknown to the public, is among the largest collection of Philippine archaeological gold in the country as well as in the rest of the world. PROBE reporter Cheche Lazaro searches for Berto in Surigao and from then on, she uncovers that Berto’s gold discovery takes many twist and turns -- involving threats to his life and family. With the help of historians and experts, Gintong Pamana reveals an amazing story about the Philippines ’ forgotten civilization.

Gusto mo bang mag-migrate? (2004)

A first on Philippine television—get a glimpse of what reality has in store for those who seek that elusive greener pasture abroad. Probe Team artist-reporter Robert Alejandro returns from his grueling first 6 months in Vancouver , Canada and brings home a personal home video of his stay in the land of the maple leaf—from plunging to the depths of loneliness days after his arrival to apartment and job-hunting. Robert Alejandro is only one of the countless Filipinos who dare leave and try their luck elsewhere.

STRANGEBREW

Strangebrew was launched in early summer of 2001 on UNTV, and became a popular show among Filipino youth. It was hosted by Arvin "Tado" Jimenez, and Angel "Erning" Rivero. The show was directed by R.A. Rivera. The show also featured film makers Ramon Bautista and Jun Sabayton, playing odd characters. The reality comedy show features fun facts about how things are made in a factory, or making a movie. Trivial pursuits and road trip like episodes were produced, as means to make a transition from one topic to another.

ACTIVE VISTA FILM FESTIVAL

The Active Vista Film Festival is organized by DAKILA – Philippine Collective for Modern Heroism through the support of the National Commission on Culture and Arts and the Philippine Independent Filmmakers Cooperative. Active Vista is a film festival that will feature full-length or short films, video documentaries or animation that tackle core values that promote responsible citizenship and various advocacies that contribute to nation building.

Active Vista . Dynamic Views. Active Vista challenges to define a spectrum in the use of film as a powerful tool in shaping the consciousness of a new generation of film goers into the importance of critical thinking as the foundation of responsible citizenship and nation building. The term “active vista” is characterized to encourage dynamism in views as a fundamental requirement in addressing methods and directions of social transformation.

Active Vista Film Festival will run from November 26 to December 2 at the Robinsons Galleria IndieSine.

ABOUT DAKILA

DAKILA (nobility) - Philippine Collective for Modern Heroism is a group of artists and individuals committed to advocating social consciousness formation among both their industry peers and their immediate audiences. DAKILA recognizes that Philippine society is in the midst of a significant upheaval and that, as disciples of the creative act, the artists are not exempted from the responsibility of helping contribute to positive change.

DAKILA envisions a nation of heroes. Its mission is to build a movement that inspires heroism and nobility of thought and action to effect social transformation by collectively providing creative avenues to awaken the individual, dismantle apathy and unleash their inner hero.

The three goals of DAKILA are awareness, education, and involvement - to make the public aware of crucial concerns affecting society, to educate both the audience and, more importantly, themselves about pressing social concerns, which should effectively inform the methods of creative expression and to be consistently and dynamically involved in activities geared toward achieving the common good.

DAKILA is comprised of multi-awarded poet-essayist and front man of the spoken word-jazz-rock band Radioactive Sago Project, LOURD ERNEST DE VEYRA; Parokya ni Edgar bassist and cancer awareness advocate, BUHAWI “BUWI” MENESES; comedian, indie film actor, Live Tilapia vocalist, limiTADO owner and Brewrats deejay, ARVIN “TADO” JIMENEZ; accomplished singer, songwriter, musical director, and theatre actor, NOEL CABANGON; versatile Bacolod-born film and theatre actor, RONIE LAZARO; and many more artists, students and young professionals.

Active Vista Film Festival

November 26 - December 2, 2008

Indie Sine, Robinson's Galleria

e-mail: activevista.filmfestival@yahoo.com

cellular: (0905) 4292539

How's Ely (Ely Buendia Update)

2008-09-02T06:39:00.002+08:00

dear everybody,

before anything. i just spoke to day cabuhat. and she informed me that ely's condition is now stable. and they're very thankful for all your concern.

thank you very much for coming t the show. we really felt the cheering and the singing and the love you all gave.

thank you for understanding that the show had to be cut short.

ely was in no condition (emotionally, physically) to play but he did. and he gave it his all which is more than we could ask from him. given the circumstances he was in.

we all wish him well. we are all confident that he will recover soon.

i promise to give you another eraserheads show as soon as possible.

again thank you very much,
rayms

How's Tara (Tara Santelices Update)

2008-09-02T06:13:00.001+08:00

September 1, 2008

Dear Everyone,

Tara

After almost two weeks of being sick, I was able to visit Tara last Friday. Although I dropped by the Sunday before, I didn't get to see her 'cause Tita Anne won't let me in. I had cough and colds. So, when I came in the room last Friday, surprise surprise. Tara can open her eyes already! Actually only her right eye 'cause her left eye is sore (well, it's red). Whenever Cheska, Rina or I made movements or talked loudly, she'd open her right eye and move it to where the sound or movement was coming from. She also yawned too! Cheska also told me that when the doctor would press on her feet, Tara would feel tickled. That's a good sign too.

Great improvement from the last time I saw her when her head was wrapped in bandages and her eyes were covered with patches. Her gunshot wounds (entry and exit) were already closed, stitched up by the doctors. They're checking if she can breathe on her own. They're also considering home care.

Storm the heavens with prayers!

Family and Friends

I only know so little of how Tara's family and Joee are doing. Her family is always at her side. Other times Tito Larry and Tita Anne are busy taking care of paperwork and financial stuff. Lila and Gitta are busy with school too. I haven't seen or talked to Joee for the past two weeks since she got sick and she was busy with her finals and her thesis. Relatives stay with Tara during the night. Friends, friends of family, friends of friends and parents of friends drop by from time to time.

Donations

Donations are still being graciously accepted. Again, the bank account is under Anne Marie F. Santelices, Banco de Oro, SA 2140-06220. On Wednesday (September 3), it'll be her fourth week in Medical City so you could just imagine (or cannot imagine) how much the medical bill is already. Thanks to people from Canada who sent money through Rica (Caoyonan). I have deposit slips but I don't know the exact amount of donations so far. Ate Malaine (Joee's sister) also has money from gigs. RockEd too has been raising money for Tara. A lot of other people too are organizing gigs and stuff. Just make sure not to sensationalize what happened. I hope sincerity remains intact. Peace.

Case

Regarding the case, I only get updates from my friend Cha Ilagan, who's the daughter of Mayor Mon Ilagan of Cainta. She's regularly updated by Col. Torrecampo, Cainta's Chief of Police, who's handling the case. I don't know though if I can disclose details but just to be safe, there's progress. Even though things aren't moving as fast as we would like it to be, there's progress. I guess we should appreciate that. Cha also told me that they have already submitted a proposal to allot some amount for Tara from the city budget to help with the medical bill. She's also trying to solicit funds from other Cainta officials. And according to Tita Anne, when a DZRH DJ called up the mayor's office on air, it was promised that the municipality is working on the street lighting. Let's just hope and pray it'll happen soon because similar incidences happened again after what happened to Tara.

Petition

And while I'm writing this, I also checked on the online petition (http://www.gopetition.com/petitions/justice-for-tara-santelices.html). There are 6171 signatures already, which is something we can feel good about. Although some comments are a bit off/foul/annoying/unnecessary, I guess we should be glad that people are becoming aware of what happened to Tara and what should be done about it. I don't personally know Tito Larry's friend, Chito Iriga, who created the petition so I don't know what the next step will be. Maybe someone can print the 6000+ signatures and show it to people who can help with the funds or with the case (aka people in government, people in media, people who are rich haha). Justice is such a grand thing to demand from people but little ways, individual efforts, small acts of kindness go a long way. If you can do something, do it. If you know someone who can help, ask that someone to help. MAKE THINGS HAPPEN.

Visiting

If you want to come and visit her, just ask me through text the room number. I'm not sure if I can publicly announce the room she's staying in but visitors are always welcome. Just make sure you're free from sickness, not coughing, not sneezing. Also, if you're commuting come before 10pm because security at the Medical City is strict.

Thank You

Hmm, that's it. Let's keep on praying for Tara, for her family, for more generous people, for the case to be solved, for everyone's safety and for malicious rumors to die down. Thanks to all those who have visited Tara, given money, attended gigs, spread positive information, forwarded messages, signed the petition and prayed for Tara's recovery. And to loosely quote Ms. Abaya (our 3rd year CLE teacher), we can become the answers to our own questions. Many of us ask why this happened, where the criminal is, what Cainta is doing about it, where the money will come from--an infinite amount of questions. Let's become Answers. Let's make things happen.

Repost

I wrote this blog entry after having been asked through text countless times "How's Tara?" Although I'm always glad to share good news to friends and strangers, I guess it's more practical to write an update since no one has heard anything from anyone for a long time (online at least). You can repost this if you want or post a link to this entry. The circle is not exclusive. :) This is my very best attempt to update everyone. I'm sorry in advance if there are minor details that I've left out or misinterpreted.

I'm keeping the faith, how about you?

Mucho dandruff,
Jac

Reposted from http://jaaac.multiply.com/journal/item/88, http://vandring.multiply.com/journal/item/44

Fundraising Events for Tara

2008-08-11T04:30:00.001+08:00

TARA FEST Update5: Fundraising Gigs for Tara and her Family We, Tara's friends and family are trying to raise funds for Tara's medical bills. It is also to uplift the morale of Tara and her Family. Please support our events for Tara. Thank you for your support. August 9 (Saturday) Bela Bar - Skies of Ember, Rubber Inc., Elemento, Carnival Park, Archaster, and more. (more details on dotternus.multiply.com) 9pm onwards 70s Bistro - Coffeebreak Island, Lady I, Chongkeys, Unitiima. 9pm onwards August 11 (Monday) Mag:net Bonifacio Highstreet - in cooperation with RockEd. Feat: Pedicab, Imago, Rivermaya, Gasulina, Unitiima 6-9pm only Ten02 - Skies of ember, Scarlet Tears, Names are for Tombstones, The Bernadettes, The Late Isabel, We Nocturnal, Aurora Borealis, Dayuhan, Fuseboxx, La Luna. 8pm onwards August 12 (Tuesday) Mag:net Katipunan - Gang Badoy's Birthday (Open to everyone and will also be a fundraising event for Tara) August 13 (Wednesday) Freedom Bar - Nyctinasty, Kidzpool, Dayuhan, Sters, Chubibo and more. 9pm Souk Cafe, Dasma Cavite - "I EXIST for TARA" EXIST artists. 8pm onwards August 14 (Thursday) Bela Bar - Electronica and Experimental Artists Route196 - Chillitees, Cambio, Gasulina, Project 2, Hija, and more. August 15 (Friday) Route196 - Terno Inferno for Tara. All Terno Bands. 9pm. August 16 (Saturday) Route196 - Open Mic (acoustic) and Open art exhibit for women. Organized by Lunduyan ng Sining and F.A.M.E. Mogwai Cubao X - Organized by RockEd. Feat: Radioactive Sago, Juan Pablo Dream, Cambio, Gasulina, Shift, Chillitees Nine Mile - 420 Party. August 25 (Monday) Route196 - slots open Other venues without final dates yet: Big Sky Mind Saguijo Club Dredd Gweilos Makati Other events/groups: NU107 Jam 88.3 Magic 89.9 RockEd Terno Recordings F.A.M.E Lunduyan ng Sining Please Spread the Love for Tara. Thanks.

_{(Link from: http://vandring.multiply.com/journal/item/41/Fundraising_Events_for_Tara}}

37 things you don't know (i think) about it...

2008-03-04T08:35:00.000+08:00

Did you know...

Did you know that quitting smoking could help you avoid complications when undergoing surgery?
Did you know that the use of cessation materials like this directly increases your chances of quitting smoking?
Did you know that the more strategies you use to quit, the higher your odds of remaining quit?
Did you know that for every day that you are quit, your immune system improves?
Did you know that quitting smoking can be one of the biggest factors in improving sexual functioning?
Did you know that your appeal to the opposite sex could triple as a non-smoker? and double your odds of quitting smoking?
Did you know that using nicotine replacement products could reduce withdrawal symptoms quitting?
Did you know that the more intensively you focus on quitting, the higher your odds of quitting?
Did you know that even smokers view non-smokers more positively than they do smokers?
Did you know that as a non-smoker, others might perceive you as being more sophisticated than as a smoker?
Did you know that as a non-smoker, others may perceive you as being more self- disciplined than as a smoker?
Did you know that as a non-smoker, others might perceive you as being wiser than a smoker is perceived?
Did you know that as a non-smoking female, men perceive you as more sexually attractive than when you used to smoke?
Did you know that as a non-smoking female, men perceive you as more likable than when you used to smoke?
Did you know that by avoiding typical "cues" to smoke that the likelihood of remaining quit is doubled?
Did you know that non-smokers are seen as more mature than smokers?
Did you know that nonsmokers find other nonsmokers more attractive than smokers?
Did you know that non-smokers are viewed as more desirable to date than smokers?
Did you know that non-smokers are seen as healthier than smokers are?
Did you know that computer-based smoking cessation interventions appear to be more effective than similar types of programs delivered by mail?
Did you now that quitting smoking could be a protective factor for erectile dysfunction?
Did you know that actors who use tobacco products are rated less favorably by children than actors who don't use tobacco products?
Did you know that expectant mothers who quit cigarettes reduce their baby's chances of having attention, motor control, and perception problems?
Did you know that quitting smoking might help you avoid cervical abnormalities?
Did you know that having people around you who are positive about your effort to stop smoking actually helps quitting?
Did you know that increasing one's exercise has been linked with success in quitting smoking?
Did you know that persons who have remained quit for more than 15 years appear to have the same risk as "never-smokers" for stomach cancer?
Did you know that excess risk of heart disease caused by smoking could be cut in half after just one year of quitting smoking?
Did you know that the minimal weight gain reported by some ex-smokers often reverses itself over time?
Did you know that quitting smoking could eliminate your need for cholesterol –lowering medication, and result in significant cost savings?
Did you know that the increased risk for developing prostate cancer as a smoker disappears over time once you quit?
Did you know that quitting smoking could increase your options for the safe use of contraceptives?
Did you know that quitting smoking could help to slow facial aging and the appearance of wrinkles?
Did you know that lung function improves within a few months of quitting smoking?
Did you know that supportive partners increase the chances of their significant others quitting?
Did you know that self-massage may help quitters to relax and improve their mood while quitting?
Did you know that that self-massaging one's hands can reduce withdrawal symptoms?

Every Cigarette is doing you damage.

"Do Quit Smoking,
Don't Quit LIFE!"

-we don't know our own time, don't make it short-

Googling Myself - new past time

2008-01-16T07:31:00.000+08:00

Thanks to Mr. Ramon Bautista for letting me know his self-centered past time of Googling Himself. Today, I tried doing it because wala akong magawa. I found out na hindi lang pala ako ang Ivan Aguilar sa mundo. I was pretty shocked that learned na may nakikigamit ng pangalan ko. I found this four personalities and mejo natawa ako.

These are the Ivan Aguilars that I found:

Ivan Aguilar, The Men's Wear Fashion Designer - http://www.ivanaguilar.com.br/site
Ivan Aguilar, The Rape Victim - http://lostinlimaohio.blogspot.com/2007/12/ivan-aguilar-cano.html
Ivan Aguilar, The Sports Enthusiast - http://www.1up.com/do/my1Up?publicUserId=5640207
Ivan Aguilar, The Novelty/Rap/Hip-hop Music Enthusiast - http://profile.imeem.com/ELKrabr

Try it yourself and learn to rediscover and find yourself using google.

WASAK!

-end-

iBANG item no.009

2008-01-15T09:20:00.000+08:00

Nakita ko sa oriental goods section ng isang super market:

BANG#009: "DICK STICK"

Preserved for gays.

-end-

iBANG! item no.008

2007-07-07T16:41:00.000+08:00

Nagpunta ako sa isang sisig haus para mag lunch nang may napansin akong paalala:

BANG#008: "PAY US YOU ORDER TO THE CASHIER"

sapilitan! PAY US YOU!!!! ORDER TO THE CASHIER!!!! -_-

-end-

iBANG! item no.007

2007-03-26T01:37:00.001+08:00

The Top 25
Funny Friendster Profiles

If you haven't checked your Friendster account in a while, here's a
peek at what you've been missing (lucky you!)

25] Ayumi
Occupation: student
Companies: rockers companies!
Hobby: chating!!
wants to meet "pretty girls!! only!! hehes!!" [Bakit kaya installment? Read this with feelings for maximum appreciation. Complete with the pauses.]

24] catherine joyii
Affiliations: Catholic [Bang!]
"dont lyk pipol hu r very: PLASTIKS, pa EPAL, LIARS and anything na
mga BAD ATTITUDE I like hu r vry gud.... [Huh? Who?]!!! "and if u
want me to ur friend, jaz aDD me uP" [Bang! Bang!]

23] giriz
Affiliations: Bsta Nilalang sa EarTh pro luv c God [Oh... And what do we have here?]
"i like" play badminton." [Me don't like.]

22] alexandra rose sobida
About Her: long hair, bolding eyes [Hmm... meaning?], red lips and long life [Amen!]
Who She Wants to Meet: a spiecial boy in my hole life forever and
ever [Amen ulit!]

21] jOnah-nUevE 'kikAy fOe RiL'
Companies: oN mAh hiStOry.. wYL i WAs On A mAll hOppiNg.. sUmvody
GAve mE A stArstruck fOrM... HAhA! itz kinDA wEiRD.... wAtZ uP wit
dAt huH? [What's up with YOU???]

20] Jean
Companies: Schools [Puwede naman...]
Affiliations: Cristianity [Yun na!]
Who I Want to Meet: "be always respect the universal trademark clan
within the highest organization" [Oh. My Gadddd. This could be themotherest of them all grand statements, don't you think?]

19] -aNnA-
MaArtE,SEnSItive, SuPlAdITa, FRiEnDly, fAshiOnIStA, KikAy, AtTraCtiVe
AnD EveRytHinG NiCE THaT Was Me!! [Was ba talaga?] MaTaLinO (ThEReS
No OnE IN THiS WoRLd hAs stUpId MiNDs) [You might want to reconsider
this.] mAaRte aKo PeRo InDi AkO mAlAnDE-jUZ DOn'T EvEr jUdGe Me cOz
yOu dONt mE aT AlL.... [Huh?] AND ..... YoU MuZ ReMEmBeR eVeRYtHinGs
hAs a reAsONS..... DoNt ! DArE mE COz YoU DoNt knOw wHaT CaN I dO [Eh
parang clueless ka din naman eh.] SoMe peopLe dOnT UnDErSTaNd WhAT Is
my aTtItUde BUt dOnT JuDgE aNyOnE...... .. i pRoTeCT my fRieNdS...aNd
pRoTeCt YoUrs :) [I sure will-from you.]

18] -GEniE Lou-
aBouT me???? [Eh kailangan pa ba namang i-reiterate na about you ito?] A persOn wHo is veRy conservative, have positive outlook in lyf, suMtyms I brEak pRomises dat can cause someone angry w/ me [Grrrrr!!! Nakakagalit talaga!].... im very productive person... everytime i do some task or deeds i will make a plan 1st b4 i go 4
it. im very fond ! in listening 2 musizzzz im da type of person dat
tells frankly [And Frankly would be... your best friend's name?]
who i want to meet?????? so there it goes..... [There it goes indeed!]... ... *a person dat can give advices 2 me f i want some support. i mostly hate person nga snobbish kaau*

17] -sTaY ovErLoaD-
Hometown: TaGuiG..ThE FLazE To bEE..MaHoGanY [Yes naman!]
Occupation: boniFiEd [na-Boni? Ano?] and cErTiFied HeavEn
ringEr..aLpha MaN.. [Meaning...? ]
Affiliations: aFiLL-FuLL and ThuguFuLL..ThEY r grEaT jusT 4 onE nigHT
buT iM grEaT evErY nigHT!! [Something tells me that... nah... 'wag na lang. Think what you want.]

16] maria princesa
caption ng picture: "am i look good"
Affiliations: An roman catholic
Favorite TV Shows: OPHRA [Of-ra ba kamo?]
About Her: Me......... hmmmmmm ...... simpl! e and always
happy....... . i know you've get it.......... . [Actually, hindi.]
wants to meet "somebody who has a sen se of humor and simple gets"
[Simple gets. Maghanap ka ng ibang kausap, 'ne!]

15] PrEtty StEpS IV
Affiliations: vOLLeYBaLL pLaYeR, cOLLeGe sTuDeNt, pARt tiMe MoDeL (iN
MAHdReaMZ) [Huy, gising!], ChEEr DanCER & UR fRiEnDLiEsT nEiGhBoR iN
ToWn......!! !! [Aba, waynat?!]
"I wud nEver faLL again fOr soMeOne he's hEad oVer heeLs wiTh [So you're into girls...?] iN Comes To A rELATIONShIP I am faiTHfuL aNd
sweet I haTes aNd curSes pLayErs [Playaz beware!] I am eMoTioNaL, I
lisTens to My mind buT I stiLL foLLows My heart [Gollum? Is this
you?] someone U Can tRUsT On
THANK YOU FOR PATRONIZING MY FRIENDSTER ACCOUNT LOVE YOU ALL [Uy,
artista. Love lots ba?]

14] masaaki
Affiliations: Governor [Sa bagay, puwede nga namang he's affiliated with the governor... pero mali eh...! Maliiiiii!]
Hobbies and Interests: play guitar and to be band
About Him: cOoL... taLL.... sMarT.... & mO$t oF th! aT tRuth
LovEr..... [As in "mahal ang katotohanan" o "true lover" ba dapat?]
ha..ha...ha. ...ha.... .ha..... eVerythiNgs' trUth [Words of wisdom from Masaaki * Palakpakan *]

13] -lil LiZ-
"rOcKeRz!! n pUnKz!!!! ASTIG!!!!!!! !!!!!!!!" [Yeah. Sure.]
Affiliations: tEnNaGe LiFe!! [Double dead ito. Mali na, wrong spelling pa. Tsk.]
Favorite Movies: chukie 1 and 2 [Chukie? Malamang habulin ka talaga ng saksak ng manikang 'to dahil na-misspell mo yung pangalan niya.]
wants to meet "ANYONE. if ya want to know more just sen me a message!!" [Once again, no tenks.]

12] adora
Companies: companies of CUTE PERSON [Yeah. What. Ever.]
Favorite Movies: thombraider [Thom the Braider daw? Ano?]
"ME...a simple GOD creature [Right... Of course you are], a high
climber [Feeling unggoy.] & aggressive person, i want a new clothes,
books..... [Aba. At may wishlist pa!] some of my other descriptions
are---->friendly, jealousy, cute, honest..." [Just what exactly was she trying to do here again?]
"i love spaghetty" [Aaah... ako, spaghetti ang gusto ko.]
Who I Want to Meet: A CUTE PERSON..and i hate a person who has a BAD
IMAGE like being ignored, finishing second, hand-me-downs, waiting,
LIAR, forgetfullnes, haste, feeling ignorant, vulgarity, ugliness,
being pressured, LOUD ARGUMENTS & MAKING PROMISES.. [May kaunting kaguluhan.]

11] Breeks
Favorite Music: stay w/ cushe, the day u said gudnyt w/ hale, kahit
pa w/ hale again, specialy 4 u w/ MYMP, tell me y it herts [Eh ilang
kilo Hertz ba iyan?] w/ MYMP again, love moves in mysteriuos ways w/
NINA ehehehe!!!!
About Me: im a person n siryoso pro happy ksm en i dont like sa mga
pipol n plastik gus2 ko ung dldl ["Daldal" pala 'to. Akala ko naman
kung ano...] pro my sen ce ung cnsabi en real... im sure n mag
kksundo tyo!!! Practically [Baka "basically." ] i want pretty girls
but honestly i like mostly girls who are nice to accompany [Escort
service ba ang hanap niyo?] and not malandi ...waaaaah i hope i cud
fyn special one !!! [Lord, ang sakit na talaga ng ulo ko.]

10] Geneveve
Occupation: business women [Marami siguro silang may-ari ng account na 'to.]
Affiliations: business
Hobbies: watcing tv [Watsing?]
About her: beutiful and honest
wants to meet... i want ta meet people is simple only [Good luck with that.]

09] -'kEiXi'-
Hometown: nAVOetAst [In truth, NAVOTAS. Haaaay. Baketttttttttt? ????]
About Me: aqOuh?? [Hindi-ako daw...].. cHimPle LAng.. bUT cAn maKE
yUr hEAd tURn [Feel ko na nga mag-a la-Exorcist this far eh.] ,,
*HoTcHiC**sEXy dAw..cHAvii nG mGAh fWEnDz qEw [Masyado kang
nagpapaniwala. ...].. sVi qEw nAMn.. mAdAnDa aqEw.. maArTE?/..sObra
** hiHi.. nDi mHEii mAarTE.. kAla nYOuh lAng yUn,, kSHi cHigURo .. yU
fOUnd mE.. wEAriNg uNiqUe eAriNgs..[So...?] USing mAkEuP.. oWeYs
lOoKing mY fACe in tHE mirror.. mAarTE bAh yUN? [Hindi naman masyado]
who i want to meet: "xA aCcoUnt qEw..kHit cHiNU pwEde.. kHit ikA'y
mUkhang .. tAtaNgAPEn kiTAh bsTAh bAH TEZti cOUh
aAhh" [Yuneeeeeeee! !! Testimonial pala ang habol.]

08] SheZzO GraniTy
Hometown: AurOrA wEr CrimE iS OrGaniZeD [Ingat dito mga kapatid.] En
ThA RuLe 2 FoLLoW [Is what...?]
Schools: sTa.cLarA wEr pLenTy oF mUrdErEr OccUrS [Tandaan ang
paaralang ito-'wag ie-enroll ang mga bata dito.]
Affiliations: ThuG BaLLa bAbY oF kArEn rOsE
About Me: i CamE FrOm a SmaLL TowN wEr oL ThA GenGsTerS- kiLLahZ-
DruG DeaLahZ- YounG bLoOdS- LiVin aLonE AnD biG TyM SinDiCaTe ArE
OcCurS [Ito pala ang nuknukan... Ano ba'ng number sa police station?]

07] gummibear
About Me:"im kaRReL.. iM a giRL hu oLweZ waNa b HappY buT jSt cnT b!
I cAn eiTHer b sEriouS oR siLLy... liBeraTed,,fuN. .no worrieS.. iM a
prActiCal woMan n I eiTHer [Baka naman "I'd rather..."] Lose mY heart
dAN my bRaiNS.. [So which one DID you lose? Clue naman diyan...] it'S
harD 2 piCk uP d piEceS oF my liFe..,, veRy comPlicaTed. . buT noT
noW.. [Ano ba talaga? Complicated ba o hindi?] i dNt bLiV iN dEsTinY
iM abouT reALiTy., uR liFE iS in uR hAnds//// so uR d 1 hu coMpLicaTe
iT...." [No, no, no-YOU complicate it.]

06] christopher
Hobbies: lapping trip [Macho dancer in da house!]; tambay; sound trip; gumala
My Looks: punkiztah [Eh talaga bang kailangan 'to?]

05] lady biolente
caption ng picture: "it's meh,panget koh d2 bat kya!!! hehehe"
[Hmm... bakit nga kaya?]
Occupation: collage student [Wow. BA Collage ba 'yan? Sana nag-fine
arts ka na lang para diverse tapos major in collage!]
Movie: the ant [At starring sino naman kaya?]
About her: ahm.......about meeh!!!??? ATTITUDE? kind,suplada minsan..
pro most of da tym mabait meeeh..., makulit, lagi na nka-smyl
ngaun... talented pa! i can dance. i can sing....i can fly basta ba
my wings, eh...he!he!he! [Feeling langaw.] OUTLOOK? syempre
maganda,noh! alangan nmn laitin k ang sarili koh...height koh? 5'3''
ASSET KOH? my legs sbi nila.... taken na meehh....... ...should I say
yes!? [No. Utang na loob, paki intindi ng mga pinagsusulat niya.]

04] Anthony
Affiliations: hardcore serial killer/frustrated assassin, computer
addict [Malamang "describe yourself" ang pagkakaintindi niya dito.]
Favorite Movie: Harry Potter all the movies that were already shown
and including the one's that is still being made [Wow, advanced.]
Favorite Music: alternative, rock, mellow, pop, kahit ano basta hale
o cueshe [Aba, very seasoned ah.]
About Me: im just a person who sit's silently on one corner [Yeah.
And stay there.]

03] -pRettY cAng-
Favorite Music: ACOUSTIC...reggea [Huh?]
"me?? im just a simple girl... hmmm... sometimes im othistic"
[Ayuneeeee! Ops, wala akong sinabi...! It came straight right out of the proverbial horse's mouth!]
"loves 2 eat but still sexy and i carry myself very well with the way
I look and the way i dress." [Why don't we just take her word for it?]
"when it comes to my character, i reflect myself as a conforming one
because i have tested myself of doing things which anticipated to be
done." [Tissue, please. Dumudugo ang ilong ko.]

02] lito
Companies: wa lang. im just in the class room seating on my chair and
flerting with gurls....... [Tsk, tsk. Yur a beri bud boi ah!]
TV Shows: Whos line is that? [Nabitin sa title.] and teleseryes
About him: I am a 19 year old strait guy, and i love doing creative
stuff and having fun.... entering personal relationships with girls
and guys even gays is okey with me as long as they are mature and
responsible enough to hundle a relationship. By the way!!! [Shet.
Naninigaw siya!] before, I was against bisexual relationships en even
sexual intercoarses [Papel de liha daw. Magaspang eh.] between same
sexes, that was me before that memorable night happen to me when i
was in 4th year highschool.. .. [Sus! Baka mabasa 'to ng mga magulang
mo!]
Sa inyong pagbaybay sa kanyang fantasy land [aka friendster profile-
"about me" section] kung maaari lamang po'y 'wag niyong kaligtaan
bigyan ng pansin ang mga sumusunod:
boardmaits
permission to my parents
inerested
desided
leaking ["Licking" 'to actually.]
niples [Hala. Kulang. Baka 1 lang din ang kanya.]
stroakign [believe me, he meant "stroking."]
saterday
apartmen
doing our staff i realizes [I DEMAND A REFAND!!!]

01] maricel
Occupation: looking a job [Magandang career 'yan.]
Hobbies: dancing, chatting, reading book, outting outdoors [Outting
outdoors... hmm. I wonder...]
Favorite Book: The Purpose Driven in life [Ito ba talaga ang title ng
aklat na ito?]
M! usic: fashions [Maaari bang bigyang linaw ninyo kung anong
nagaganap dito?]
About Me: i'm maricel.. who loves serving the Lord...i love dancing..
singing... going beaches... outings.. goin out.. window shopping..

Source: bobongpinoy mailing list

-end-

Take care of Seeds

2007-02-01T15:51:00.000+08:00

Current mood: / /
Listening to: Music Box Superhero by The Juliana Theory

Wala ako sa sarili ko nitong mga nakaraang araw.
hanggang ngayon tingin ko.
Bigla kasi akong nabato sa ulo.
Parang, bumukol at di pa gumagaling.

Isang mensahe na hindi para sakin.
Binasa dahil bigay ng may dalangin.
Kala ko nga ako’y masasaktan,
pero ako’y nainis at galit ang naging kapalit.

Magagawa mo ba na ang isang pinaka-aasam-asam mong ninanais,
ay mapalitan ng walang pakundangan at dungis.
Binhi ng hinaharap hindi sinusungkit, nilalaro at kung ano,
dapat inaalagan, iniingatan at pinaplano.

Katambal sa buhay na ninanais ay isipin,
Maging miserable ang ikaw, ay wag mong naisin.
Hindi biro. Hindi biro. Hindi biro, hindi biro
Ulit-ulitin ko man, di mo naman masasalo.

by Ivan Ray Aguilar

-oOo-

<._.>: Mom, where is daddy?

MOM: She's with another woman

<._.>: Woman? Mom, what is a woman?

MOM: A woman is like me, your mother. That’s my definition of woman.

<._.>: What about dad? What’s his definition of a woman?

MOM: In your dad's language, a woman means a disposable stamp.

<._.>: So, dad thinks you're a disposable stamp?

MOM: Yup. Because your dad is a philatelist... but he burns all his stamps after.

<._.>: I don't know what you're talking about mommy.

MOM: Because you are still a fetus.

<._.>: If I’m a fetus, then why am i talking?

MOM: Because you own the rights to speak. You own the rights to reason out and ask me "what am i doing here this early?"

-end-

iBANG! item no.006

2007-01-11T06:41:00.000+08:00

Another Job Opening just for you!!!

BANG#006: You MUST bring this ad to qualify. Piece of cake huh.

Source: The Tonight Show with Jay Leno segment, Headlines.

-end-

Sense in waiting

2007-01-05T00:40:00.000+08:00

Current mood: / /
Listening to: As Lovers Go by Dashboard Confessional

she said "I've gotta be honest, you're wasteing your time if you're fishing around here."
then i said "You must be mistaken. 'cause i'm not fooling, this feeling is real"
she said "You gotta be crazy, what do you take me for? Some kind of easy mark?"
and i said "No, you've got wits, you've got looks, you've got passion, but I swear that you've got me all wrong. and you got me"

I'll be true,
I'll be useful.
I'll be cavalier
I'll be yours, my dear
and I'll belong to you
If you just let me through...
"This is easy as lovers go
So don't complicate it by hesitating
and this is wonderful as loving goes."
This is telling me what's the sense in waiting.

-end-

Erythromycin

2006-12-18T05:27:00.000+08:00

Current mood: /
Listening to: ...Slowdance on the inside by Taking Back Sunday

December 14, 2006, Thursday Noon/Afternoon:

Habang nag-coconduct kami interview ng mga groupmates ko sa librarian ng isang school sa San Mateo, may nareceive akong text message. Galing pala kay Jo at maaga daw syang madidismiss sa school. Punta daw kami Intramuros.

Kaya after ng interview namin, umuwi muna ako sandali para mag iwan ang mga gamit then pumunta na ako sa PNU para sunduin siya. Nagmeet kami mga around 6:++. Bukas na rin mga xmas lights ng school.

Pumasok na kami sa SM Manila, dahil dun kami usually dumadaan papuntang Intramuros and para makapag CR din. Maya-maya, dumerecho na kami sa Intramuros and na-open ko kay Jo na mejo nahihilo ako dahil sa gutom. Kaya pagpasok namin sa loob, pumunta muna kami ng McDo para mag take-out ng food. I ordered for a chicken McRice burger, large iced tea without ice and a large fries. Then lumakad na kami papuntang kaloob-looban. Bahala na kung saan kami dalhin ng mga paa namin.

Habang naglalakad, may nararamdaman kaming parang may nagaganap na event sa di kalayuan. Sinundan namin yung and napadpad kami sa Plaza San Ignacio. Nadatnan namin ang ilang tao, di naman karamihan, na nag-aantay sa isang show. May nakita rin kaming mga taong nakasuot ng mga damit panahon ng kastila. Ayus ‘to, sakto ang dating namin dahil di pa nagsisimula. Humanap kami ng pwesto ni Jo at may nakita kaming park bench na may nakaupong tao. Pina-alis namin yung tao dahil wala syang karapatang sakupin ang dalawang bench na magkaharap. (actually, umupo na lang kami sa tabi nya at kusa na lang sya umalis, na-concious yata).

Habang nag hihintay, kinain na namin yung foods na binili ko at usap-usap kaming dalawa. Nangbiglang may lumapit na pusang nag papa-cute samin. Binigyan na lang namin ng fries para tumahimik. Pero mukhang nawiwili kaya di na namin pinansin. Maya-maya, may umakyat na sa maliit ng stage at kumanta ng mga makalumang kanta. Naaliw ako dahil first time ko lang makapanuod ng ganun.

Maya-maya pa, nagsimula na ang play at lumipat kami ng pwesto. Pumasok kami sa loob ng Plaza San Ignacio at dun na tinapos ang palabas. Tuwangtuwa ako sa mga nangyari dahil hindi namin inaasahan yung date na yun. Masaya din ako dahil masaya ako! after ng palabas, picture-picture muna! XDDD

Ang play ay tungkol sa brief history ng Pilipinas. Mula sa panahon ng kastila hanggang sa kasalukuyan. Maikli lang ang nasabing play pero malaman naman. Ang gagaling pa ng mga actors. Makulit. Kaya sa sobrang galing, nag take two pa kami (habang kinakain ang fries at McColeslaw na gawa ni Jo, yum!). Yes, pinanuod namin ulit ung repeat. (parang ang gulo ng statement ko).

Plaza San Ignacio

Plaza San Ignacio: film showing

Simula na ang play! woot!

"Old school goths!" -- Jo

Bow down merchants

They're like dolls...

Audience's view

I write sins not tragedies!... hahaha

The Chanis peepah!

peeps: CHUG! CHUG! CHUG!
padre: EL HOMBRE!!!

this is Van and Jo.

After nun, lumaraga na kami at nilisan ang Inatramuros ng masaya at maluwalhati (hayeeep, pinoy na pinoy) At hinatid si Jo sa kanyang sakayan sa Muñoz. ^_^

Salamat Jo!

-end-

iBANG! item no.005

2006-11-22T07:00:00.000+08:00

WANTED: Carnation Retaurant needs a WAITRESS. Baka pasok ka sa qualification, isa lang naman eh. Try mo!!!

BANG#005: Wow, i'm speechless.

Source: The Tonight Show with Jay Leno segment, Headlines.

-end-

iBANG! item no.004

2006-11-19T04:17:00.000+08:00

WHAT!!?

BANG#004: I think this Comfort Room is just for ladies. period!.. i mean 'dot'

Taken at EARTHQUAKE Band Rehersal Studio, Comfort Room.

-end-

Chapter IV: A Crow Calls

2006-10-26T05:44:00.000+08:00

by Ivan Aguilar

Type: Fiction
Current Mood:
Listening to: Oxygen by New Found Glory

Summer time has come. Bakasyon na kaming lahat. At wala na kaming pasok. Este, sila lang pala ang wala ng pasok. Kasi ako September palang, libre na ako. Gabi-gabi, lagi kaming tumatambay sa shop. Kwentuhan, sharing of experiences, kanya-kanyang kutkutan ng chichiriya. Naalala ko pa noon, gabi na ng mga oras na yon at naghahanap kami ng tindahan pero wala kaming Makita. We decided to go to the nearest convenient store at nilakad naming yon. Ako, Mikhaela, Kuya James, Stacy, Julian, Angelo and Kieth ay nagbagtas sa pinakamalapit na store, yung 24 hrs. bukas. Sa’an pa nga ba? Sa 7-tiseven ‘di ba ang sabi ko pinakamalapit? Oo yun na yung pinakamalapit so far. You need to take a PUJ para makarating ka doon. Pero kami, nilakad lang naming magkakaibigan yung pupuntahan namin. Bakit? Wala lang, just to get some adventure maybe. O baka wala lang talagang gustong manlibre sa jeep. Makalipas ang ilang minutong pagbabagtas, nakarating na rin kami sa 7-tiseven. Ang dami naming biniling puro pagkaing pampataba. Si Kuya James ang laging nanlilibre sa’min non. Siya yung galanteng financer ng tropa. Dalawang pack ng Rebisto Chocolate chips, dalawang malaking bag ng Trompillios, Malalaking bag ng Chis Bols at MGA siopao, di ko alam kung ilan yun, pero yun yung natandaan kong binili namin. Ok na, babalik na kami sa hide-out. Pag-uwi, pagod na pagod kami na animoy galing Mojave desert. Pero para sa ‘kin, ok lang. nakasama ko naman si Mikhaela sa paglalakad eh. pagkapahinga, gumawa ng coleslaw si Tita Marie para sa trompillios. Nagtimpla naman si Mikhaela ng Pomelo Juice dahil yun ang uso noon. Masarap pala magtimpla si Mikhaela ng Pomelo juice, tamang-tama lang ang tamis at asim. Ayos chibugan na! habang chumichbog na kami ng trompillios na may coleslaw, nangangarap ang tropa na mag outing. Nang biglang sabi ni Tita Marie na pupunta daw ung family nila kasama ang ibang relative patungo sa Baras, Rizal. Overnight daw, “Uy ayos yun ah!”sabi ko sa sarili ko. Tuwang-tuwa kaming lahat noon at umagree na sasama kaming magtotropa. Di ko na maalala kung kelan ang eksaktong date ng outing. Kaya isang umaga, kagigising ko palang at parang monster pa ang boses ko. Nagring ko ang telepono, “TINUNINININI!!!!” si mommy ang nakasagot at tinawag ako… “Benjie!!! Telepono”. Huh para sa akin? “ano ba ‘yan, pagkaaga-aga!”. Sabay kuha sa handset “hello?”. “uy Benjie? Maghanda ka na raw kasi aalis na papuntang Baras” sabi ng isang maliit na tinig mula sa handset. Di ko na naitanong kung sino yun pero parang boses ni Stacy. “huh? Ngayun na? kelan ba aalis?” tanong ko na medjo inaantok at natataranta. “ngayon na bilisan mo aalis na!” sagot ng isang maliit na tinig mula sa handset. “Ok sige bye!” sabay baba ng telepono at dali-daling umakyat para maghanda ng mga dadalhin. “ok! Ayos makakasabay ko si Mikhaela sa mahaba-habang biyahe! Another chance!” Pagkabihis, dinaanan ko si Angelo sa kanila at pumunta na kami sa hide-out este sa shop. “Oh angtagal nyo, nandun na yung tatlo” Wika ni Tita Marie na animoy busying- busy sa ginagawa. “Huh? Nye! Pano yun” tanong ko sa sarili ko sabay tingin kay Angelo. Biglang nagsalita si Tita “Pero sa amin kayo sasabay, dito sa pick-up”. Hay! Nabuhay kami ng loob pero sabi ko sa sariIi ko”di ko sya makakasabay! Huhuhu!”. Pumasok muna kami sandali sa shop habang naghahanda ang magasawa at si Peewee. “Uy nanjan pala kayo!” sigaw ko kina Kuya James at Julian. “Oh handa na ba kayo?” tanong ko. Sumagot naman si Kuya James “hindi ako makakasama eh, may gagawing pa akong project ipapasa ko”. Pero hindi nag tagal, napilit din namin si Kuya James at umuwi muna para kumuha ng gamit. Itong si Julian naman, talagang hindi namin mapilit. Ayaw talagang sumama. Dun lang daw sya magpapaka-adik at magbabantay ng shop.

Lumarga na ang pick-up na sinasakyan naming anim. Si Kuya Jong, ang nagdadrive, Tita Marie at Peewee, sa loob sila ng pick-up. Kaming tatlo naman nina Angelo at Kuya James, sa likod. Para kaming mga manok na binubugahaw ng usok ng mga sasakyan at para naman kaming mga itlog na pinaiinitan para gawing balot sa init ng sikat ng araw dahil wala bubong yung pick-up. Pagdating sa destinasyon, para knaming mga amerasian sa itsura namin, madudumi ang mukha at habang nag-eenjoy na ang magpipinsan sa swimming pool. Para kaming nasakluban ng cylindrical plastic tube sa nakita namin. Puro kasi sila magkakamag-anak at kami lang ang parang nadiscriminate. Pero sandali lang yun at natanggal agad ang cylindrical plastic tube na naka saklob sa aming tatlo dahil pinakilala naman kami sa ibang pang relatives at matapos nun, naghanda na kami para maligo sa pool. “Yehey!”.

Kinagabihan, nagbabalak ng inuman ang mga magpipinsan. First time kong sasabak sa inuman. Ginpomelo o Ginpom ang titirahin. Ok lang dahil inakala kong lasang juice parin naman. At tama ako lasang juice pero tinamaan din ako ng konti. Habang nagiinuman sa tabi ng pool, patagay-tagay. Kasama namin si Mikhaela noon ang humingi ng tagay. Binigyan naman sya pero di pa nakuntento, pinuno nya yung baso at sabay tungga. Wow bottoms-up! Nagulat ako sa mga pangyayari. Maya-maya, unti-unting nagbago ang mga kinikilos ni Mikhaela. Nagiging wild! Nagbreak kami at nag swimming muna. Habang nagbobonding sa loob ng pool, bigla akong sinampal ni Mikhaela ng walang dahilan. Wala lang, gawa ng kalasingan. At balik na sa inuman. Sabi ko “tama na yan Mikhaela, lasing ka na ah” concerned na pagkasabi ko sa kanya. Sabay banat na “hinde, anong lashing?! Di pa ako lashing ‘no! shige lasht na lang” di pa nga sya lasing pero ung pagkasbi nya parang batang gusto pang uminom ng Kool-Aid. Natapos na kaming mag-inuman. Habang naglalakad ako, para akong dumadaan sa isang hanging bridge na ani mo’y mapuputol na ang tali. Inaalalayan ko si Mikhaela ng biglang “Huwag mo kong hawakan! Kaya ko to oh!” pasigaw nyang pagkasabi saakin. Medyo napahiya at nasaktan ako nung pagsabi nyang iyon. Pero ok lang, dahil alam kong lasing sya noon. Nasa kwarto na kaming mga lalaki nun. Kung ano-anong pinag-gagawa namin nung gabing iyon Ginawa nila saakin yung nahihimatay na mapupunta ka raw sa ibang plane. Ayos nung sinubkan ko yon, para lang akong nakakita ng nakazoom-in na carbon paper at paggising ko parang umaga na. pero bat sila nagtatawanan? Kakaiba daw ako nung mga oras na wala pa akong ulirat. Sinubukan naman namin yun kay Kuya James. Paggising nya, kinuwento sa’min kung san sya nakarating. Kabilib-bilib naman yung mga pinagsasabi nya. Nakakatagos daw sya ng dingding at nakita nya ang mga tao sa kabilang kwarto. Sa kwarto ng mga babae! Kabisado nya ang mga pwesto at lugar ng mga kama. Mangha ako sa pinagsasabi nya. Sana nga yun lang ang nakita nya sa kwarto ng mga babae. Ilang oras ang nakalipas, nabalitaan naming sumuka daw si Mikhaela dala ng amats. Para daw syang tumatawag ng uwak. Tawa kami ng tawang mga boys pero labis ang aking pagaalala kay Mikhaela. Dahil first time din nyang uminom at first time din nyang malasing noon. Kinabukasan, syempre, kumain kami at kinwentuhan namin ang mga girls ng mga pinaggagawa namin. At kinagabihan nagghost hunting-huntingan kami. Di ako naniniwala sa ghost pero sinakyan ko nalang sila. Sama-sama kami noon. Mikhaela, Angelo, Stacy, Kieth, Kuya James, Kuya Jong at iba pa. Maya-maya, nagsplit ang grupo. Di ko na maalala ang mga kasama ko pero ang alam ko magkakasama sila Angelo, Mikhaela, Stacy, Kuya James at iba pa. After that, pumunta na ang lahat sa meeting place. Kinwento samin ang mga nakita nila. May nakita daw silang Tikbalang, WOW tikbalang! Ahehehe… grabe daw ang takot nila. Kaya napahawak daw si Mikhaela kay Angelo. Simula na ang welga pero binaliwala ko yon. Tuluy-tuloy ang kasiyahan, tuloy-tuloy din ang palakasan at ang welga. Tatlong araw ang tinagal namin doon. After that, sobrang saya namin sa pag-uwi. At pagdating naming sa hide-out, Nagpabili si Galanteng Kuya James ng Dalawang tig-kakalahating galon na icecream. Solb!

-end-

iBANG! item no.003

2006-10-25T02:19:00.000+08:00

Ganito na ba ka-indemand ang baso? O Ganito na ba kahina ang patola?

BANG#003: Patola Shake Kit?

Taken at Save More Supermarket, SM Mega Mall.

-end-

Eight of Nine

2006-09-18T04:57:00.000+08:00

"You take for granted what you have and you can't take it with you when you die. There is never enough and you will always want more. No matter how much you learn, no matter how much you earn, you are still yourself and exactly as close to the edge as where you began. and all you can ever learn is what you already know. You will always want to know what the ending is, but you can't because you're dead. Dear god, I'm on my knees before you. The words are on their knees. Ready to go. all the words. all the words. The ending is words."

-Richard Hell
"Go Now"

twISted unleashed

2006-09-09T14:48:00.000+08:00

Current mood:
Listenting to: How I Do by Yellowcard

Friday, mga 11:00am, naghanda ng sarili at nagbihis. May pupuntahan kasi ako sa Panay Avenue. Ike-claim ko ung pirze ko sa office ng MAXIM magazine sa Lourdes Condominium. Napilikasi nila ung sinubmit ko na entry for one of their features (check the September 2006 issue of MAXIM Philippines, p.27, lower-left, nandun name ko). Mejo, hindi ko alam yung place. Hindi ko alam yung sasakyan pag dating ng MRT Quezon Ave. station. So, nilakad ko na lang at tumingin-tingin kung saan ung nasabing condominium. Sa pagkahaba-haba ng Panay Ave., Natunton ko rin ung place and na-claim na ung prize.

Bumaba ako ng Cubao after kong ma-claim ung prize. Kelangan ko nang kumain dahil hindi ako nag almusal nung araw na yon. Mga 2:30 na nung naisipan ng tiyan ko na kelangan na nya ng laman.

Hindi ako gaanong nagpakabusog dahil mahahalata ang laki ng tiyan ko. Kelangan din ng diyeta, hehe, kaya umalis na ako at nag window shopping sa SM. Lakad nanaman, hindi pa nakakaramdam ng pagod ang mga paa ko pero ako, sumasakit na ang puso. Matagal-tagal din ang pagliliwaliw ko, nangbiglang may naisip akong bilhin. Kelangan ko magpunta sa Gilmore para bumili ng USB Light para sa PC ko. Sakto lang ang dala kong pera noon kaya na-isipan kong mag withdraw sa bangkong malapit sa Ali Mall. Dun lang kasi ung alam kong branch sa Cubao. Sinalpak ko ang card… pindot… kuha pera… kuha ng card.

Nagmamadali akong naglakad dahil mejo umaambon. Sa gilid na ako ng Ali Mall dumaan. Habang papalapit sa entrance, may nakita akong mga taong naguumpukan. May mga pulis at guard. Lumapit ako at naki-osyoso. Tinanong ko sa isa sa mga nakikiosyoso din kung anung kaguluhan ‘to.

Ako: Boss, anung meron?
Semi-kalbo: Darating si Batista.
Ako: Ah okay.
Ako: aah talaga? Ayus ah… (hindi makapaniwala at nagmamadaling kinuha ang digicam sa bag at nilagyan ang battery.)

-oOo-

Hindi ko maintindihan kung dadalhin ko o iiwan ang digicam. Una, pambigat lang sa bag ko. Pangalawa, san ko naman gagamitin un? Pangatlo, aaah, what the hell, sige na nga, dadalhin ko na. Hindi ko alam kung bakit ko talaga dinala yun. Hindi ko talaga alam. Hind talaga. Hindi. H. . ..

-oOo-

"no permit, no rally"	Uzi din pala
"Crowd"	ILABAS ANG CELLPHONES!

"Gateway"

Sobrang init. Ang dami-daming tao. Dikit-dikit. Nagaantay ng oras kung anung petsa ba talaga darating si Batista. Halos 30 minutos kaming nag-antay. Wala pa ring dumadating. Natatawa na lang ako sa mga bantat ng ibang tao.

Babae: Manong, nasan na ba si Batista? Anung oras sya makakadating?
Manong pulis: Nasa Guadalupe na. Malapit na yun.
Babae: Baka na traffic un. Kaines ah! Dapat nag MRT na lang si Batista.
--
Babae (oo, s’ya ulit. katabi ko lang at sya lang ang matining ang boses na tanong nang tanong): S’ya ba ung magsasabit ng Sampaguita sa sa leeg ni Batista?
Jowa ng babae: Oo yata.
Babae: Yuck! Sobra naman. Dapat nag hanap sila ng maganda-ganda naman.
--
May dumaang tinted glass na multi-cab.
Seryosong Estudyante: Yan na yata si Batista!
Seryosong Klasmeyt: Oo nga! Yehey!

Namumutaktak ang pawis sa noo ko. Maya-maya, lumaki ang kumusyon. Najan na si Pareng David Michael Bautista. Gumugulo na ang mga tao. Hinanda ko na ang digicam at nakakuha. Wala lang, parang wala namang nangyari. Pagkakuha ko sa kanya ng walang kwentang angulo, tapos na. Mas matagal pa yung inantay namin. Pero mahigit 2 oras din ang naubos dahil sa Batista moment. Sinundan pa namin sya sa Gateway para lang makakuha ng magandang angulo. Pero, ang gulo talaga ng mga kuha ko.

"sneaky huh?"

"am i that drunk?"

Madilim na at hindi na ako nakapunta sa Gilmore. Next time na lang. Pumunta na ako sa labas ng Gateway at naghintay ng mega taxi. Nagantay ako ng matagal pero laging puno. Naisipan kong umalis sa pwesto at pumunta sa pila ng mega taxi via SSS at dun na nagkanda-leche-leche ang gabi ko.

Me and my twisted mind:

Galing sa Gateway, pumunta sa pila ng mega taxi. Sobrang tagal dumating ng sasakyan at mahaba ang pila. Naisipan pumunta sa Ali Mall apara dun sumakay. Dumaan ng Farmers Plaza, SM at Ali Mall. Pagkalabas sa Ali Mall, naghintay ng mega taxi. 15 mins… May FX akong natanaw at nilapitan ko. Sa sobrang despirado, sumakay ako sa FX na biyaheng Sta. Lucia/Masinag. Nung konti na lang ang tao, tinanong ko sa driver:

Ako (gulo ang pag-iisip): Manong, pwedeng SSS na lang kayo?
Driver: Ay, hindi ako bumabyahe dun eh. Isa pa, wala akong sign board ng SSS.
Ako (nagiisip): May pentel pen ako, gawa tayo.
Ako: Alanganin kasi kung sa Sta. Lucia ako bababa eh.
Driver: Mapapamahal ka ng pamasahe.
Ako: Oo nga eh.
Driver: Pwede ka namang lumipat. Ibababa na lang kita sa harap ng Gateway, may mga SSS dun. Hindi naman kita sisingilin eh.
Ako (sarcastic): Ah, sige, okay! Salamat manong!!!

Hindi ko lubos maisip kung anong kagaguhan ang nagawa ko. Nalibot ko yata ang buong Araneta Center nung araw na yon.

Pagbabako sa harap ng Gateway, sobrang dami ng tao na gustong makasakay. Para para kaming nasa airport na naghihintay ng mga darating na kamag-anak. Napaparap ang paghihintay ko at ginagawa na lang pampalipas oras ang paghihintay. Tuwang-tuwa ako pag may nakikita akong naguunahan sa pagkuha ng sasakyan. Pero batid ko na ang sakit ng mga paa ko. Pagod na rin ako at kelangan na magpahinga. Nang biglang bumuhos ang malakas na ulan. Grabe, hindi man lang nagparamdam, bira kaagad!

Lalong nabawasan ang chance na makasakay ako. Basa na ang iba, pa na rin ako. Kailangan ko nang kumilos at magseryoso. Nakakita ako ng FX at tumakbo ako paaplapit. Bakante sa paborito kong lugar, sa unahan, tuwang-tuwa akong tumatakbo, nangbiglang may nagbukas ng pinto at may umupong dalawang tao. WAAAH!!! Pero tumuloy pa rin ako dahil baka may bakante sa gitna. Tinanawa-tanaw ko at wala nang lugar. Teka, meron pa sa… WAAAH! LIKOD! Ang pinaka-ayaw kong lugar sa isang mega taxi. Mahiluhin kasi ako at hindi ko gusto ang nasalikod. Pero wala akong magawa at kailangan ko nang makasakay dahil hirap na ako.

Ayos, malapit na ako bumaba. Nagaakalang safe na ako sa nung mga oras na yun, pero, baha sa steet namin. WAAH! Kaya kinakailangan kong tanggalin ang sapatos ko at lusungin ang malamig na tubig baha. Can you imagine? Ilang oras kong pinanglakad ang paa ko na hindi makahinga sa sapatos ko at pagod na pagod, sabahy lusong sa baha. Kung ikaw ang paa ko, ano kaya ang sasabihin mo?

-end-

Deviously deviant

2006-09-09T01:44:00.000+08:00

Ito ang aking ilan sa mga bagong "deviant" sa DeviantArt

Chapter III: A Silent Ride

2006-08-31T11:07:00.000+08:00

by Ivan Aguilar
Type: Fiction

Ilang araw na ang nakaraan after “The First Step”. Halos araw-araw na akong pumupunta sa shop. Umaga palang nandon na ako. I guess mga 9:00 A.M. palang naliligo na ako at pumuporma. Naglalagay ng katakot-takot na hair gel para mas presentable tingnan. 10:00 onwards, dumadating na ako doon. Ok lang sa akin yun. Wala naman akong pasok nun eh. Wala narin akong trabaho noon dahil sumuko na ako sa liit ng sweldo at tingin ko, naghihinala na ung may-ari kung bakit anliit ng kita ng Weblink nya “MUWAHEHEHE!!! Di ko rin alam? Bulok na kasi yung mga computer nya eh”.

Pumupunta ako sa shop para magbantay. Magbantay ng mga computer at bantayan si Mikhaela. Every 11:00, naghahanda na sya para pumuntang school. Naliligo, kumakain at presto, aalis na sya. Paminsan-misan, sumasabay ako para i-hatid sya. Pero minsan lang yon kasi madalas akong inaatake ng pagkatorpe kaya hanggang gate nalang ako. “Babay” nalang at “ingat” ang nasasabi ko. At minsan naman may umaatakeng Pugo sa may gate. Si Sandwich, ihahatid din daw si Mikhaela. Eh pareho sila ng school nun eh, baka kamo sasabay! Ako naman sa loob-loob ko, nagwewelga na ang mga ugat sa puso ko. Nagseselos ako?! nakakainis!

Isang araw nga, ihahatid ko nalang si Mikhaela nun. Kasama namin si Angelo at nasa kanto na kami ng “The Street” at nagaabang ng Jeep. Biglang nag-iba ang simoy ng hangin. Dumating si Pugo para sunduin si Mikhaela. “Ayun may jeep na!” sabi ni Mikhaela. Hindi naman siguro maganda kung aalis nalang kami at magwowalk-out sa nasabing contest. Ako ang nauna kaya kailangan ako ang maghatid. Sumakay na kaming apat sa jeep. Tinabihan ni Pugo si Mikhaela ako naman tinbihan si Angelo. Nagngingitian na lang kami ni Angelo. Habang bumibiyahe ang jeep, napag-isip-isip ko na sa lalakarin namin mamaya papuntang School ni Mikhaela, makakasabay ko si Pugo at makikita ko ang pagpasok nilang dalawa sa loob ng school, baka magwelga nanaman ang mga ugat sa puso ko. So, pagdating sa kanto ng B3 supermarket, nagpaalam na kami kay Mikhaela at sinabing “Uy dito na lang kami, pupunta pa kami sa Powerzone” sabi ko kay Mikhaela. Nagulat sya dahil akala nya sasama kami sa kanila. DI NA NO! kaya dinahilan nalang namin ang pagpunta sa Powerzone, isa ring Counter-strike gaming shop malapit sa Weblink. At natapos ang araw. Natalo ako sa Contest na ‘yon at sana nagwalk-out nalang ako kanina at dinahilang masakit ang tyan. Edi sana wala pa akong record na "TALO".

Minsan nakakachamba sa paghatid. Pero kadalasan, nauuwi sa walang kwentang araw ang paghahatid ko sa kanya. Dahil habang bumibyahe ang jeep na sinasakyan namin, lagi kaming tahimik. Siya, nakatalikod sa akin. Hindi kasi ako makapagsalita eh. Natotorpe na ako pagkasama ko sya. Yun ang isaang bagay ang hindi ko nagawa habang ako’y nanliligaw. Mali ako sa mga ginawa ko, dapat kinakausap ko sya habang bumibiyahe kami. Bawas puntos! Sayang! Hindi mo rin naman ako masisisisi dahil kung ikaw ang nasa kalagayan ko, na pagkinakabahan eh nag-iistutter ako o na-uutal magsalita. Ayaw ko namang mangyari na habang nagsasalita ako, eh mapansin nya… teka… hindi, talagang mapapansin nya na nauutal ako at nakakahiya yon. Baka tawanan nya ako at mauwi sa kahihiyan. Pero mali talaga.

-oOo-

Minsan pagnagpupunta ako sa kanila, pinapakain pa nila ako. Isang araw, pagpunta ko, niyaya ako ni Kuya Jong na doon na maglunch. Labis ang hiya ko at tanggi. Pinipilit ako ni Mikhaela at dahil malakas sya sa akin, sige, bakit hindi. Ayaw ko syang ma-disappoint. Sa labas na kami kumain, sa may garahe. Corned Beef ang ulam! Wow ayus ‘to. Pero ano ‘to? Ketchup? Nyikes! Bat nilalagyan nila ng ketchup ung corned beef? Tinanong ko si Mikhaela, “ba’t nyo nilalagyan ng ketchup?”. “masarap yan, subukan mo” sagot ni Mikheala. Sinubukan ko naman, “Hmmm… masarap nga ‘no!” at doon ko nga natutunan sa pamilyang iyon na maglagay ng Ketchup sa Corned Beef. May ilang recipe na natutunan sa kanila, ung toyong may asukal para sa sawsawan ng mangga. Mababait silang lahat. Pati mga parents ni Mikhaela. One day ulit, niyaya naman ako nila Tita Marie na dun ulit maglunch. Kasama naming kumain ang ate ni Borgy at sabay sabay kaming kumain ng Java Rice and Sweet & sour pork. “MMMM… sarap nito ah!” sabi ko. “Parents ni Mikhaela ang nagluto nyan!” sabi naman ni Tita Marie. Sarap palang magluto yung mga magulang nya. Pa’no ba naman may lahing Chinese ang mga father nya kaya magagaling magluto. May restaunrant pa sila dati. At yon minsan naman paghindi ko naihahatid si Mikhaela, kinukwentuhan ako ni Kuya Jong tungkol sa buhay ni Mikhaela at maliungkot pala ang naging takbo ng buhay nya. Mahabang salaysayin kaya hindi ko na isusulat dito. Isa pa medyo nakalimutan ko na ang ibang ditalye.

-oOo-

Kapag mga bandang hapon, uwian na nila Mikhaela, minsan kasabay pa rin nya si Pugo kaya welga nanaman. Minsan naman wala nga si Pugo pero dumating naman itong crush ni Mikhaela na si Tikyo. Kamukha daw ni Tirso Cruz kaya tuwing nasusulyapan nya iyon, grabe ang kilig na para bang nakakakita ng dumaan na ipis. Kaya ako naman, nag-iiba ang timpla at nagiging estatwang naghihimutok. Bawas Puntos nanaman para sa akin.

-end-

Prologue: We Blink, we wink

2006-08-26T06:18:00.000+08:00

by Ivan Aguilar
Type: Fiction

Walang akong pasok nung mga panahong iyon. Huminto kasi ako sa pag-aaral. Financial problem ang dahilan. First year, Second semester lang naman ang hinintuan ko eh. Makakahabol pa ako. Kaya tinuon ko nalang ang natitirang semester sa pagtatrabaho sa Weblink. June 13 ako sumabak sa trabaho kaya habang nag-aaral ako, nagwowork ako at the same time. Part-time job ika nga. Halos araw-araw pumupunta ako sa Weblink para mag bantay ng mga Computer, Mag-assist sa mga ignoranteng customer, at maglinis ng banyo. Ayos naman ang pakikitungo sa akin pero isa lang ang problema. Hindi sapat ang aking kinikita. 100 pesos isang araw lang ang natatanggap ko. Sabi ng iba, ‘di na masama yun. Pero ang di nila alam. Hindi lang pagbabantay ng Weblink ang inaatupag ko. Pinaglilinis pa ako ng banyo at pinag-mamop ng maitim na sahig. Ewan ko ba kung ano’ng natapon dun sa dapat na maputing sahig nayon. Kulang na kulang ang 100 pesos para sa minimum salary na 250 pesos isang araw. Kaya napilitan akong gumawa ng kasalanan habang nasa loob ako ng Weblink. Ok lang, kabayaran lang ito sa maliit na sweldo at isa pa, wala naman ung may-ari eh… “MUWAHAHAHA! Pagkakataon ko na ito!!!”. Natutunan ko ito sa dati kong classmate nung highschool na si Jobert. Dati rin syang nagtrabaho doon. Kasabwat din namin ang isa sa mga naunang gumawa noon. Kasamahan ko sa trabaho sila Robert at Pikoy na lagi namang absent at inaasa sakin ang mga trabaho. Ang modus operandi, kapag may dumadating na customer, hindi namin nililista sa log book. Gumagawa nalang kami ng mini-logbook sa isip namin at tinatandaan kung anong oras nagsimula ang customer. Malas mo kung biglang dumating si Benny, boss namin, habang nadoon pa yung customer na wala sa log book. Kaya habang nakaupo sa frontline desk, inaabang namin ang kulay pink na Revo at pag nandyan na, gumagapang ang kamay ko para isulat kung anong oras nagsimula ang customer. Hehehe muntik na! Minsan nga sa sobrang inis ko, naka 900 pesos ako nung mga araw na yon. Hindi pa kasama ang 100 pesos na sweldo. Sobrang makasalanan ako noon. Pero hindi ito ang talagang chapter 3. Prologue lang ito at kaya naman sisimulan ko na ang chapter na may title na...

itutuloy...

Do u evn know wat ur wearing?

2006-08-21T11:19:00.000+08:00

Sinong hindi mahilig sa t-shirt, lalo na kung alam mong USO ang isang design. Pero karamihan satin, kesyo na uso, nagsusuot pa rin kahit hindi nila kilala o alam ang naka-disenyo.

Scenario A
Binatang naglalakad sa campus nang may biglang may nakitang schoolmate na may kaparehong t-shirt.

<..> oi chong, ayus yang suot mo ah!
[...] hehe, nax pareho tayo.
<..> nakikinig ka rin nyan? idol ku yang eh.
[...] huh, banda ba to? di ko alam eh. anong tugtugan?

Scenario B
Binatang naglalakad sa campus nang may nakitang binatang nakasuot ng astig na t-shert na kulay pula na may mukha ng sikat na Che Guevara.

<..> chong cool shirt ah!
[...] ah, salamat. idol ko si Chit Guerrero eh.

-end-

Talagang Nag-away

2006-08-15T06:06:00.000+08:00

Guys, i know this is funny, pero mahirap talaga mag report ng live, nakakamental-block. Maski ako ganun. Kaya I really hate reporting... but, THIS IS REALLY FUNNY!!!

na-SAKSIhan nyo ba?

-end-

iBANG! item no.0002

2006-08-10T06:09:00.000+08:00

Alam nyo ba kung bakit masarap ang mga pagkain sa McDonalds sa America?

BANG #0002
[source:The Tonigh Show with Jay Leno segment called HEADLINES]

Ganun din kaya dito?

-end-

stop your crying

2006-08-09T13:39:00.000+08:00

Kakalagay ko lang ng Bolt Player sa blog ko at gumawa pa ako ng paraan kung pano-i-autoplay. Hehe...

wala lang.

So far, may mga nakapending akong post dito kaso wala akong time i-publish. Baka pag libre na ako at nasa mood. ^_^

Yung Title pala nung tumutugtog sa blog ko is It's Not Your Fault by New Found Glory. First single yan sa bago nilang album na Coming Home (na sa September pa ang release).

sa mga gustong malaman ang lyrics, eto:

It was a cold California,
Even in the summer
She was wrapped in a blanket by the pool
There were rapid statements
About life commitments
A sense of heat that I couldn't bear to touch
I couldn't bear it

It's not your fault,
So please stop your crying now
It's not your fault,
So please stop your crying now
Please stop your crying now
Now

There was staring in seclusion
A fine tuned way of motion
A face wrapped for a suitor
The sound of hearts pumping at the same beat
Coming around the corner
In almost all directions
A sense of heat that I couldn't bear to touch
No, I couldn't bear it

It's not your fault,
So please stop your crying now
It's not your fault,
So please stop your crying now
So please stop your crying

Now you wait for something to cure this
While I'm here under your down pour

It's not your fault,
So please stop your crying now
It's not your fault,
So please stop your crying
It's not your fault

It's not your fault,
So please stop your crying now
I'ts not your fault,
So please stop your crying now
No,
It's not your fault,
So please stop your crying now
It's not your fault
Please stop crying now

Yun lang!

-end-

Chapter II: First Step: A bear, a letter, a song

2006-07-26T04:15:00.000+08:00

by Ivan Aguilar
Type: Fiction

Hey, it’s my Brithday. Hindi ko inaasahang makakatanggap ako ng regalo galing sa shop. Pagpunta ko doon, nagulat ako nang bigyan ako ni Tita Marie ng box na may handle. “buksan mo na” sabi nni Tita Marie. “Si Mikhaela ang pumili nyan!” pabirong sabi naman ni Tita Lenlen, kapatid ni Tita Marie at mother ni Mikhela, tinutukso palang nila ako kay Mikhaela noong mga araw na yun. May rumor na kasi noon na may crush ako kay Mikhaela eh. Binuksan ko na ang kahon at… TADA! Isang Puting T-shirt na may nakalagay na “BOLO”. WOW! Astig kumikintab yung sulat pag-naarawan. Tuwang-tuwa ako noon kasi ngayon lang ako nakatanggap ng regalo galing sa ibang tao na kelan mo lang nakilala. Kahit ba na T-shirt lang na imitation, tuwang tuwa parin ako at masayang-masaya. “Thank you very much!”

Mag-vaValentines day na! Feb 13, kinabukasan Valentines na. kailangang mabigyan ko ng Valentines gift si Mikhaela. Pumunta ako sa St. Lucille Mall at pumunta sa Black Garlic at bumili ng Regalo. Wala akong Makita. “Ah ayun nalang!” sabi ko sa sarili ko. Isang Stuffed toy na Bear ang napili ko. May pangalan pa! Si Pooper! Aheheh how cute … At di lang yun.. bumili rin ako ng card and earlier that day, pumunta ako sa Weblink para magprint ng kanta sa isang presentable na papel. Isang kantang dedicated ko sa kanya nung mga panahong iyon. “Flurry” yung title ng song. Tapos sinama ko sa sobre ng card yung papel na may katakot-takot na dedication. Kinagabihan, tinago ko yung regalo sa may ilalim ng kama dahil baka Makita ng parents ko. Nahihiya kasi ako na malaman nila na umiibig na ang anak nila. HEHEHE! Kinabukasan… Valentines Day na, gagawin ko na ang first step. This is it! Nilabanan ko na ang pagkatorpe ko at ito’y nagapi! Unang panliligaw ko. Pumunta ako sa shop ng hapon kaso wala pa sya. Naya school pa at 6:15 pa ang uwi. Pinaalam ko na kila Stacy na may-ibibigay akong gift para kay Mikhaela. 6:00 na wala parin nang bigla na syang dumating na may kasamang lalaki. “PATAY… ano to? Isang Pugo? May boyfriend na siya???” yun ang unang sentence na pumasok sa kukote ko. Pero awa ng diyos, hindi pala. Classmate yun ni Mikhaela na nanliligaw din sa kanya. Si Sandwich, mukhang rich kid at mistizuhin. Parang taob ako dito, wala akong panama. “hA? Karibal?” may gift din yata. Isang roses para kay Stacy at 3 rosas kay Mikhaela. Dinaan ko nalang sa mataimtim na pag-cacounter-strike ang mga sandaling iyon. Sa wakes umalis na ang asungot. Gusto ring magcounter-strike ni Mikhaela. Isa lang ang bakanteng upuan… SA TABI KO! “sigaw ko sa loob-loob ko. Doon nga siya umupo saan pa ba? Eh wala nang iba. No choice eh. Nag-antay muna ako ng ilang sandali. Pinag-enjoy ko muna syang maglaro. After a few minutes, “Ay mikhaela, para sayo oh, happy valentines!” biglang labas ng nakatagong Blue na Regalong galing sa Black Garlic. Nabigla si Mikhaela sa binigay ko, “Uy! Thank You! Bat mo pa ako binigyan nito? Eto naman oh nag-abala pa! Thank you,… thank you, thank you” labis ang bigla ang pasasalamat nya. Maya-maya pumasok sya sa loob. Ewan ko? Para tingnan ang laman? Siguro? Sana! Nang biglang may tumili ng matining na boses “AAAAAYYYYY!!!” si Mikhaela. I dunno why? Humirit si Stacy na “Uy si Mikhaela kinikilig! Uy!” “hoy ano ka! Hindee, may dumaan kasing ipis eh!”… ako naman na flattered dun sa sinabi ni Stacy na kahit pa biro, masaya ako dahil may sigaw ng pagkakilig akong narinig sa loob ng bahay nila. At iyon doon na nag simula ang Una, pero malagim kong panliligaw sa isang tunay na “Love” kung tawagin. ^_^

-end-

Stand-up, Comedy!

2006-07-16T15:17:00.000+08:00

Western Humor. Sila-sila lang ang nakaka-intindi. Patwa nila, sila-sila lang ang tumatawa. Subukan nyong tagalugin ang mga jokes nila. Ang kalalabasan. Mababaw. Korni.

Pero may ilan-ilan din naman ang nakaka-relate ako sa mga patawa nila. Gaya nila David Letterman, Jay Leno at Conan O'Brien.

Kung tutuusin talaga, mahuhusay mag-stand-up comedy ang mga kano kumpara sa mga pilipinong baklang nagpaptawa sa entablado. Hindi ko pa nasusubukang pumunta sa mga pinoy comedy bars pero may nakapagsabi sakin na ang mga elemento daw ng pagpapatawa ng mga local gay stand-up comedian ay:

Kabastusan
Panglalait
Gay

Hindi ako ang nagsabi nyan! Pero tingin ko, nakakasawa ang mga ganon.

Kailan lang ay napanood ko sa JackTV ang Comedy Central Presents at ang comedian noon ay si Pablo Francisco. Unang beses ko lang manonood ng isang stand-up comedy sa isang stand-up comedy show. Sinubukan ko lang at baka nga naman nakakatawa talaga at hindi nga ako nagkamali.

May ilang parte ang natawa ako, may ilan din namang parte ang napa-"no reaction" ako. At may ilang parte ding ang sarap ulit-ulitin dahil namamatay na ako sa kakatawa.

Techno Club Music
Body Piercings
Boybands
Spanish Soaps
Psychos
Hooters
Strange "Preview" Voice
Little Tortilia Boy

Yan ay ilan lang sa mga bagay na kinuwento nya. Gusto ko rin yung mga ginagawa nyang sound effects. Pero tingin ko, dapat panuorin nyo na lang (buti nakahanap ako sa YouTube para mai-share sa inyo)... at kayo na mismo ang mag rate kung nakakatawa o hindi. Happy viewing!

Comedy Central Presents: Pablo Francisco

Ano? natawa ba kayo?

-end-

I'm with Marieton Pacheco

2006-07-14T04:24:00.000+08:00

Kasama Ko sa Isang Aircon Bus si Marieton Pacheco

Kasama ko sa isang aircon bus si Marieton Pacheco. Papunta kami sa Novaliches, dadalaw sa kanyang mga magulang na nagbayad ng kanyang apat na taon sa unibersidad para makapagtapos ng MassComm. Sabado ng hapon at mataas na ang araw sa labas ng bintana, yung tipo ng araw na nagyayaya sa mga balbas-saradong Pari ng Kalsada na umakyat ng bus at ipagkalat ang Salita ng Diyos.

Nakaparada kami kung saan dating nakatayo ang People's Park. Hawak ni Marieton ang aking kamay, at hawak ko naman ang sa kanya. Hawak niya ang kamay ko na parang nakababatang kapatid ko siya, at pareho kaming naglalakad sa loob ng isang haunted house sa Star City. Pinag-iisipan ko na kilitiin ang kanyang palad nang tanungin niya ako tungkol sa tatay ko.

"Close ba kayong dalawa?" Hinintay niya ang sagot ko nang nakangiti.

"Hindi naman kami nangingisada kada-Sabado, o kung ano man. Kilala niya kung sino'ng bagong girlfriend ko, at paminsan-minsan ay tinatawagan niya ako. Pero hanggang dun lang," sagot ko sa kanya. Kalahati dun di totoo. Dati'y sabay kaming nangingisda ng tatay ko tuwing Sabado,
sa tabi ng isang lawa sa Novaliches na may baybaying dati-rati'y dinadaan-daanan niya habang nakamotorsiklo nung bata pa siya't nagrerebelde. Maraming carpa at hito noon sa lawa, pero di puwedeng kainin. Inilalagay namin yung mga huli namin sa isang timba ng tubig mula sa lawa at pagkagat ng dilim ay dali-dali naman naming ibinabalik. Nag-umpisa kami manghuli nung limang taon pa lang ako at tumigil lang kami nang nahirapan na kaming pumunta sa lawa - kung ano mang mga palusot ang ibinibigay niya. Biro ko nga, dati kapag pasko sa bahay naming, ay kung paano naging malapit ang tatay ko sa anim na henerasyon ng isda sa lawa na yun.

"Anung hitsura niya? Magkamukha ba kayo?" Kinakalikot ni Marieton ang balbas ko. "Hindi, hindi kami magkamukha," ang sagot ko sa kanya. Matawa-tawa siya sa sagot ko, pagkatapos ay bumalik siya sa pagkalikot ng balbas ko. "May balbas ba siya?"

Kinalikot ko ang makinis at kalbong baba ni Marieton, at pinag-isipan kung ano pang parte ng kanyang katawan ang di tinutubuan ng buhok. Ikinuwento ko sa kanya kung paano nagkuwento ang tatay ko tungkol sa mga babae at ang kanilang pagmamahal sa mga balbas-saradong lalake.
Napapag-isip kasi sila kung ano pang ibang parte ng katawan ng lalake ang tinutubuan ng buhok. "Pero siyempre, kuwento lang yun. Ako mismo, di naniniwala dun."

Tahimik na nakinig si Marieton sa kuwento ko. Dumungaw siya sa bintana, pataas sa de-lobong Champola sa ibabaw ng gusali sa tapat ng lugar kung saan dati'y nakatayo ang People's Park. Tila naubusan na ito ng lasa, dalawang taon na ang nakaraan.

Tumango si Marieton, tila sinasabing "Okey yun, okey yun." Lumingon siya ulit sa akin, humigpit ang hawak sa kamay ko habang kami'y nagtitigan. "Wala akong problema kung gusto mong magpatubo ng balbas, kung ano man ang rason mo. Pero puwede bang pangakuan mo akong... di ka magpapatubo ng bigote?"

Hinawakan ko ang kanyang mga kamay, tinitigan siya sabay nangako na mananatiling kalbo ang nguso ko habambuhay.

"Di rin naman ako ganun kagaling magpatubo ng bigote e," dagdag ko.

"Salamat at hindi mo ako tinanong kung bakit. Salamat sa pag-intindi," ang sabi ni Marieton sa akin. Hinalikan ko siya't niyakap at pahabol na sinabing "Kahit ano, Marieton, basta ikaw."

Ngumiti si Marieton, sabay yakap sa akin. Nagpaulan ng halik sa ngusong ginawa sana para tubuan ng bigote na ngayon, tutubo rito ay Pag-Ibig.

-Adam David

Note:

1. Marieton Pacheco is a TV-news reporter for ABS-CBN Channel Two and its sister companies. She started out as a news correspondent, but then gained a wider audience during the "Jose Velarde is Joseph Estrada" trial where she was "Christine-On-The-Scene", her finger on the pulse, covering most of the trial proceedings for the ABS-CBN News Channel.

2. Nagba-browse ako sa net nang may nakita akong isang short story about Marieton Pacheco. She's so cute. hehe.

3. This FICTIONAL short story was created by Adam David.

4. Si Adam David ay kasalukuyang nasa ilalim ng programang BA Malikhaing Pagsulat sa UP Diliman. Sa ilalim ng programang ito, binabalanse niya ang pagsusulat ng mga kuwento sa Ingles at Filipino, na sa ngayon ay nagagawa pa naman niya nang matagumpay. Rumaraket din siya sa mga proyektong nakasentro sa comics. Ang kuwentong 'Kasama ko sa Isang Aircon Bus si Marieton Pacheco' ay bahagi ng koleksyon ng mga maikling maikling maikling kuwentong ilulunsad ng UP Ugnayan ng Manunulat sa huling linggo ng Agosto, ang 'Lamon.'

-end-

iBANG! item no.0001

2006-07-13T03:36:00.000+08:00

e·mer·gen·cy ( P ) (ee-mûrjn-see)n. pl. e·mer·gen·cies
1. A serious situation or occurrence that happens unexpectedly and demands immediate action.

Lagi akong nagbabasa ng Bulletin sa school namin para ma-update sa mga mang-yayari. Habang nag-iiscan ako, may napansin akong kaka-ibang reminder at parang may mali. Dali-daling kinuha ang camera phone at click...

BANG #0001

Kayo na bahala mag hanap kung ano ang mali. Kung sa inyo okay naman ang nakasulat, para sakin, mali pa rin.

Hindi 'to joke at lalong hindi ko 'to gawa-gawa lang. This is for real. Trust me!

-end-

Fatal Fame sa UP BnA

2006-07-11T14:02:00.000+08:00

Biyernes. July, 7 2006. Unang ng praktis namin sa taong 2006 sa EarthQuake Band Studio. Super reformat and refresh ang ginawa namin sa banda. May mga nawala at bumalik. May mga na late at may nahuli ng cowboy. Mejo nag-iba o mag-iiba na rin ang tunog namin (pero hindi aalis sa genre na Punk Rock.) ngayon dahil wala lang.

Isang oras lang ang nakain namin. Mejo maikli pero wala kaming magagawa dahil may lakad pa ang aming kabandang si Emerson. May gig ang isa nyang banda na The Morning Glory sa U.P. Diliman, Bahay ng Alumni, para sa isang concert para sa mga Freshmen ng U.P. Diliman. Nagdadalawang isip ako kung sasama ako para manuod. Matinding paguusap ang aming ginawa. Pamasahe, daan, shortcut, taga, tricycle at pa-uwi. Yan ay ilan lamang sa mga salitang maririnig mo sa aming pinag-uusapan.

Nakapagdesisyon na kami at kaming dalawa ni Hubert ang sasama. Si Tejal, Eiji & Hazel ay hindi sasama. Pati rin ung dalawang nagpunta na sina Queenie at Joanne ay hindi sumama, pero salamat sa panunuod ng praktis namin.

Sumakay kami ng FX ni Hubert at Emerson sa Marcos Highway hanggang Katipunan at sumakay ng Jeep papuntang U.P. Diliman. Mabuti na lang at hindi kami nag taxi nung mga oras na yon dahil traffic ampfoocha. Akala namin gagabihin kami pero ayus lang. Maliwanag pa pagdating. Ampness, andaming tao sa labas. Halo-halo. May mga Poser at mga Pa-tweetums na students. May mga Bollocs at mga naka-uniform ng black shirt. (Buti na lang black din suot naming tatlo) Nakita namin ung dalawang kabanda ni Emerson sa Labas at Sumabay na kami sa pagpasok.

P.A. at Photographer ang pepel namin ni Hubert doon kaya "NALIBRE" na kami sa pagpasok. BUWAHAHA. Syang kina Tejal at Eiji & Hazel, nakalibre sana kayo.

Tatlong beses ko nang napasok sa Bahay ng Alumni pero ngayun ko lang nalibot ang kabuuhan nito. Mula 1st Floor hanggang 2nd Floor. Papuntang 3rd floor kung saan nandun yung Stained Glass ng BnA.

Nagseset-up pa lang ng stage ang mga staff nung pumasok kami. Pumunta na kami sa room kung saan naghihitay ang mga tutugtog na banda. Habang naglalakad, madami kaming nakikitang mukha na malilinis at kaaya-ayang tignan at pagpasok namin, may ilan-ilang mga banda na rin ang nandun. Ayus, parang V.I.P. room ang dating, hehe. Band's Lounge.

Nakakaboring sa loob kaya nag liwaliw muna kami. Picture taking to the max. Nang magsawa, bumalik na kami.

Magsisimula na ang palabas at ang unang bandang tutugtog ay ang banda ni Emerson, ang The Morning Glory, Buena Mano. Sinubukan kong umakayat sa stage at kuhanan kung gaano karami ang tao. Grabe, yun na siguro ang pinakamaraming crowd na nakita ko sa loob ng BnA. Napansin ko rin na masmarami ang mga nanunuod ng babae kaysa sa lalaki. Very organized ang nasabing event. Walang masyadong pinapasok na bollocs sa loob, which is a good thing. Para wala gaanong nawawalan ng cellphone. tugugsh...

Labas ng BnA, konti pa lang yan	Audience Entrance
'Waiting for Morning Glory	Bilangin mo
Mga Bouncer-Bounceran	Pang-alis kaba ^^
I'm w/ the next Barbie	A Brokeback moment
Sakalin si josephine!	i-pod shuffle o pulley ng blinds?
"Tensyonado" na si Jo	Feed the crocs w/ maya bird
Armi, Pader yan!	Josephine, Kevin, Lougee & Me
Hubert w/ his brother, Jo and Kevs	"ngingiti ka ah!", "opo"
Mag-ina: Josephine and Armi	3/4 of River Maya w/ us
1/4 of Rivermaya, si Champ	Naiwan na sila ng Jeepney
Panic si Emerson. Kev w/ Carlos	Ba't sila nakaganyan?
Jo, ba't kinunan mo pa 'to?	Josephine and Pol Yap

Since nasa 2nd floor at kasama sa mga ibang banda, bakit hindi kami magpakuha. Hindi ko kagustuhan yon, pero, sige na nga.

Pero eto ang PINAKAMALUPIT na kuha sa lahat...

Akbay lang Iwa, akbay lang! ^_^

Me, Aileen, Kano & Hubs

Di ko alam kung anong ginagawa ni Aileen Iwamoto dun sa venue, pero siguro/malamang nanunuod.

Sayang nga lan dahil hindi namin tinapos ang nasabing concert. Andami namin tuloy hindi nakasamang banda. Hindi rin kami nakapagpapicture sa mga wala pa.

And so this is the actual line-up...

Part 1

Part 2

Ang hindi namin naabutang tumugtog na banda ay ang Sugarfree, Pupil, Kjwan, Dicta License, ChicoSci, Callalilly, Mojofly, Sandwich, Spongecola, Imago, Pedicab, Barbie Almalbis, Moonstar 88 at Kamikazee. Sayang pero WHAT THE HECK!? gabi na nun... at la ako pake sa ibang banda. konti lang. hihi. Mga 11:++ kami umuwi, mga 3:++ am natapos ang concert.

Sa mga hindi sumama dahil sa maling desisyon, may next time pa naman. July 28, 2006.

Para kay Chelo na nasa California ngayun, kumusta ka naman after mong mabasa 'to? wahihi. sayang... tsktsk... di bale... lapit na! buwahhahah!!! ^__^ for the mean time, mainggit ka muna! BWUAHAHAHAHA q('.'q) suntukan!? ^_^

-end-

Chapter I: A Widely Opened Gate

2006-07-10T01:12:00.000+08:00

... cont'd

Inubos namin ang isang oras sa paglalaro. Umuwi na kami at nagkukwentuhan tungkol dun sa isang maputing anghel na chinita doon sa shop. "Ok ba ung babae?" sabi niJamie. "Maputi lang eh!" hirit naman ni Angelo. Ako naman "Maganda naman ah." Na parang wala lang at hindi pinahahalata na tinamaan ako.

Lumipas na ang pasko, new year, ano paman. Nasa trabaho ako. I’m a current staff of Weblink noon. Gabi na nang biglang dumating si Angelo. "Uy tulungan mo ako, iinstall natin ung Battle Realms dun sa Shop". "saang shop?" tanong ko. "dun sa "The Street" sagot ni Angelo. "Ah, buhay pa pala yun?". "Oo kaya tara na". "ok sige sara ko lang to". And then pumunta na nga kami. Pagdating namin, "Ay Kuya Jong, Si Benjie" pinakilala ako dun sa may ari.. At yon, pina-install nga ang dapat i-install, at ang dapat i-ayos. Habang gumagawa ako, iniinterbyu naman ako nung asawa ni Kuya Jong, si Tita Marie. Kilala ko sya dahil kakilala din sya ng Mommy ko. After a minutes, lumabas yung anak nilang si Stacy. Tinanong ako "Bakit nyo po gigawa yan, para saan po yan?" na para bang batang matanong na nagtatanong sa isang matandang karpintero. Ako naman nahihiyang isinagot ang "Ah, eh… para maayos yung desktop. Ino-organize ko yug mga icon" gumagawa kasi ako ng Toolbar noong mga oras nay un. "Ah ok" sagot naman nya.

At doon na nag-umpisa ang lagi naming pag punta doon. Nagging welcome na kami sa pamilya. Kami ang taga maintain ng mga computer doon kaya libre na kaming tatlo. Tumutulong din kasi si Jamie doon. Sya yung taga-kumpuni ng Hardware at networking. Ako naman sa Software at si Angelo, ano nga bang papel ni angelo doon? Alam ko, taga sabi lang sya ng mga kung anong nakita nya sa iba. So in short, taga-update? Ewan?! Doon din namin nakilala and kapatid ni Stacy na si Kieth, at si Peewee. At nalaman ko na rin ang pangalan ng isang maputing anghel na chinita. Siya pala si Mikhaela. Nalaman ko rin sa sa Tatay pala ni mikhaela ang mga Computer na ginagamit dun sa shop. Doon rin naming nakilala ang magkakaibigang Julian, Kuya James, at Martin. Pati narin si Panny na bestfriend ni Stacy. At iyon, doon na nabuo ang tropang tinawag nilang "Quack". After a few days, naguusap kaming tatlong orig. na friends along with some old friends, Borgy & Jay-Pee. We were talking about chicks. Sumasarap ang kwentuhan. "Ligawan mo na kasi si Mikhaela" sabi ni Jamie. "Oo nga, unahan ka na namin" hirit ni Angelo. "Basta kami maybinabalak ni Jamie, ‘no Jamie?" pahabol ni Angelo. "oo nga"

Well ako naman si pakipot pang parang walang binabalak. Ayaw ko malaman nila baka gumuho ang "Uno Stacko", you know!? ^_^

End of Chapter 1

SCQ Reload

2006-06-22T15:55:00.000+08:00

Masarap. Masarap ang pagkain. Masarap ang kumain. Masarap.

Sugpo, Alimango, Pusit, Crispy pata, Liempo, Pizza, Hamburger at Boy Bawang.

Lahat nang yan ay ilan lamang sa maituturing na Pampa-Highblood at pampa-taas ng CHOLESTEROL.

Oo nga't masarasarap yan. pero...

WHAT THE HECK!!? BASTA MASARAP! BAHALA NA!!! >.<

Matagal na panahon na rin na wala akong exercise sa katawan. Simula nung magbakasyon nung summer, hindi na ako nakakapag-papapawis (maliban na lang kung sobrang init sa kwarto). Sa bawat araw na lang na ginawa ng diyos, lagi akong kain, tulog, harap sa PC, laro ng PS2, tulog, gising, tulog, kain, and so on. Paulit-ulit. Walang nagbabago sa systema. BUMMER ika nga. Sobrang tamad. kulang na lang tamarin sa pag hinga.

At dumating na nga ang kinatatakutan ko, ang pag laki ng aking tiyan! Sa bawat araw siguro ng pag gising ko sa umaga, nadadagdagan ng 1cm ang taba ko sa tiyan. hindi maiwasan. masarap ang kanin. masarap ang golden liquid (pero hindi ako tomador)... (hindi rin ako defensive).

Marami na akong naiisip na gustong gawin at bilihin na tila imposible. Gusto kong bumili ng mga binebenta sa TV na pampaliit ng tiyan at gusto kong subukan ang "Piliates". Gusto ko ring bumili ng "Carbotame" na pampawalang gana sa pagkain. Pero nitong huli lang, nagising ako sa katotohanan. San naman ako kukuha ng perang pambili nung mga yon. Isa pa, may mga ibang paraan pa naman. Pwede akong mag enroll sa isang gym o kaya mag enroll sa isang Boxing Training Center. Pero tila nababaliw nanaman ako. Kelangan ko muna habaan ang aking stamina dahil madali talaga akong mapagod. Isang paraan para habaan ito ay ang pag-jojogging (ng seryoso at walang kinakarir *wink*).

Kaya nagpasya na ako. Kelangang simulan ko na ang pag eehersisyo para maabot ko ang aking gustong hubog ng katawan. hehe. This time, gusto ko canstant na at walang mintis. Tuesdays and Thusdays ang napili kong araw dahil nasimulan ko na kagabi, June 20, Tuesday. Niyaya ko mag jogging sina Hubert (yoo-bert) at Tejal (teh-hal) sa Sports Center dito sa Marikina. Pumayag naman ang mga loko at feeling ko gusto kin nilang lumiit ang mga abdomen nila. Isa lang pala ang aming hangarin. Lumiiit ang tiyan at tingin ko, its time for a QUEST. The Sports Center Quest! (*jejejejeng!!!*)

Gabi... 7:something PM

Nagpunta na si Tejal(teh-hal) sa bahay at si Hubert(yoo-bert) ay dumating 30mins later, para sunduin ako. Mula bahay, nilakad namin papuntang Sports Center. Mejo malayu-layu din ang nilakad namin. (Isipin nyo na lang Cartimar sa Recto hanggang Mayric's Bar sa España na may liku-liko). Ayos lang para naman ma-warm-up kami. Pagdating sa may harap ng entrance, may naalala akong tao. Pero saking na lang yun *wink* ^^. Nagbayad na kami ng entrance fee na umaatikabong Limang piso or Five pesos (para sa mga naguumingles) at pagpasok namin, gyera na...

"say my name biatch!"	Buddy en Sol
"'Wag jan please"	Super Exhausted
"ako'y isang PANIKI! ik-ik!"	"Pare, sleep na tayo...yawn"
"pari kamira wu!"	"HUY ELYEN OH!!!"
Ninjitsu	"tutulog na muna ako"

Ang sarap ng feeling pag seryoso ka sa ginagawa mo. Kaya pag uwi namin ng 11PM, dumirecho kami sa isang Tres Pares na restaurant. umorder ako beef mami at ang sarap!!! yum-yum! yung dalawa, nag beef pares naman.

First round pa lang yang ng SCQ namin. Marami pang darating na SCQ sa mga susunod na araw. Kaya kelangan, kumain ng sapat at matulog ng maaga.

~end.

Chapter I: A Widely Opened Gate

2006-06-15T14:39:00.000+08:00

Christmas is just around the corner. Angelo, Jamie and I were Counter-strike addicts back then. And because it is our Christmas vacation and we were being eaten by boredom in the middle of our street, we decided to try the newest Counter-strike gaming shop along "The Street". It's just six blocks away lang naman from Angelo’s house, so bakit hindi, subukan natin!

As we walk by along "the street", humirit si Jamie, "uy balita ko may chick daw jan ah." Ako naman, "oo" lang dahil, wala pa naman akong interest sa mga chick nung mga panahong yon eh.

Then ayan na, we just entered a widely opened gate at naka-helera kami sa pagpasok. Nasa gitna ako nung dala kong kasama. Tanaw na naming ang iba pang adik sa Couter-strike at ang iba pang Computer. Wala pa kami sa kalahati ng garahe nang biglang bumukas ang puting pintuan sa right side ng garahe at may lumabas na animo’y isang maputing anghel na chinita at napatingin sa aming tatlo. Nabaling din ang tingin nya sa akin at ako nama’y parang kinuriyente. Pero hindi ko yun punahalata sa dalawa.

to be continued...

Catalyst

2006-06-14T15:49:00.000+08:00

catalyst (n): a chemical substance that produces a reaction, but does not participate in said reaction.

catalyst (n): someone who unintentionally causes bad things to happen.

"well both definitions of catalyst could be
right...it could the chemical catalyst metaphorically, that the person passively
does things to cause trouble or it could be also be a person who causes bad stuff
accidently."

Anu ba yun? haha... basta alam ko. Gusto ko ulit buhayin itong blog ko na'to. tinggal ko na ung mga kung anu-anong cheche-bureche. haha... ang inportante naman eh yung mga pinopost ko dito diba? diba-diba?

Wala na rin yung mga iba kong links. Pero wag kayo mag alala (kung may nakakabasa man nito), i-lilink ko ulit kayo dito. Just give me some time. okay?

Anyway, san ba ako mag sisimula?

Andami nang nangyari, and dami na rin lumipas. Gusto ko ulit mag bahagi aking buhay dito sa pag-boblog. Tumigil ako kasi tinamad na ako, daming inaasikaso *wink*, at daming gumugulo s isip ko. Isa pa, ayokong mag aksaya ng pera sa araw-araw o linggu-linggong pag rerenta ng computer sa mga shop para lang mag post ng entry. Pero ngayun, big time na ako. Nagpakabit na kasi ako ng internet sa bahay namin. Nainganyo kasi ako sa patalastas sa TV. Yung Smart BRO wireless broadband. Mura lang kasi at di na kailangan ng linya ng telepono. Hindi kagustuhan ng mga magulang ko na magpakabit ng internet dito sa bahay dahil baka daw makasira sa pag-aaral ko. Sabi ko naman, para sa school projects ko naman gagamitin *wink*.

Kaya rin ako ulit ituloy ang blogging na ito dahil gusto kong ibahagi at mabasa nyo ang aking unang librong ginawa. Pero di pa sya libro dahil nakasave sya dito sa PC at nawawala ang manuscript ko nun. Ginawa ko yun nung 2003 at nabubulok na sa loob ng hard disk at di na napapakinabangan kaya naisipan kong dito na lang i-lathala.

« Me-mu-me-mu-me »

2006-01-31T08:20:00.000+08:00

Maybe I should sleep it off. Maybe I should let it loose when I see for myself that I can’t take it anymore, I just runaway. And when I’ve come so far from where I used to be and I see you standing there. I start to want you here with me… maybe.

It was an awsome and a great great night. Unang concert na napanood ko this 2006. It was the Terno Au Go Go: Revenge Agaist the Rain and Up dharma Down’s debut album launch. The album was entitled “Fragmented”. I bought one and … it’s so damn good.

It was 8:00 PM nang makarating ako sa Gateway mall lulan ng isang FX… (lulan?). Sa Gateway muna ako unang pumunta dahil kikitain ko muna si Chelo at kung sino man ang mga kasama nya. Paikot-ikot ako hanggang sa makita ko sila ni Precious. Abay kumakain pala sa Foodcourt, I mean Food Express. Maya-maya pa dumating ang isa nilang friend then umalis na kami papuntang Marikina Shoe Expo.

Nang makarating kami sa venue, naabutan naming tumutugtog ang Death by Tampon, isa sa mga bandang pinunta ko doon. Nakita ko kasi sila sa MySpace at narinig ang tugtog nila. Cute pa nung guitarista, hehehe… kaya iyon. Madami-dami din ang tao. Pero peaceful naman sila di gaya ng ibang gigs/concerts na napuntahan namin. Panalo naman ang venue except sa maliit ang stage. Pero paki-alam ko, hindi naman ako ang tutugtog dun eh. Anyway, pagkalipas ng ilang bands, tumugtog ang Pedicab, surprise guest daw. Hindi magkanda hiyawan ang mga tao… (may ganung phrase ba? anyway). The people went wild and ‘di talaga mawawala ang mga poser na punk “kuno”. May mga banner banner pang nalalaman. Sila yung mga “Anti-kurikong ng Taguig”. Wahahaha, nakakatuwa at nakakatawa at the same time. Pero bago non, nakita ko muna pala si Alvin kasama ng mga friend nya. Inabangan lang nila tumugtog yung Wahijuara. Then dumating pa yung isang ‘friend’ ni Chelo then Tumugtog ang Paramita and that time lumapit kami sa gilid ng stage dahil idol daw ni Chelo yun eh, woooshooo!

Nagdaan ang ilang oras nang tumugtog na ang Up dharma Down. Wow, ang tagal nila sa stage, syempre album launch nila, pero gusto ko nang makita ang Giniling Festival, na nagsisimula nang makilala, (lolz). Nung tumugtog na ang Giniling Fest, buhay nanaman ang mga tao sa first song nilang “Boyfriend mo pokpok”. Then may bago silang tinugtog, “McJolly” then ang finalle ay ang “S.I.L.I.N.G. G.I.N.I.L.I.N.G.” best for people who can’t spell. After nila, Radioactive Sago Project at iba pang banda na kinahikaban ko. Huling Tumugtog ang “the Late Isabel”, pero dapat may next band pa pero di na tumugtog dahil 4:00 AM na (yata nun) at naguwian na rin ang karamihan after ng RASP.

Natapos ang show na ako’y inaantok at umuwi na ng bahay na masaya at inaantok na masaya. Pero inaantok na gutom… at busog sa dalawang can ng Sanmig Light (correction 1 and a half dahil uminit yung huli lata during Drip’s Performance, hekhek… HECK!)

It was a nice show. Sulit ang 50Php mo at ang 250Php worth na debut album ng UdD at 20Php na Sticker ng Giniling Fest na may nakasulat na “Giniling Festival Nakamamatay”. Sama mga niyaya ko, malas nyo di kayo sumama. Sayang, dami pa naman akong nakitang ikasisiya ng inyong mga mata, ahihihi. MojaRon, Al-harris, Arnold at Hubert, Eisner, Albert, Tejal at iba pang tinext ko, what a miss dude! Wahaha. Madami akong natatanaw na mga chicas sa sidestage na nanunuod. Sa audience area meron din kaso karamihan ‘hipon’ eh… (lam nyo na yun guys, hipon). May ‘porenjer’ pa nga eh. Wahahah… pero meron pa namang next time eh, sana sumama kayo. Remember Moja-MojaRon, it’s a one step closer to the Shikima World and surely, you will transform into H.E.M., you kown what I mean. BUWAHAHAHAHA!!!

Good Show, Good Show. I’ll give it 8 out of 10… ofcourse with 10’s the highest. -END-

« Forget this amber »

2005-12-26T10:06:00.000+08:00

It’s 11:52 PM, 8 minutes before Christmas. I’m currently listening to The Everglow Album by Mae. I’m in track no. 4, Suspension, and I’m alone in my room typing this crap. I’m in my sleeping outfit and drinking warm dairy Anchor milk, my favorite brand and I’m ready to sleep. Patingin-tingin sa cellphone, expecting someone pero di mo nman alam kung i-tetext ka nya. 12:00 AM na! Marry Christmas to myself. Bumaba ako at binati ko si Daddy. Bumalik ako dito sa taas, in my room, and grabed my phone and the two important ladies of my life. My Mom and you know who. Nakakalunkot talaga pag kulang ang pamilya everytime na nagpapasko. Tatlong Christmas na ang dumaan na wala ang mom ko. Somehow, naka-survive naman kami. Naghahanda din kami kahit papaano. Kahit dalawa lang kami ng Dad ko dito sa bahay, may ilang putahe din kami para sa mga bisita nya kinabukasan. Mga inaanak at mga kumpare ng Dad ko, sila na ang umuubos nun.

8 minutes na ang nakalipas. Hindi ko pa rin feel na pasko. It seems like this is just an ordinary to me except that malakas ang sounds ko as the cold wind from my electric fan touches my face. Nagsisimula nang bumigat ang mga mata ko. Tumingin ulit ako sa cellphone ko pero wala pa rin nagrereply. Oh well, ok lang yun, nag text na naman sya kanina at nakausap ko na naman ang Mom ko nung isang gabi. Kaya okay lang sa akin kahit di na sila mag text or tumawag. Siguro tapusin ko na ‘to because I’m starting to get emotional. Maybe it’s because of the sound and the fact that I’m all alone here in my room knowing that other people are now enjoying, exchanging gifts and singing their Christmas songs with ther families and love ones… cut it out… my dad called me and informed me na tumawag relative namin sa kabilang street and pinapapunta kami. Hindi ako na excite… 12:22 AM

Already 4:43 AM, kakauwi ko pa lang galing sa relatives namin sa kabilang kalye. Wala lang… pinakita ko sa pamangkin ko yung larong Resident Evil 4 at pinahiram ko sa kanya yung game na yun. Kumain din ako kahit konti. After nun, umuwi na ako. And now, I really want to get a sleep and froget december, forget this amber. -END-

« Surprise, surprise »

2005-12-01T09:40:00.000+08:00

"Hey there love, let's get to catching up. 'Cause I been thinking those thoughts that must have slipped my mind that time that I left you there that night." I replied, "Let me remind you of the guy you failed to mention all along. 'Cause your actions have consequences and these are them."

I'll be your friend in hell, until then I despise you. And I probably always will. I can't afford to make another mistake like this, 'Cause this is more than I can take. I don't mean to leave angry, this is by your own devise. I'm sure this comes as no surprise.

Hey there babe, don't mean to cut you off, but I've heard enough lies and you're dying to get caught. I'll let you go call all your friends. "Oh my god! Let me describe to you this guy, his name is Ivan, he's in this band that writes such, awful songs about me all the time." You're goddamn right!

Fine, just let me lie here for a while, 'Cause I'll be staying up, yeah hanging up all night. Oh, I'm spent of all attention that I've given. To a hopeless case, to a sharp headache, to a choice you make To the reason why I, to the reason why I say. -END-

« Eupee Trip III »

2005-09-26T12:00:00.000+08:00

Third time na akong nakapunta sa U.P. (at talagang binibilang ah!) pero this time, mag-isa na alng akong pumunta doon. Niyaya kasi ako ng kaibigan kong si Tejal na manood ng isang maliit na concert ng U.P. ABAM, U.P. OBEM at U.P. UMC or U.P. Underground Music Community na may title na “Rock ISKO rock” at ginanap sa U.P. Bahay ng Alumni.

7:15 ako umalis at nag-FX… Adventure pala… ako… teka ang gulo… ganito na lang…

7:15 ako umalis at nag Mega Taxi na ako para hindi abala at para malamig, nagantay pa talaga ako ng Adventure dahil karamihan ng Tamaraw FX na Mega Taxi ngayon ay heater na ang nakalagay imbis na air-con. Pagsakay ko, nilagay ko na ang earphones na nakasabit sa balikat ko at nakinig ng music galing sa aking 5510 na oldschool na cellphone (pero mahal ko ito). Nakaugalian ko nang kapag sumasakay ng sasakyan ay makikinig ako ng music. Kahit sa jeep pa o kahit habang nag lalakad, music pa rin. Oo nga’t yung ibang jeep may tugtog, pero my golly gee, bumabaon yung tunog ng bass sa dibdib ko at parang magkaka-almuranas ka sa bass na bumabayo galing sa speaker sa ilaling ng upuan. Sa mga taxi/mega taxi naman, karamihan ay mga Joe d’Mango o mga kuya Cesar ang mga pinapakinggan ng mga driver. Kung minsan FM nga, pero asahan mo na maririnig mo ang “koo-koo-roo-koo-koo” at ang walang kamatayan at non-sense na slogan na “kelangan pa bang i-memorize yan?” (sa lahat ng kinaaasaran kong radio station, ito ang numero uno).

Napapasarap ang aking pakikinig sa music player ko at komportableng-komportable ako sa pwesto ko dahil solo ko ang front seat. Ang sarap talaga sumakay sa mega taxi, lalo na pag air-con ang nakakabit. Oops, malapit na akong bumaba kaya pinatay ko na ang music player sa cellphone ko. Pagbaba ko sa malapit na intersection ng Aurora at Katipunan Avenue, sa gasoline station, nagsimula na akong kabahan dahil first time kong sasakay doon na ako lang mag-isa. Naiignorante pa ako kung ano ang sasakyan ko. Natatakot kasi akong maligaw dahil baka paguwi ko ng bahay ay kasama ko na ang aking daddy sakay ng isang police vehicle. Pero pinairal ko naman ang aking common sense dahil meron din naman ako nun. Tinandaan ko kung pano kami sumakay ni Solomon nung last time na pumunta kami sa U.P. Bahay ng alumni. Pero pagdating ko sa terminal, may bago akong napansin na wala naman nung huling punta ko doon. Isang balckboard na may nakasulat kung saang jeep ang papuntang U.P. Gate (kanan) o U.P. Campus (kaliwa). Syempre, nagtanong naman ako no. Una akong nagtanong sa barker dun sa U.P. Gate. Syempre para mas sigurado ako, tinanong ko na rin kung U.P. Campus ba ito dahil malay mo, hindi nila sinusunod yung nasa blackboard. Eh alam naman natin ang ibang pinoy, matitigas ang ulo diba? Iyon, sabi nya hindi daw dito ang sakayan, sa kabila. Edi ok, mas naliwanagan ako. Pero may napansin ako sa ibang pasahero. Bago sila pumasok sa loob ng jeep, may kinukuha muna silang kapiraso ng puting karton. Hindi na ako nagbalak magtanong dahil baka murahin ako nung mamang barker. Kaya pumunta na ako sa kaliwa. Tapos sa likod. At iyun, may barker din at nagtanong kung U.P. Campus. Yes, sa wakas. Bumunot ako ng 6.00 pesos at 1.50 pesos na back-up kung sakali mang singilin pa ako. Pero dapat naman may discount ang pamasahe ng student diba? Para mas malinaw, tinanong ko kung magkano ang pamasahe. 7.50 daw. Tinanong ko kung pano naman ho kung student. Abay akalain mong wala daw discount pag sa loob ng campus bababa. Abay hayup, ganun pala yun. Eh karamihan ng sumasakay doon eh student, pero bat ganun? Labo. Gusto kong sagutin yung manong pero ayoko nang makipagtalo at makipag dibate pa sa kanya. Mukahang nakainom eh.

Yan, malapit na sa tabi na lang ng kalsada ay bakod na ng U.P. Alam ko na to! Sa unang gate, kakaliwa ang jeep!!! Ayus… pero… ano ‘to? Naka-sara yung first gate. Dumerecho ang jeep. Huh? Di ko tuloy alam kung kelan at saan ako bababa pagnakadating na ako sa loob ng U.P. campus. Sabi ko sa sarili ko, bahala na. Pagpasok ng jeep sa loob, grabe, ang dilim ng paligid. Dungaw ako nang dungaw sa bintana dahil baka madaanan ko na yung Bahay ng alumni. Hala, di ko pa naman kabisado ang pasikot sikot dito. Lalu na at gabi na! yari. Maya-maya pa at nagbabaan na lahat ng pasahero at ako na alng ang natira. Hindi na ako nag-atubili na mag tanong sa driver kung dadaan ba sya ng Bahay ng alumni. Sabi nya, hindi na raw dahil alas 8:00 na daw at hanggang 7:30 lang sila umiikot. Pero tinuro nya sa akin kung saan ako sasakay. Mabait naman pala itong si Manong eh. Ibinaba nya ako sa sakaya ng jeep na may karatulang “U.P. Ikot” yun ayus. Nakahinga na ako ng maluwag. As usual, nakinig nanaman ako ng music galing sa aking player. ‘Di pa puno ang jeep at kelangan pang magantay ng ilang minuto para mapuno. >> FAST FORWARD >> Nakikita ang bahay ng alumni at pag tapat ng jeep sa bahay ng alumni, pumara na ako. Wow, dami tao! Habang papalapit ako nang papalapit, feeling ko lahat sila nanunuod sa pagdating ko na para bang kanina pa nila ako hinihintay at ako na alng ang kulang. Pero di na ako tumitingin sa kanila. Derecho lang ang lakad ko, dedma. Nagsimula na pala ang concert kanina pa. Tanaw mula sa labas ang stage at dinig din ang tugtog. Tama lang ang dami ng tao at di gaano chaos. At walang mga bollocs sa labas. Siguro nasaloob na. Pero peaceful namang nakaupo sa lapag ang mga audience. Di pa gaanong big time ang mga tumutugtog kaya di muna ako pumasok. At isa pa, nasaan na sila Tejal? Dali-dali kong binuksan ang bag ko at kinuha ang cellphone para i-text kung nasaan na sila ng gelpren nya. Nag-antay… nag-antay… nag-hintay, hindi sa kanila ngunit sa reply nila. Umupo ako sa hagdan sa harap ng entrance. Maya-maya, naka-upo pa rin ako at nakatunganga. Maya-maya pa ulit, may vibration akong nadama galing sa loob ng bag ko. Cellphone ko at sa wakas, nagnag reply na rin sila. Pag tingin ko, si BUDDY pala, malapit na daw maubos ang load ko. Ok. Tagal naman nila. Maya-maya, ayan na, nag-vibrate nanaman ang phone ko at bingo! Nagreply na sila. Malapit na daw sila at nasa city hall na daw sila. Huh? City hall? Ng ano? Malay…

Habang naghihintay sa mga kasama ko, tumingin ako sa likod ko kung anu na ang nagyayari. Dami din pala naghihintay sa labas, di ko namalayan. May mga naguusap, may nag-pipicture-picture, at may media pa. Studio 23, wazzup wazzup yata. Hekhek… what the heck!?

Sa kakalingon ko sa paligid-ligid, bigla akong nagutom. Saktongmay mga fishbulan pala sa banda doon. Tumayo ako sa kinauupuan ko at pumunta sa banda doon. Bumili ako ng Chickenballs at fishballs at kumain at nagpakabusog. Habang kumakain, may nagbebenta ng bottled water. Hindi ako lumapit dahil may dala naman akong inumin. Pero na curious talaga ako sa pangalan nung produkto. May naka sulat na “flouride”. Pampatibay ba ng ngipin yun? Ewan? Ewan! Bumalik na ako dun sa dati kong kinaupuan at na hintay nanaman. Maya-maya ay dumating na rin ang aking hinihintay at bumili na ng ticket at pumasok na.

What an awsome night at napaka peaceful ng concert na ito. May mga poser den pero good boy naman sila lahat. Andaming naka line-up na banda. Kilala at hindi kilala. Hindi ko inaasahang mapapanood ko ang Up dharma Down doon. Astig talaga sila. Ganda ng music! Ganda ng vox, si Armi. Pero mas maganda si Aia ng Imago, ever. Tumugtog din ang kapitbahay ni Tejal na si Raymund Marasigan, yung bandang Sandwich. Syempre, di mawawala ang aking all-time favorite local pinoy band (local na pinoy pa), na nalate ng dating kaya hindi nakatugtog si Ebe sa Cambio. Galing pa daw kasi sila sa Calamba, Laguna kaya second to the last sila tumugtog. Radio Active Sago Project ang huling bandang tumugtog. Hindi ko man naintindihana ng mga pinagsasasabi ni Lourd at tanging “Gin Pomelo” lang ang naabsorb ng tenga ko, astig naman dahil first time kong nakapanood ng may nag totorotot na banda sa harap ko. May mga bago akong nakilalang banda gaya ng Giniling Festival na sobrang kulit ng bokalista na tumabi pa sa akin habang sila’y nag peperform at ang Aizo na kumanta ng theme ng “Barkada Trip” sa Studio 23. Ang iba namang banda, di ko na pinansin dahil hindi naman kapansin-pansin, buwahaha, peace!

Astig! Ito na yata ang pinaka peaceful na concert na napuntahan ko at sa awa ng diyos, walang nawalan ng cellphone. Kadalasan kasi, pag nanunuod kami ng mga kasama ko sa isang concert, isa sa kanila mawawalan ng cellphone. Bwuahaha. I don’t know why. Anyway, astig ang event na ito. Di man ganun ka laki, sulit ang bayad. Pero nagtataka ako sa title ng event. “Rock ISKO rock: Tunog natin ‘toh!”, ano yung “ISKO”? or sino si “ISKO”? at bat “h” ang “’to”? para ba may hangin kang ilalabas pag sinabi mo ‘toh? H-Factor ah! Hehe.

Pero bottom line: ASTIG! Sana maulit pa tong ganito. At sana madami na kami at laging sabay-sabay kaming pupunta para walang hintayan na magaganap ^___^ -END-

« Boy Crazy »

2005-09-13T07:45:00.000+08:00

Some girls are crazy
Just listen to what I have to say about it

You've gotta watch out for the beautiful ones.
They'll twist your head right off your neck.
And laugh about it with their friends that's just one night for them.
They target you with their eyes.
And move with their lips and it pulls you in.
She shuts you down with her voice again.

And now are you listening?

This song goes out to girls that we haven't met just yet.
This song is for stupid girls who think that every boy is all about them!

These girls are crazy
Just listen to what I have to say about it

You've gotta watch out for the younger ones.
They'll tightly wrap you around their fingers.
And brag to all their friends, it's nothing but a game to them.
They target you with their eyes.
And move with their lips and it pulls you in.
She shuts you down with her voice again.

And now are you listening?

This song goes out to girls that we haven't met just yet.
This song is for stupid girls who think that every boy is all about them!

"You think you're on top of the world,
When all the eyes are on you;
Just wait until your heart breaks
and you'll know how I felt when I wrote..."

This song goes out to girls that we haven't met just yet.
This song is for stupid girlswho think that every boy is all about them!
-END-

« Eupee Trip II »

2005-08-20T10:40:00.000+08:00

This could be the most peaceful mini concert that I ever attended… well, almost. Ok na sana, kaso…

Yesterday, August 18, Thursday ng around 8:00 PM, nagpunta kami ni Solomon sa U.P. bahay ng Alumni sa U.P. Diliman. Dapat kasama naming si Tejal pero nasa ospital daw sya pero try daw nyang sumunod. Nag FX na kami papuntang Katipunan, dun sa sakayan ng jeep papuntang U.P. campus. Medyo traffic pagdating sa may gate ng U.P. kaya nagbabaan na ang iba pasahero. Pagdating ng jeep sa may sunken garden, imbes na dumerecho, lumiko ito papuntang exit. Kaya bumba na kami at nilakad mula sunken garden hanggang Bahay ng Alumni. Second time ko palang nakapuntang U.P. kaya mejo palingon lingon pa rin ako para mag sight seeing. Hehe. Grabe kami na alng yata ang naglalakad dun kasi ang dilim na ng paligid at halos tunog nalang ng kuliglig at mga sasakyan sa malayo ang naririnig ko. Maya-maya tinigil ko na ang paglilingon-lingon dahil baka may makita akong hindi kaaya-aya. Never pa akong nakakita ng maligno at multo at ayokong makakita kaya tinigil ko na.

Hindi pa kami nakakarating sa BNA, may nakasalubong na kaming mga punk-punkan, oi-oiyan, at mga poserong punk kaya alam na naming na may iba pang mga katulad doon. Maya-maya, nakadating na kami sa BNA. First time kong nakita ang BNA at mejo ok lang ang dami ng tao. Hindi masyado siksikan. Umakyat na kami sa may entrance at umupo muna sandali para i-text si Tejal. Nag-antay kami ng reply, isang matinding pag-hihintay pero wala kaming natanggap na reply. Kaya pumasok na kami sa loob at kanina pa pala nagsimula ang show. 3rd band na ang nasimulan naming. Moderate lang ang dami ng tao. Just the way I like. Pero may mga minor de edad na mga bolocks pa din sa loob, mga below 20 na katao sila doon at gumagawa ng mapaagaw na eksena, in short, mga papampam. Ang ikinatataka ko, kala ko ba mga PUNK sila, pero bat sila nandoon. Diba dapat underground ang scene nila. Hindi naman underground ang Cambio, Imago at Sugarfree ah. Naisip ko nga na kung tanungin ko sila tunkol sa mga bandang Punk, masasagot kaya nila yun? Anyway, kahihiyan sa punk community ang mga pinaggagagawa nila.

Tutugtog na ang mga featured band na pinangunahan ng Cambio. Pumunta na kami sa harap na harap at nagsimula na ring magwala ang mga jologs na punk na akala mo Anti-flag or Rancid ang tutugtog. Ginagawa na nila ng kanilang mga signature dance moves na wala naman sa hulog nag sa beat. Nampoocha! Parang mga… hay ewan ko ba… kulang ang mga mura sa buong mundo para sa kanila. Anyway, after Cambio, Imago naman. Taena! Ganda ni Aia!!! Whooohooo… cute pa ng suot! ^_^ napanood ko rin sya ng malapitan. Galing-galing, nakaka-goosebumps. After nila, syempre Sugarfree na. nakaka-goosebumps din. Galing talaga ng mga tugtog nila. Nakaka-relate ako. WAHAHA.

Last song na ng Sugarfree, hari ng sablay. Tuwang-tuwa ang mga tao lalo na ang mga walang-hiya. Magbabato na ng poster si Ebe kaya bigalang nag compress ang mga tao. Tuwang-tuwa, then suddenly, disaster strikes! Kinalabit ako ni Solomon at samahan ko daw sya dahil nadukot daw ang cellphone nya. “NOT AGAIN!” sabi ko sa isip ko. Langya ba naman, lahat yata ng mga nakakasama ko nawawalan ng cellphone. Ano ba, jinx ba ako? Pero sa awa ng diyos, hindi pa ako nadukutan ng cellphone… well, nadukutan na ako ng cellphone pero hindi naman sa akin yung phone.

Iyon, naputol ang aking kasiyahan at pumunta kami sa entrance kung saan may mga guardya na may yantok. Ni-report namin sa knila ang nagyari. Tinapos na namin ang concert sa piling ng mga guard. Pero wala kaming nagawa dahil sabay-sabay naglabasan ang mga tao. Dammit! Haaay, buhay. Hindi lang mga jologs posers assholes… mga kawatan, snatcher, mandurukot at putang-ina pa ang mga bolocks punk-punkan ang mga putang-inang mga tao yan. 3310 pinatos pa, ampoochaenaskidooleletskie!!!

…Sorry for words, just carried away. Anyway, mga 1:00 A.M. na natapos ang gig. Nilakad namin mula BNA hanggang sakayan ng tricycle sa labas ng U.P. campus. Then nag tryke kami mula U.P. hanggang katipunan. Then Jeep to SSS Village. 1:45 AM ako nakatungtong sa aking pamamamahay. Atig Sugarfree, astig Imago, astig Aia!!!

Yung gig nga pala na yun ay for the benefit of S.I.K.A.P. Bata Foundation ng East Avenue Medical Center. Wala lang… gusto ko lang sabihin...

And one thing, si Tejal ay nahuli ng Cowboy... -END-

« Unhanded Chain »

2005-07-14T07:12:00.000+08:00

July 12 2005, 12:00 AM

Kakatapos pa lang ng praktis ng Vermis sa bahay nila Solomon. Nagpack-up na and ready to go home na. Dumaan na ako sa dati kong route. Then pagdating ko sa gate namin, naka-kalang lang ang padlock at hindi pa naka-lock. So pumasok na ako at ni-lock ko na ang gate. habang naglalakad papuntang pinto, kinapa ko na ang keychain ko sa bag. Kapa ako nang kapa pero wala naman akong maramdaman. Hindi ko pala nadala ang keychain ko. Nandoon pa naman ang susi sa pinto at susi sa gate. Pero 'di ako nag-alala at inakalang gising pa si daddy sa sala at nanunood ng TV. Naglakad na ako hanggang sa natanaw ko ang pinto. Hala, walang tao. Nakapatay ang ilaw at syempre, naka-lock ang pintuan. habang tumatahol ang aking aso na si "Chu-le" sa loob ng bahay na gumagawa ng grabeng ingay. Patay din ang ilaw sa labas kaya sobrang dilim ng paligid. Naku pano kaya ako makapasok nito. Naisip ko na baka nasa kapit-bahay siguo si daddy. Kadalasan kasi, mga ganitong oras, nasa kapit-bahay ang daddy ko at nakikipaglaro ng tong-it. Sobrang dilim na ng paligid, napakatahimik. Tulog na ang ibang tao. Pumunta ako sa may garahe para tanawin sa kapit-bahay si daddy. Pero di ko sya makita dahil may mataas ang pader sa pinaglalaruan nila. Nakagawa lang ako ng ingay, nagtahulan kasi ang mga aso at nakakahiya sa kapit bahay. Hindi naman ako maka-sigay ng "daaddyyy!!!" dahil napakalayo ng kapitbahay ng yon. Naapagitnaan kami ng isang bahay. Naisip ko na puntahan ko kaya. Pero naalala ko na naka-lock na pala ang gate dahil nga ni-lock ko sa inaakalang nandoon ang daddy ko sa bahay. Ayoko nang magtahulan ang aso dahil nakakagawa lang ako ng ingay, nakakhiya sa ibang kapitbahay. Waah, na-stock na ako sa harap ng pinto. Madilim at tahimik. Ang tanging kasama ko lang ay si muning. Umupo na lang ako sa may pintuan at hinintay ko si daddy. Halos tunog lang ng kulig-lig ang maririnig mo kaya tumakbo si muning para hanapin ang tunog. Wala na akong kasama.

Nagdaan ang isang oras, nababato na ako doon at muntik na akong makatulog. Hindi pa rin dumadating ang aking ama. Kaya naman'y naglakas loob na akong bumalik sa garahe para sumigaw ng "daaddy!!!". Wala na akong pake kung magtahulan pa ang mga aso.Pagsigaw ko, may nakapansin naman sa kapitbahay at sinabing "wala sya ditoo!". Bigla akong nagalala na kung wala si daddy doon, nasan kaya. Tumugtog na ang adrenaline-rushing na background music dahil hudyat na ito ng climax. Tumakbo ako papuntang pinto at kinatok ko ang pinto. Katok nang katok na malakas. Tumahol nanaman si Chu-le at lumikha ng grabeng ingay. Maya-maya, may narinig akong nagbukas ng pinto ng kuwarto, bumaba ng hagdan at mukhang papunta sa pinto. Narinig ko na binubuksan ang mga kock sa pintuan at... Si Daddy!!!. WAAAAAHH!!! Nandoon lang pala si Daddy. Nag-antay pala ako sa wala nang mahigit isang oras at kalahati. Dammit. Pagpasok ko, tinanong ako ni daddy kung saan ako nagpunta at ginabi nanaman ako. Iyon pinaliwanag ko ang nagyari at sinabi ni daddy na naglalagay naman siya ng susi sa labas, sa ilalim ng paso. WAAAAAAAAAAAAAAAAH!!!!... pero di ko pinakita ang inis at dumerecho na alng ako sa kwarto para mag sound-trip. -END-

« Man Inside the Box »

2005-07-08T16:14:00.000+08:00

*The Man Inside the Box - The Survey*
Name:	Ivan Ray Paño Aguilar
Birthday:	February 8, 1984
Birthplace:	Manila
Current Location:	Marikina
Eye Color:	Dark Brown
Hair Color:	Dark Brown din
Height:	5' sumthing'' ^^
Right Handed or Left Handed:	Right Handed
Your Heritage:	anu ba dapat ilagay d2? uhm..... ahehe
The Shoes You Wore Today:	Black Leather Shoes... na maingay.
Your Weakness:	Cute Girls... :p
Your Fears:	Flying Ipis and Coffin & Hearse...
Your Perfect Pizza:	Customized: Cheesey (different kinds), Ground Beefy, Mushroomy & Green Bell Peppery... no onions please!!!
Goal You Would Like To Achieve This Year:	to end this semester successful!!!
Your Most Overused Phrase On an instant messenger:	"buwahahahahah" & "aaa...uki"
Thoughts First Waking Up:	"Where's my pony?"
Your Best Physical Feature:	WTH?!?!... ewan.. anu ba? kilay daw eh... amph!
Your Bedtime:	what about my bedtime?
Your Most Missed Memory:	Rockista Livewire tour.... wink
Pepsi or Coke:	NONE
MacDonalds or Burger King:	McDo.. mura... pero ok lang kung sa Burger King mo ako ililibre!!!
Single or Group Dates:	uhhmmm.... hehe... that's a tough one!!!
Lipton Ice Tea or Nestea:	C2!!!
Chocolate or Vanilla:	Totoleyt
Cappuccino or Coffee:	Cappuccino for my banghole!
Do you Smoke:	NO... and never
Do you Swear:	No... Swear to god!!!
Do you Sing:	yes?
Do you Shower Daily:	Of course...
Have you Been in Love:	what a question!!!... of course.... not... no really.. yes :D
Do you want to go to College:	I'm already in College you numbskull!!!
Do you want to get Married:	Of course!!!
Do you belive in yourself:	Yes!!! sometimes.... wink
Do you get Motion Sickness:	Hell Yeah!!!
Do you think you are Attractive:	Yes! in my past life...
Are you a Health Freak:	I love to eat! d'you think that's healthy?
Do you get along with your Parents:	sure
Do you like Thunderstorms:	no!... shish...
Do you play an Instrument:	Yes!
In the past month have you Drank Alcohol:	Yes... Grandma w/ Totoleyt... Borcay Mix!
In the past month have you Smoked:	I'm not a smoker!
In the past month have you been on Drugs:	I'm not taking drugs!
In the past month have you gone on a Date:	What date?
In the past month have you gone to a Mall:	Mall? uhm... yes... SM Megamall, bago mag Fete dela Musique
In the past month have you eaten a box of Oreos:	No...
In the past month have you eaten Sushi:	no...
In the past month have you been on Stage:	NO, and i wish i could... wala pa kaming gig, ampf!!!!
In the past month have you been Dumped:	HAHA!!! last 3 months.... WAHAHAHA!!! you make me laugh dude!!!
In the past month have you gone Skinny Dipping:	no... and i'm not skinny... lolz!
In the past month have you Stolen Anything:	Stolen Shot... bwahaha!!!
Ever been Drunk:	NEVER BEEN!!!!!!! no seriously... "light headed lang" wink3x
Ever been called a Tease:	what r u talking about?
Ever been Beaten up:	not really
Ever Shoplifted:	i hate to admit, but yes!!! sorry mom!
How do you want to Die:	Biglaan... yoko ng dahan-dahan... masakit!
What do you want to be when you Grow Up:	A Buisnessman... (asa)
What country would you most like to Visit:	*U.S.A. and Korea and Japan and Europe (Amseterdam wink)*
*In a Boy/Girl..*
Favourite Eye Color:	Kahit ano... wag lang pula... drug adik yun!
Favourite Hair Color:	Dark Brown
Short or Long Hair:	Long... pwede nang short, wag lang naka-barber's cut o kalbo!
Height:	mas maliit sa akin...
Weight:	Yung kaya kong buhatin.... ^__^
Best Clothing Style:	Best? tamang may dating!!!
Number of Drugs I have taken:	madami na... lahat prescribed by doctors!
Number of CDs I own:	Di ko alam... majority ay burned... Shhh!
Number of Piercings:	none...zero...love
Number of Tattoos:	none...zero...love
Number of things in my Past I Regret:	One

« Xian xian »

2005-06-22T08:14:00.000+08:00

Last Sunday, binyag ng anak ni Hubert na si Christian. Ako pa nga ang napiling ninong eh. First time kong maging ninong sa isang binyagan. First time nga ba? First time kong umatend sa binyag na ako ang ninong. Aayun! Hehe… la lang. Si Chelo din ang napili para maging ninang ni Christian. Pero hindi lang kami ang ninong at ninang, may dalawa pang pair. Pero thankful ako kay Hubert dahil kami ang napili nya para maging pangalawang magulang ng kanyang anak. BWAHAHAH!!! Lolz… :p

Anyweyz, Dapat dat 10:30 nandun na sa Concepcion church. Kaya 7:00 AM palang gumising na ako. Tumawag si Solomon sa bahay ng mga 9:45 yata yun. Sabay na raw kami papunta sa simbahan. Dumating kami doon, mga anu na siguro, uhmm, 10:15? Paarng ganon. Pero may misa pa noon kaya pumunta muna kami sa Julie’s Bakeshop para bumili ng lamang-tiyan. ‘Di pa kasi ako kumakain nun. Maya-maya, bumalik kami sa simbahan at nakita namin si Hubert, kasabay lang ng pagdating ni Maiko. Tumambay na muna kami sa may terminal ng trike at bumili ng Lips Candy. Maya-maya, nagtext sa akin si Chelo. Nandun na pala sya sa simbahan. Pinuntahan ko, hinanap at hindi nakita. Tinext ko nalang rin siya para mabilis. At yun, nagkita-kita na kaming lahat.

Ang tagal bago mag simula ang binyag. Ang init sa loob ng simbahan. After ng mahabang panahon, nakapasok na rin ako ng simbahan. Hindi talaga ako sanay sa aura ng simbahan. Nakakaantok at parang boring sa loob. Wag sanan ma-offend ang mga pala simba jan and don’t worry, hindi ako anti-christ or athiest or anything synonymous to those words. Hindi ko lang talaga feel ang mag simba. Pero ok lang saking mag simba. ^_^. Maya-maya ng konti, na realize ko na dito rin pala ako bininyagan sa simbahang ito. o_O

Anyweyz ulet, nagstart na rin ang event (nax event), ang binyag pala then natapos agad, wala pang 30 mins yata yun. After that, kodakan na sa may latar. Then tumungo kami sa may bahay nila Hubert dahil dun ang handaan. Sa tapat ng bahay nila, sa bahay ng tita nya. Dami kong nakain pero kulang pa. Nahihiya kasi akong kumuha eh. Pero busog ako (ang gulo). After ng kainan, pumunta kaming lima, Ako, si Chelo, si Maiko, si Solomon at si Hubert, sa bahay nila, tatawid lang sa blue na gate, at iinom daw kami sandali. Bumili sila Hubert at Maiko ng Colt 45. Hindi ko alam kung ilang bote yun. Pero pinagsama-sama nila sa isang pitsel at tumagay-tagay habang nanunuod ng TV. Maya-maya, mga around 2:00pm, kelangan na daw umalis ni Chelo at ako naman may pupuntahan pa ako. Si Maiko din, ready to go na dahil magbabantay pa ng shop. Sabay-sabay na kaming tatlong umalis at naiwan sila Hubert at Solomon, mano y mano sila sa natitirang colt45. Nag trike kaming tatlo papuntang Baytree at pagdating doon, nag jeep kaming dalawa ni Chelo papuntang Bayan, hinatid ko na siya sa kanila para safe. Pagdating sa bayan, nakita namin ni Chelo ang Jaboom Twins na nakasakay sa isang pick-up at nagbabato ng kung anu-ano. Motorcade amp. Pero di namin pinansin yun at dumerecho na sa bahay ng kumare ko. Hindi na ako pumasok sa bahay nila dahil kelngan ko nang umalis. Dadaan pa kasi ako kila Jamil para kunin ang iniwan ni Ron na mga CDs. Pero pagdating ko dun, walang nangyari, wlaang CDs. Kaya umalis na lang ako. And the rest is history. Babay. ^_^ -END-

« Fête de la Musique »

2005-06-21T08:12:00.000+08:00

Fête dela Musique, what a phrase!!! Ngayon lang ako naka-encounter ng event na ganyan ang title. Siguro, tulog ako nung mga panahon na i-announce sa radio yung tungkol sa “Fête de la musique 2004”. Or… maybe ngayon lang yan sinimulan. I dunno, I was not aware of that fête-fête thing!

150 bands. 10 genres. 7 stages. One night.
Nalaman ko ang tungkol dun sa malaking gathering na yon sa isang friend at dating schoolmate na si Nicole Pinto (thanks nicx!) dahil tutugtog daw ang kanyang friends na Up Dharma Down. Sabi nya sakin na madami daw tutugtog. Iba-ibang stage per genre. Kaya ako nama’y namangha sa kanyang mga pinagsasabi sa YM kaya nama’y ibinalita ko sa aking mga barkada (Webzone Chapter) at nagpasya na pumunta sa fete-fete na yan.

June 18, Saturday @ 4:30 PM. Nagtipon kaming apat: Ako, Tejal, Solomon at Maiko sa Highlights Studio sa may Baytree. Nag-taxi kaming apat papuntang Ortigas Center. Bumaba kami sa tapat ng A.I.C. Gold Tower, sa condo nila Hubert para sunduin sya. Nagmistulan kaming mga artistahin dahil sa tapat pa talaga kami ng building pumara na parang may mga unit kami dun. Hinintay namin lang namin syang bumaba at kami’y nagbagtas na papuntang Fete dela Musique. Pagdating namin sa The Podium (where all the coñios are chillin’ yo yo yo!), di pa namin feel ang tugtugan dahil… wala lang, di pa namin feel. So we decided to walk… and walk and walk, until our feet reached SM Megamall. Nakita rin namin ang ibang stage sa El Pueblo area habang naglalakad. Pero, sa Megamall talaga kami dinala ng aming mga paa dahil gusto naming magpalamig sa ercon ng Megamall at magpatuyo ng pawis dahil para na kaming sumabak sa Moshpit sa nangyari sa amin.

After ng ilang oras, lumabas na kami ng Megamall at whew, ang sarap ng feeling… nung nasa loob kami. Pero paglabas, bumalik sa init at mejo nagdidilim na ang paligid. Kelangan naming makapunta sa “Rock” venue ng Fete pero, ala kaming alam kung nasan. Dapat pala pinrint namin yung announcement sa friendster. Pero huli na. Tinext nalang ni Hubert ang isa naming friend at pina-check sa friendster kung saan ang “Rock” Stage. Habang naghihintay ng reply, pumunta na muna kami sa venue ng Alternative sa The Podium (where all the coñios are chillin’ yo yo yo!). Naghintay kami ng ilang sandali at nag text back na. El Pueblo, beside Rack’s daw. Then we went to El Pueblo. May nadaanan kaming stage which is the World/Reggae/ska stage. Pucha, may mga Arabong naka turban na bukod sa 5-6, payong at DIBIDI, suma-sideline din sa pagtugtog sa entablado. Anyway, at last at natagpuan din namin ang Rock Scene at nadatnan namin ang Cog na tumutugtog. Ayus, ang galing. Sumunod ang Energetic na Boy Elroy then next ang pinagbabato ng mga “punk-kuno posers na may bitbit na bandila na para saan naman kaya iyon at alam kong pilipino sila bat pa nila kelangang magdala ng Philippine Flag at black katipunan flag na may ‘K’ and bungo seal” na Dicta License. Di na namin tinapos yung pinagbabato ng mga “punk-kuno posers na may bitbit na bandila na para saan naman kaya iyon at alam kong pilipino sila bat pa nila kelangang magdala ng Philippine Flag at black katipunan flag na may ‘K’ and bungo seal” na Dicta License dahil nakakaawa lang silang panoorin. Kaya pumunta muna kaming Ministop at kumain ng dinner.

After nun, nagikot-ikot muna kami sa kung saan-saan at nilibot ang loob ng El Pueblo at samu’t saring tao ang mga nadaanan namin. Siksikan at traffic. Kulang na lang banner at megaphone, rally na! Yun na lang ang kulang dahil may mga bandila na nga eh. Baglabas namin sa ng El Pueblo, Pumunta kami sa dati naming pwesto. Sa sidestage ng Rock Stage. Doon, hinantay namin ang next na tutugtog. Naku, sila Kuya Raymond na pala ang tutugtog, Sandwich. Nabuhayan ang mga tao at nagsisisigaw dahil nga “sikat” na ang tutugtog. Masyadong maligalig ang mga audience. Pati ako napapakanta na rin. Ang iba, nagsisi-akyatan na sa stage at nag i-stage dive na. Ang iba nasasalo. Ang iba naman walang sumalo. Wawa naman. May iba naman umaakyat sa mga amplifiers at speakers. Meron nga kaming namataan umakyat sa speaker malapit sa amin. Ewan ko kung anong na-batak nun at naka-shades pa at nasasasayaw sa ibabaw ng speaker sa ilalim ng madilim na gabi. Pero dumating si Manong at tinaboy si Jurior.

Tapos nang tumugtog ang Sandwich. Pero, naku, bat patay na ang ilaw? Teka, hindi na ba itutuloy? Hinde, baka naghahanda lang sa susunod na banda. Kaya nag-antay lang kame. For the mean time, umupo muna kami sa curb at nag sight-seeing. Mapa-Alas Dos, Alas Tres, Alas Dose, Alas Sais… nandun sila… hehehe, ano ba tong pinagsasabi ko??? Well, kami lang nakaka-alam nun… pero namaga yata ang mata ko at namilipit ang mga leeg. Dami kasing chiX!!! My Golly!!! Kahit san ka lumingon, ang daming “boy crazy”. Mamayang konti, Napadaan si Nikki at binati namin. Pero saglit lang yun dahil nagmamadali yata sila ng mga kasama nya.

Mukahang hindi na yata itutuloy ang tugtuggan ah. Pero sayang ang paghihintay namin. Kaya umalis na muna kami at pumunta sandali sa Alternative Scene. At maya-maya pa, naramdaman na namin ang pagod at tumawag na ng taxi at umuwi na.

12:00, sharp, nakatungtong ako ng aking pamamahay. –END-

« You're so last summer »

2005-06-10T04:53:00.000+08:00

*Nothing Special, gusto ko lang mag-post*

This is the last week of my vacation. Sa Monday na "yata" ang start ng klase ko, ewan, di ko pa sure. Pero sigurading hindi nanaman ako papasok ng first day. Sawa na ako sa mga first day ng klase. Wala namang ibang gagawin. Orientation. "My name is, my name is" lang naman yun... Siguro, next week na ako papasok, just to extend my vacation. harhar... ^_^

June na at simula na ng tag-ulan. Ayos lang naman sakin yon dahil magagamit ko nanaman ang malupit kong kumot. Matagal na ring hindi nagagalaw yun at inaalikabukan sa kanto.

June na nanaman. siguradong puno nanaman ang listahan ng mga ikakasal sa mga simbahan. Pero, bakit nga ba nila gustong magpakasal ng June. Gusto kaya nilang "Jun" ang pangalan ng kanilan unang anak? ewan... weird. o_O

Gusto ko nang mag-pasko...MERRY CHRISTMAS!!! ^____^ -END-

« When you turn it »

2005-06-09T10:27:00.000+08:00

The Keys to Your Heart

You are attracted to those who have a split personality - cold as ice on the outside but hot as fire in the heart.

In love, you feel the most alive when everything is uncertain, one moment heaven... the next moment hell.

You'd like to your lover to think you are stylish and alluring.

You would be forced to break up with someone who was insecure and in constant need of reassurance.

Your ideal relationship is comforting. You crave a relationship where you always feel warmth and love.

Your risk of cheating is zero. You care about society and morality. You would never break a commitment.

You think of marriage as something precious. You'll treasure marriage and treat it as sacred.

In this moment, you think of love as commitment. Love only works when both people are totally devoted.

What Are The Keys To Your Heart?

« a typical ego»

2005-05-30T04:30:00.000+08:00

Mataas ang araw at mayabang na namumudmod ng nakakasunog na init kaya nag-unahan na sa paglakad ang mga paa ni Tong. Ngunit sa kabila ng pagmamadali ay bigla rin s’yang napatigil sa gilid ng malaking pulang bato sa tabi ng dagat.

Tinitigan n’ya ang kakaibang bato na may halong pagkamangha. Hindi nakuntento, inikot n’ya ang paligid nito upang higit pang makilatis. Pinakinggan, inamoy-amoy, pinisil-pisil, pinindot-pindot, at hinimas-himas. Nang mapansing wala naman palang kakaiba sa nasabing bato ay lumingon si Tong sa kaliwa…at sa kanan…bago pasimpleng umihi sa gilid nito habang sumisipol. Laking gulat n’ya na lamang sa mga sandaling ‘yon nang magsalita ang malaking bato.

“SYIIIT!!!” napalundag si Tong sa sobrang takot. “LOBSTER…’KAW BA ‘YAN?!?”

“Sino akala mo?” sagot ng kausap na sitting pretty sa batuhan. “At hindi ako si ‘lobster’, ako si Ulang! Kelan ka pa naging inglisero…hellooo?...Duh??? Saan mo nakuha ‘yang pa-‘syit’-‘syit’ mo e dati ‘nanaykupu’ lang ang sigaw mo pag nagugulat ka?”

Pero hindi sya sinagot ng mapanghing talangka na abalang-abala sa pagbabanlaw ng sarili sa dalampasigan – Naks, dalampasigan! Anlalim ng Tagalog.

“Ano bang ginagawa mo sa gilid ng bato ko?” muling nagtanong si Ulang upang hindi s’ya masapawan ng narrator.

Sumagot si Tong habang naghahanap ng masisilungan. “Ikaw, anong ginagawa mo sa ibabaw ng bato sa ilalim ng nagliliyab na araw?”

“Wala.” Sagot ni Ulang

“Wala ka bang ibang pinagkakaabalahan?”

“Meron.”

“Ito ang pinagkakaabalahan ko. Gumagawa ako ng wala.”

“Wala kang ginagawa?”

“Hindi. Iba ang walang ginagawa sa gumagawa ng wala.”

Lalong napakunot ng noo si Tong. “Anong pinagkaiba noon?”

Itinuro ni Ulang ang malawak na kapaligiran. “’Yan ang wala. ‘Yan ang ginagawa ko. Gumagawa ako ng wala.”

“Paano ‘yun?” tanong ng nalalabuang talangka. “Paano mo malalaman kung tapos mo nang gawing ang wala?”

“Kapag gumawa na ako ng meron.”

“Pero hindi mo naman nakikita ang ginagawa mo, diba?” patuloy pa rin sa paghahanap ng masisilungan si Tong.

“Dahil nga ang ginagawa ko sa ngayon ay wala. Sa katunayan, lahat ‘yang pinagmamasdan mo ngayon ay pinagpaguran ko.”

Tinitigan ni Tong ang kawalan. “Andami mo na palang nagawa!”

“Totoo ‘yan,” sagot ng kausap. “Pero sandali, hindi mo pa rin sinasagot ang katanungan ko. Ikaw, ano naman ang ginagawa mo dito?” muling tanong ni Ulang na animo’y manhid sa init ng araw.

Hinahanap ko sina Manok at Pagong,” sagot ni Tong.

“Bakit?” tanong ni Ulang.

“Ibibigay ko kasi sa kanila itong mga itlog na dala ko,” sagot ni Tong.

“Bakit?” tanong ni Ulang.

“Para masabi nila sa akin kung saan sa gubat makukuha ang puso ng saging,” sagot ni Tong.

“Bakit?” tanong ni Ulang.

“Para ibigay sa ama kong hari,” sagot ni Tong.

“Bakit?” alam mo na kung sino’ng nagtanong.

“Dahil may sakit ang ama ko at kailangan n’ya ang puso ng saging upang gumaling!” alam mo na rin kung sino’ng sumagot.

Isang oras.

Dalawang oras.

Tatlong oras.

“Ahhh!” naliwanagan din si Ulang, sa wakas. “Mahirap ‘yang gagawin mo, talangka. Baka hindi mo magawa, wala ring mangyayari.”

“Pero mas mabuting mabigo sa paggawa ng isang bagay kesa magtagumpay sa paggawa ng wala,” marahang paliwanag ni Tong.

“Hindi ka ba napapagodgumawa ng meron?” tanong ni Ulang.

“Hindi ka ba napapagod gumawa ng wala?” tanong ni Tong.

“Napapagod,” sagot ni Ulang. “Wala na nga akong pahinga eh!”

“Ba’t ginagawa mo pa rin?”

“Dahil ito ang tungkulin ko dito.”

“Tungkulin?” pagtataka ni Tong. “Kanino? Sino’ng nagbigay sa’yo ng tungkulin na ‘yan?”

“Ang mga hayop sa gubat.”

“Huh? Anong nakukuha nila sa wala?”

“Hindi ko alam, pero binabayaran nila ako ng pilak para gumawa ng wala. Kung gusto mo, kahit dalawang pilak lang ang kapalit ay igagawa kita ng sarili mong wala.”

“Huh? Salamat na lang, pero wala akong pilak, at hindi ko rin kailangan sa ngayon ang wala.”

“Sige, bahala ka.”

Hindi na natiis ni Tong ang sikat ng araw. Sandali s’yang naglublob sa tubig upang malamigan. “Masyado nang mainit ang araw, Ulang. Hindi ka ba babalik sa dagat?”

“ang pagbalik sa dagat ay paggawa ng meron. Hindi ako gumagawa ng ganoon”

“Pero masusunog ka init ng araw. Paano ka ba napunta d’yan ngayon sa pwesto mo?”

“Hindi ko nga alam e. Tinangay yata ako ng malakas na alon kagabi.”

“Huh?! Kelan mo balak bumalik sa tubig?”

“Babalik din ako. Hinihintay ko lang ulit ang alan.”

“Pero kung hindi dumating ang alon?”

SWOOOOOOSH.

Halos hindi pa tapos magsalita si Tong ay inanod na ng alon si Ulang pabalik sa karagatan. Nakahinga rin nang maluwag ang talangka at nagpatuloy na sa paglalakad patungong timog. Mga bandang GMA 7. -END-

~An excerpt from Bob Ong's "Ang Alamat ng Gubat"

« Me, Drowned »

2005-05-29T03:06:00.000+08:00

I want to mark my calendar. May 26, the worst day of my May. Minsan lang ako magplano, nasira pa. This is one hell of a One Bad Trip. Ang dami na talagang nahuhuli ng Cowboys. Mga lahing Mohicans.

Nag-set kami ni Chelo ng swimming na matagal ko nang pinapangarap at pinaplano. Yung tipong kasama ang mga superfriends ko at ang superfriend kong ‘yon. Sabi ko, Wednesday, kaso na-usog ng Thursday for some reasons and then pinalipat ni Chelo ng Friday, pinasabi daw ni Precious. Edi ok, all set na. Friday, May 27, 2005. Nag-assume ako na 12 ang kasama. Bilang na bilang ko na. Nagisip na kami ng mga dadalhin at kakainin.

"Habang papalapit ang date, paunti nang paunti ang 12. naiintindihan ko naman sila kaya ok lang"

Bago mag Friday, sa bahay natulog si Hubert pero hindi sya makakasaman. Well, naiintindihan ko ang kalagayan mo pare. Naghanda na ako ng dadalhin. Excited. Super. Nag-eexpect na super saya nitong swimming na ito. Masmasaya pa sa huling swimming ko. 1:00 PM kami naka puntang Webzone ni Hebert. Sya kasi ang magbabantay. After a few minutes, dumating ang boss, inutusan ako para magbayad ng kung ano sa banko. Edi pumayag naman ‘tong si masunurin. Nang paalis na ako, nakatanggap ako ng message sa fone from Chelo. Nandun na daw si Prex sa kanila at pumunta na daw ako. Eh di naman ako makapunta pa dahil inutusan nga ako, kaya pinatawag ko nalang kay Maiko at pinasabi ko na sandali lang. Pagdating sa banko, kumuha ako ng number. Nakuha ko, number 81. Hinanap ko yung board kung nasa number na sila. Nagulat ako nang makita kong number 52 palang. Tangina naman. Sabi ko sa sarili ko. after a few minutes, nag text si Chelo, una nalang daw sila sa Webzone. eh, wala na akong magagawa, na-stuck na ako sa loob ng banko. Naisip ko na magdadala pala ng Icebox/cooler yun dalawang yun, kaya napa-“DOH!>.<” nalang ako sa sarili ko.

Sa wakas tapos na, kumaripas ako ng takbo sa abangan ng jeep at tumungo ng Webzone. Ayun, nandun na sila Chelo at Prex at si Tejal. Wala pa si Eje. Sabi nya, mga 2PM daw punta sya ng Webzone pero wala par in siya nung mga oras na yun. Tinawag ko sa bahay at nalaman ko na nasa Laguna daw si Eje. Napapikit na lang at bumuntong hininga. Sila Gilbert at Jonn na umoo din, 5PM pa makakabalik. Wala pa rin. Eh hanggang 7 lang sila Chelo at Prex kaya before 3:00, umalis na kami. 5 na lang kaming nagpunta sa aming “Last Resort”.

Time to dip. Masaya ako. Masaya ako dahil nakasama ko sa swimming si superfriend ko at ibang superfriends. Pero kualng kasi kami. Alam mo yung feeling na pagkulang, hindi ka masyado nag-eenjoy. Kumbaga sa pelikula, kulang ng cast. Wala clown, walang maingay, walang tomador. Basta, kulang nanaman. Hindi ako masyado nag-eenjoy. Napansin ko din sa dalawang gals, hindi rin sila nag-eenjoy. Nahihiya ako na ako sa kanila kaya medyo tahimik na ako. Wala din kaming masyadong foods dahil wala pa yung sinabihan ko at mukhang hindi na sila makakarating. Kaya bumili nalang kami ng chichiriya para naman may pambara sa dinala nila Prex at Chelo. Andami nga nilang dinalang softdrinks dahil expected din nila na madami kami.

Hindi na rin kami nagtagal dun sa resort dahil 6:00 pa lang, umuwi na kami. Kelangan na rin daw ni Chelo na umuwi. Kaya ayon… *buntung-hininga* parang walang nangyari. Sayang ang binayad namin sa cottage. Sana sa ilalim nalang kami ng puno.

Sakto, pag-andar ng tryk na sinasakyan namin, umulan ng malakas. Kaya dagdag pa yun. Pagdating ng bay-tree, tumuloy na rin sila Prex at Chelo dahil ang lakas na ng ulan.

Nagiguilty ako, nahihiya ako, nadisappoint ako at feeling ko lahat ng kamay ng tao sa Pilipinas sakin naka-turo. Hiya ako kay Chelo lalo na kay Prex na galing pa ng Antipolo. Alam kong hindi kayo nag-enjoy at 'wag nyu nang ipagkaila dahil kita sa mga pagmumukha nyo noh! Pero byaan nyo, PROMISE ‘to, ‘pag may magandang opportunity… BABAWI AKO!!! Hindi pwedeng hinde. Kung hindi man sa swimming, sa ibang trip na lang. OKAY? I promise you that! ^_^’ –END-

« The Night Life »

2005-05-24T06:45:00.000+08:00

I never wanted the game called ‘Basketball’. Yes, I used to play that game when I was a little bit young. I used to play basketball, barefooted, shirtless and short haired in our village. But now, iba na. Ayoko na talaga ng katawan ko. Last time na nagpunta ako sa province namin, sinasali ako sa isang basketball game, but I refused. But I still got the jersey. But last night, with out any reasons, I played. And after that, a night life.

Kasalukuyan akong nasa webzone at dumating sila Gilbert at Eric. Magbabasketball daw sila kasama si Jonn. Niyaya kami ni maiko at sabi ko, “hindi ako nagbabasketball eh, kayo nalang”. Maya-maya, napilit nila ako at sabi ko sa sarili ko why not, pampapawis lang. Wala na rin naman akong gagawin sa webzone. So sumama kami ni Maiko sa kanila sa Rancho, kila Jonn at nagbasketball kami sa court malapit sa kanila. Pinabuksan pa namin sa gurad ng subdivision nila yung ilaw sa court kaya mejo natagalan kami. Ayun, 3 on 2 ang laro, kulang kasi kami ng isa. Matagal-tagal din ang laro namin. Sobrang pawis na pawis ako. Hindi kami nakakatakbo ng maayos dahil basa ang semento, basa ang court. Basa din ang bola kaya mahirap i-dribol. Hindi rin ako comfoltable sa sapatos ko. Suot ko kasi yung Chukte kong pang-all around. Malapit na ring masira at madulas sa semento. Pero ok lang, nakapaglaro pa rin ako. Hindi ko alam kung anong oras kami nagsimula pero natapos kami ng, kung hindi ako nagkakamali, 11:43 PM.

Hindi pa jan natatapos ang gabiing iyon. After ng exhausting na laro, naligo ako, kami, sa pawis. Super basa ang buhok ko at ang katawan, parang binuhusan ng tubig. Buti nalang, tinanggal ko ang damit ko nung naglaro kami. Kundi, basa na rin yun ngayon at babaho. Pupunta kasi kami sa Q-Grill sa Bayan-bayanan Ave. Kumain kami doon at isang beer. Kumanta pa sa videoke. Napakanta pa nga ako ng Creep by Radiohead. Astig, scam ang videoke machine, naka 95 ako. kami ang huling customer ng Q-grill at madaling araw na. Nagiingay.

After that, sa di kalayuan, (pero napalayo kami) we played billiards. Hindi rin ako marunong mag-billiards. Hindi rin ako naglalaro nito. Sinubukan ko lang. Natapos kami sa paglalaro, 4:20 AM.

Then umuwi na kami sa mga kanya-kanyang tahanan. Pag-uwi ko, syempre wasted na ako, natulog na ako. at nagising ako ng 10:00 AM.
Yun ang aking unang beses na mag night life, graveyard. Ok lang naman, hindi naman ako gumastos eh. All expenses paid! Hehe… salamat mga tsong, sa uulitin. ^__^ -END-

« I missed the oval »

2005-05-22T04:45:00.000+08:00

Ang sakit ng dalawa kong hita. Nabigla yata sa jogging namin kagabi. Nagjogging kasi kami yesterday night ni someone special, si Ms. Chelskiedoodleletskie. Kasama namin ulit si Wik-wik and yung pinsan ni Wik-wik na bata na si Harold (tama ba?). Biro mo, matagal na panahon na rin ang nakalipas simula ng huli naming takbo sa Marikina Sports Complex (formerly known as Marikina Sports Center na pinagganapan ng Rockista Reloaded). Huling jogging namin is February 3 pa (at yan ay ayon sa aking statistics). So I’m glad na binigyan ulit kami ni Alanis Morissette ng chance mag-jogging kasi lumalaki na ang bilbil ko. Kelangan ko nang mag ehersisyo ulit. Mahirap na, baka magaya tayo sa kaibigan natin. ^_^

Umalis ako sa Webzone ng 7:30 dahil yun ang sabi nya. Tumuloy nalang ako sa bahay nila dahil samahan pa raw namin siya sa palengke. Ewan ko ko kung anong bibilhin nya sa palengke ng mga ganong oras. Pero sige, dumerecho ako sa house nila. Nag-doorblell at may lumabas na siya. Pumask sya ulit para tawagin na yung mga inaalagaan nya, ^___^ hekhek! Pinahawak nya sa akin ang pera nya. Ginawa ba naman akong treasurer?! Pero ok lang, dahil sabi ko sa isip ko, hehe mayaman na ako! -_- takbo na! Pero hindi, dumerecho na kami sa Palengke ng Marikina. Bibili pala sya ng apples, gagamitin daw nya para sa pag-dadiet nya. Ah, ok. So apple lang kakainin nya for the nest 2 weeks. o_O joke. Pero ok din yun, apples? Isa sa mga favorite na prutas ko =p.

After nyang makabili ngpang-dyeta, tumungo kami sa Mercury Drug Store. Malapit lang sa pinagbilhana namin. Bili daw sya ng kung ano. [“Ok, treasurer, pera!”… “yis mam!”]. Kaso wala dun yung bibilhin nya, [“o, tago mo muna tong pera, dali”… “yis mam!”], so pumunta kami sa 7-eleven. [“boy, ang pera?”… “yis mam!”] At yun, nakabili na sya ng kelangan nya. Then bumalik kami sa bahay nila Wik-wik para makapagsapatos sya. Ayan, tapos na ang warm-up at kalahati ni work-out namin. It’s time to jog! YEY! Iniwan ko ang aking mahiwagang bag. YEY! ^_____________^

After 1 month, ready na sila Wik-wik para pumuntang Marikina Sports Complex (formerly known as Marikina Sports Center na pinagganapan ng Rockista Reloaded) at tumungo na nga kami doon. Alam nyo na ang ginawa namin kaya fast forward na. (syempre najogging). After ng super nakakapagod, nakakahingal at nakakamatay na ikot, mga limang ikot, nag-badminton na kami. 9:30 something kami umalis sa Marikina Sports Complex (formerly known as Marikina Sports Center na pinagganapan ng Rockista Reloaded) dahil may panonoorin pa daw si Wik-wik kila Chelskiedoodleletskie, Memories of Bali daw. Ampf… o_O ehehehe. So yun, kinuha ko muna yung bag ko kila Wik-wik then hinatid ko na sila sa bahay nila Chelskiedoodletskie, then may inabot ako sa kanya.

Dumerecho ako ng Webzone after kila Chelskiedoodleletskie. Grabe, uhaw na uhaw pa rin ako. Kaya bumili ako ng maiinom. Wala naman akong gaanong ginawa sa Webzone. Nag-edit lang ako ng blog then pinag-aralan kung pano ko ilalagay yung Radio.Blog sa blog ko. Grabe, di pa ako kumakain at habang gumagawa ako, bumili sa Maiko ng Jaz at uminom ako. Waaah, ulcer 101 ang abot ko dito. Wala eh, sobra uhaw pa rin. 4:00 AM na ako naka-uwi ng bahay. Derecho tulog kaagad at wala pang laman ang tyan kundi Brown na likidong may carbon at caffeine na hindi naman talaga ako umiinom nun. Pero ok lang. masaya naman ang naging takbo ng buhay ko nung araw na yon. Sana maulit pa, ulit, at ulit na walang katapusan… pero sana kumakain na ako bago sumabak sa gera. Salamat Chelskiedoodleletskie ^_____________^…ur d best. –END-

« I bestowed my blood »

2005-05-19T19:35:00.000+08:00

Yesterday, nagpunta ako sa school para mag inquire kung magkano ang babayaran this coming semester. Pag-approach ko sa frontline, inalok ako ng friend ko na S.A. na kung gusto ko raw magdonate ng dugo. Sabi ko, ok lang. So pinapirma ako. edi yun.

Pagpunta ko kanina sa school, nawala sa isip ko na magdodonate pala ako ng dugo. Biglang sabi ng friend ko: "diba mag dodonate ka ng dugo? punta ka taas!!!". Sabi ko "Ngiii, ano? bakit? o_O". Sabay naalala ko na, oo nga pala!. Kaya umakayat na ako sa 2nd floor. St. Lukes ang may pakana ng lahat ng yun. Una, pinafill-up muna ako ng questionaire, then kinuha ang B.P. ko, 120/70, normal naman. Ayus! tapos pinapunta na ako sa Donor Room. Shit, ang lamig!!! {o_o}. Tapos, pinaupo ako sa upuan nung nars tapos umupo din sya sa harap ko. Kumuha ng bagay na may matulis, karayom na kasing taba ng lalagyan ng tinta ng panda ballpen. Tapos, walang pasabi, tinurok kaagad sa kanang braso ko. OUCH! ang sakit... diin mo pa!!! first time ko kasi... na mag donate ng dugo. Ayun, kalahati ng test tube. AHHH, salamat tapos na!!! Then sabi nung nars, "sige, higa ka na don sa kama". Kala ko pinagpapahinga lang ako, nang may dumating na isa pang nars na may dalang bulak at alcohol sabay kinuha ang kaliwang braso ko sabay pahid na parang nililinis ang paligid. Gumagawa na ng extraction site. NYAHAHA!!! ~_~ tinalian ng elastic ang kaliwang bicep ko sabay labas ulit ng isang karayom na kasing taba ng lalagyan ng tinta ng panda ballpen sabay turok... OUCH!!! nanghina ako doon ah!!! masmasakit pa kesa sa unang tusok. Mas mataba yata. Pero ok lang dahil hindi pa ako kumakain nun eh... binigyan ako ng isang Regular YUM at Zesto BIG 250... MMMmmm, sarap, pero di ko pa kinain. Habang dumadaloy na ang dugo ko sa hose, pinahawak sakin yung dilaw na squeeze ball na smiley. Kaya pala an tagal mapuno, dapat pala may pinipiga ako.

Makalipas ang ilang minuto, puno na. Tinanggal na ang karayom at... OUCH ulit. sabay pinagpahinga na ako. Then kinain ko na ang pagkain at may libre pa akong ballpen.

Haaay, do ko alam kung saan nila dadalhin ang dugo ko. Pero sana mabuting tao ang mabibigyan ng dugo ko. Special kasi ang dugo ko eh. ^___^. At atleast, naka tulong ako. ^___^ -END-

« Impaired Dive »

2005-05-16T09:40:00.000+08:00

Biglaan ang mga pangyayari. Nagkayayaan kaming magkakabarkada sa webzone – Ako, Maiko, Tejal, Hubert at Gilbert – na magset ng swimming dahil kami’y bwiset na bwiset na sa temperatura. Kung anu-ano ang mga pinagsasabi naming resort, nang biglang dumating si Jon at niligtas kami mula sa aming malawak na imahinasyon. Bukas daw, May 12, isasama daw nya kami sa swimming ng mga barkada ng girlfriend nya. Di na kami nag-dalawang isip at pumayag na kami. Magdala lang daw kami ng 300 pesos para entrance + ambag sa foods. 120 pesos lang daw ang entrance sa resort,100 pesos sa ambag and the rest, pamasahe na namin. Everything is all set.

A dip before jinx day, May 12.

Change of plans. Tumawag sakin si Hubert ng umaga at ‘di daw sya makakasama dahil no bread, so minus one na kami. Naghanda na ako at naligo. Pumunta ako sa webzone ng 1:00 pm. Nadatnan ko si Maiko at mababawasan nanaman kami ng isa. Hindi daw sya makakasama dahil inutang daw ng father nya ang kanyang pera. So Tatlo nalang kami + Jon, so apat. Maya-maya, dumating si Tejal galing gilmore at tumambay na muna dahil 5:00 pa naman kami susunduin ni Jon. Mga 4:something, dumating si Gilbert pero wala pang dalang gamit. Si Tejal, umuwi sandali para kunin ang mga gamit. Nagpalipas na muna kami sa webzone ni Gilbert at nag internet. Mga 5:10 pm, dumating na si Tejal dala ang kanyang bag. Wala pang 30 seconds, dumating na si Jon at ready na kami. Umalis na kami sa webzone at sumakay ng FX. Wala pa akong ka-ide-idea kung saan kami magsiswimming. Ang alam ko lang, overnight. Tinanong ko si Jon kung saan kami pupunta (hindi kung saan magsiswimming). Sabi nya sa Novaliches daw, ayun, edi umalis na kami. Nag-trike muna kami papunta kila Gilbert para kunin yung gamit nya. Then nag FX kami papuntang Cubao. Pagdating sa Cubao, nag-FX, I mean Revo, ulit kami via Novaliches. First time ko lang makaka-apak ng Novaliches, so para akong turista na umaaligid-aligid ang mga mata sa bawat lugar na makita para matandaan ko ang daan (baka kasi maligaw ako if ever).

Habang bumibiyahe, napadaan kami sa lugar na over-crowded at may makipot na kalsada, hindi naman makipot, kasing lapad lang ng street namin pero dinadaanan ng mga bus, jeep, truck at trikes. Tinanong ko sila kung nasaan na kami. At Ngeeek, Novaliches na pala iyun. So bumaba na kami sa isang kanto at pumasok sa Mercury Drug Store para bumili ng 4 na tetra pack ng Sunkist Juice Drink para sa amin. Nauhaw kasi kami. Pumunta kami sa terminal ng jeep at sumakay kami ng via Malinta, pero di ko talaga alam kung saan ang eksaktong lugar ang bababaan namin. Edi yun na, sumakay na kami at nagtravel nanaman pero di naman kalayuan. Bumaba na kami sa isang gasoline station at sa tabi nun, may terminal ng trike, sumakay kami sa isa sa mga nakaparada. Pupuntahan pa pala namin ang girlfriend ni Jon. Doon, inaantay nila kami para pumunta sa resort. Pagdating doon, sumakay kami sa pulang kotse. Girlfriend ni Jon ang driver. Doon kaming apat umupo sa back seat. Then pinakilala ni Jon samin ang girlfriend nya at ang kapatid ng GF nya, si Ezra. Then ayun, bumiyahe na kami at madilim na nun. Wala na akong panahon tumingin sa orasan kaya di ko alam ang eksaktong oras. Finally, after ng mahabang pasikot-sikot at paliko-likong biyahe, nakarating na din kami sa resort. “Cariño” ang name ng resort at nasa Valenzuela na pala kami nun. Ayun, pagpasok namin, ang laki ng pool, halos konti lang ang tao at ang ganda ng ambiance. Sulit na ang 120 pesos per head. Di ko alam kung magkano ang cottage at di na namin inalam yun dahil gusto na namin tumalon sa pool. Napalit na kami ng swimwear at lumusong na kami sa tubig. WOW, SARAP…^__^ nakaka-rejuvinate. Si Tejal, pagkadive na pagkadive, pinulikat kaagad ampf. After ilang oras na pagbababad, umakyat na kami sa cottege at kumain. Pinakilala pa kami sa ibang tropapips. May namumukhaan akong isa nilang kaibigan. Parang pamilyar sa akin ang mukha. Pero di ko muna lubos inisip yun. May isa silang kaibigan na lalaki na bigotilyo at kalbo na mejo malaki ang katawan tapos nung pinakilala sa amin, NAKNAMPUCHA, bading pala!!! Nagulat ako at mejo umatras ng konti sa kinatatayuan ko. Nakakatakot, sa laki ng katawan nun, hindi ko kayang pumalag. ^^;

Pagkakain namin, bumaba na kaming lahat at lumangoy na. Todo bonding ang lahat. Fun and games, fun…. And games. Tapos ininterview kaming apat nila Ezra at ibang friends. Mga pangshowbiz ang tanong, nakakabigla. On the spot, tinanong tungkol sa music, banda at iba-ibang tanong na mapapasisid ka sa ilalim ng pool at lalangoy ka palayo o_O. Masayang kasama ang mga taong ngayon lang namin nakasama. Makukulit, masarap kasama. Maya-maya ng konti, lumipat ang iba sa lugar na may videoke at kumanta sila. Lumapit din kami at nanuod. Kakanta ang malaking babaeng singkit na medjo pamilyar ang mukha. Nung narinig ko yung boses, langya, CD Audio quality yung boses. Sinabi namin kay Jon na ang ganda ng boses nung babae. Talaga palang kumakanta yung babae at siya pala yung grand champion sa huling “Star in a Million” sa ABS-CBN, si Frenchie Dy. AHHH… kaya pala pamilyar, nakikita ko minsan sa TV. Ayun, habang nagkakantahan at nagkakasiyahan ang iba sa pagkanta, bumalik kaming apat sa pool at sumisid ulit at sinulit ang buong naight swimming.

Minamalas, May 13.

Inabot kami ng madaling araw at 3:00AM nag nagliligpit na ng mga gamit at nagshower na rin ang iba, naghahanda na para umalis. After a few minutes… uhmmm… hour... Sumakay ulit kami sa pulang kotse at nagtravel pabalik sa Novaliches. Habang nasa kotse, ayun, kwentuhan. Katabi ko si Ezra at nagkwentuhan kami lahat about korean movies, school at kung anu-ano. Feeling closeness na nga eh. Tawanan sa loob ng kotse pag may nadadaanan kaming mabaho. Maya-maya, dumating na kami sa destinasyon. Nagpalipas kami ng umaga sa bahay ni “mother”, tawag nila sa isa nilang friend, at tumambay, kwentuhan ulit at bonding. Medyo lowbatt na ako at sumasakit na ang mga muscles. Sinubukan nilang mag-tong-its pero first game palang bigla ng nagbrown-out!!! Fuckshit! Ang dilim ng paligid. Kaya balik kami sa kwentuhan sa labas, sa tabi ng kotse.

Lumipas ang oras, pumasok na kami sa loob ng gate at umupo sa upuan. Lima na lang kaming nagkukwentuhan, Ako, si Gilbert, si Tejal, si Ezra at 'Virgie'. Akalain mo ba namang ungkatin ang aking lovelife at kinukulit sa isang topic na ayaw kong buksan. Ang ingay kasi nung dalawa eh, paksyet!!! (Tejal at Gilbert, may araw din kayu!!! >_<) Pero di din sila nakaligtas sa mga tanong ni Boy Abunda. Pati sila tinanong… BELAT, tang-ina nyo!!! =P. Ilang beses din naming narinig ang mga salitang bago lang sa aming pandinig na lumalabas sa bibig ni Ezra, yun ay ang 'hagard' at 'churva'. Wala akong ka-ide-idea kung anong ibig sabihin nyan. >_<

Nag-bubukang liwayway na pero hindi pa rin kami tumatayo. Super lowbatt na ako at tahimik na ang iba. Yung mag syota nasa kotse at knock-out. Pumunta na kami sa may kotse pero hindi pa in kami aalis. Umidlip muna kami sa loob ng kotse at 7:10AM kami nagising at kaming apat nila Jon, ako, Gilbert at Tejal, sumakay na ng trike at umuwi na at nagcommute. Bumalik kami sa ‘Bayan’ ng Novaliches at pumasok sa McDo para bumili ng “HOT” choco. Naghanap kami ng upuan sa taas at nang makakita nag CR ako. Paksyet, walang tubig sa gripo. Pagbalik ko, tang-ina, ang init. Tumingin ako sa paligid, ANIM naman ang aircon pero, DAMN, McDo Novaliches is the worst McDo EVER!!! That’s not cool. Pag-akyat nila, may dala silang choco, COLD nga lang. WALA daw available na Hot choco…CRAP! Pag-alis namin sa McDork, sumakay kami ng FX sa terminal. Tangina, sa likod kami na pwesto. Mainit pa sa loob. Yari ako dito, hilo ako nito. Habang bumibyahe, wala kaming ibang matripan. Sabi ni Gilbert “Ivan, ilabas mo ang baraha!” sabi ko, sila lang dahil baka masukahan ko sila. Edi iyun, nag-Lucky 9 sila, pero isang laro lang. 2nd game, Pusoy Dos. Di na ako makatiis sa boredom, sumali na ako. Ayun, lakas trip, nagbabaraha sa likod ng FX. Mamaya, nakaramdam na ako ng pagkahilo at umaatake na yung cold choco sa tiyan ko. HILO + cold choco + hot FX = Friday the 13th. Pagdating sa cubao, sumakay ulit kami ng FX. Ganun din ang atmosphere pero mas palala. HILO + hot choco + hot FX + nakakahilong amoy ng car freshiner + crappy pinoy lovesongs = Friday the 13th. Yan na yata ang malas sakin sa araw na ito. Buit na lang, napigilan ko pa. Nacontrol ko ang hilo at pagsusuka. Pero kamuntikan na talaga akong masuka. Naglalaway na ako ay mala-Niagra Falls ang agos ng pawis ko sa noo at leeg. At Last, naka uwi na ako ng bahay at natulog ng 3 hrs. Ang saya ng swimming. Sana makasama pa namin sila someday at sana madami na kami at makasama ang iba naming friends like Hubert and Maiko and Lifestory and Step an Inch and *ahem*… =P NYAHAHAHA!!! ^______^

PERO BITIN PA AKO SA SWIMMING!!! -END-

« A Good Samaritan »

2005-05-12T06:55:00.000+08:00

My goodness! Ngayon ko lang naisipang mag-type ulit dito sa blog na ‘to. Tinatamad kasi akong gumawa ng entry dahil nakakatamad ang temperatura natin ngayon. Madami na ring nangyari... but I’m telling you, none of them are special. Well, masaya ang naging bakasyon ka sa Samar. Ang daming trip, Playstation 2, Internet, Pag-momotor, Swimming, Buko, Mangga, Fiesta, Piggy massacre, etc… simulan ko na lang kayang i-kwento. Mahaba-haba ‘to so let's begin:

Day 1: The Departure

10:00 a.m. kami umalis dito sa marikina para pumunta sa terminal ng bus sa Cubao, sa tabi ng Ali-mall. Pagdating doon bilang chance passenger, naghanap si Daddy ng bus na dadaan or papuntang Calbayog City, Samar. Habang naghahanap sya, pumunta muna ako sa loob ng Ali-mall para magpalamig at para bumili na rin ng baon at “Bagong Wallet”. Kelangan ko na kasing palitan ang wallet ko. I’m sick of the color, it looks dull already and madumi na sya. Kaya ayun, bumili ako ng 4 na malalaking C2 at bagong wallet. Paglabas ko, may bus na kaming sasakyan, kaya uminom na ako ng Bonamine kaagad dahil after 1 hr pa aalis ang bus.

1:30, umalis na ang bus at hinanda ko na ang unan ko at nagsimula nang magnakaw ng tulog dahil ayokong mahilo at musaka nanaman sa biyahe.

Maya-maya, nasa Quezon area na kami. May isang accidente kaming nadaanan. Grabe, nakakita ako na nakadapang tao at labas ang kanyang ‘Tibia’, yung buto sa binti. Taena, nakakita nanaman ako ng patay na tao. Huling kita ko nung unang panahon pa nung akong musmos palang at wala pang ulirat.

Day 2: Still on the road

Kasalukuyan pa rin kaming bumibyahe, walang magandang nangyari kaya fast forward na.

Dumating kami sa Calbayog City ng mga 5:30 – 6:00 A.M. at sobrang aga. Pagdating doon, kumain kami at naghanap ng matutuluyan. Nung may matuutluyan na kami, umupo sandali sa sofa at sahalip na matulog, nilabas ko yung Playstation ko sa bag at naglaro kami ng pinsan ko. Honga pala, bisperas ng fiesta kaya busy ang iba sa paggawa ng handa para bukas.

Maya-maya, naghanap ako ng Computer Shop dahil gusto kong mag-internet. Nagmotor kami at pumunta sa kabayanan at nakakita kami ng Shop. Grabe 15 pesos lang ang 1hr, LCD monitor, DSL ang internet connection. San ka pa!

Day 3: Pista Rolls for Pitsa Rolls

May 1, 2005 na at araw na ng pista. Maaga akong nagising dahil sa iyak ng baboy. Mabilis akong bumangon at lumabas ng bahay dahil gusto kong tumulong sa pagkatay ng BABOY! Ayun, tumulong ako at wow, I love the blood, hehehehe!!! Gore!!! ^(oo)^

Nagisip ako kung anong magandang gawin. Naisip ko na gumawa ng Pizza Roll. Kaya nagpahatid ako sa pinsan ko sa kabayanan at bumili ng ingredients (thanks to Jamil for this recipe).

Habang ang iba ay nagdadatingan at nagkakainan, kami naman ay abala sa paggawa ng pizza roll. At sabay kinain na namin nung natapos. Sarap!

Nag-internet ako sa kabayanan.

Day 4: Life’s a Beach

Naging tradisyon na doon sa amin na after ng fiesta, nagpupunta kami sa Beach. Kaya asahan mo, mayang gabi, nog-nog na ako. Ayun, nagswimming lang kami, natural! At unang swimming ko this summer. Pero mas-gusto ko sa swmming pool.

Nag-internet ako sa kabayanan.

Day 5: Make yourself at Home

Maghapon lang kaming nag playstation.

Magdidilim na at naisipan naming mag-stroll gamit ang motor. Habang bumibyahe kami at malayo na sa bahay namin, sa isang madilim na spot dahil walang poste, tumirik ang motor dahil naubusan ng gasolina. Tinext namin ung isa naming pinsan na may-ari ng motor. Ayun, bumili sila ng gas gamit ang bike na may sidecar ng mamang mabait.

After malagyan ng gas, nag-ikot-ikot kami sa buong kabayanan. Tapos nag travel kami ng mala-Taft hanggang Cubao, isang derechong pagkahaba-haba, para pumunta sa Airport at magmotor sa run way ng mga eroplano. Wala namang naka schedule na maglalanding doon eh. Kaya ok lang na pumunta doon. Grabe, sa lawak ng runway, walang pipigil sa aming magpreno. Umabot sa 90Kmph ang bilis ng motor. Teminal Velocity. Umaalon ang pisngi ko at maluha-luha ang mata ko, hindi sa takot, kundi sa hangin na dumadampi sa mga mata ko. At Eto pa, WALA KAMING SUOT HELMET! Legal ang walang helmet doon.

Nag-internet ako sa kabayanan.

Day 6: Same old shit

Wala lang.

Hindi na ako nag-internet, wala namang akong napapala. o_O;

Day 7: Buckle-up!

Kukuha dapat kami ng buko sa kakahuyan. Kaso, walang aakyat sa puno. Kaya nagpraktis nalang ako mag motor. Ayus, mejo kabado pa. kaya tumigil na ako, baka sumemplang. Hehe.

Gumawa ulit ako ng Pizza Roll, this time, madami nang quick-melt cheese sa isang roll, yum!

Day 8: Star Buko

Dapat ngayon ang alis namin pauwi sa Marikina kaso, humirit pa ako at parang ayaw ko nang bumalik pa. Nakakatamad kasing bumiyahe eh. Kaya nanguha nalang kami ng buko at mangga. This time, may aakyat na rin. Madami kaming naharvest na Buko at mga Indian Manggo at Napaandar ko rin ang motor na ako lang mag-isa. Pero maya-maya, umulan habang ako’y nag-eenjoy. Kaya time out muna.

Umuwi na kami, mejo magdidilim na rin un. Ginawa na nila yung buko juice na pagkarami-rami. Grabe busog kaming lahat.

Day 9: Th Departure II

Ngayon na angitinakdang araw na pag-alis namin papuntang Marikina. Aalis na kami, pero ayaw ko pa. Ayaw ko nang bumalik, hehehe, nakakatamad. Pero wala, kailan eh.

11:00 daw kami dadaanan ng bus na sasakyan namin. Kasabay din namin ang isa kong pinsan papuntang Marikina. Hanbang naghihintay, nag-timpla muna ng Orange-tanduay ang Tita ko at mga pinsan ko. Bago umalis shot muna. Uminom din ako, at yun ang unang alcohol na naminom ko sa buong bakasyon sa samar. Maya-maya, for the last time, hiniram ko yung susi ng motor at nag-motor ako ulit. Na-adik. Last na yun, pagdating ko sa Marikina, wala na akong masasakyan na ganun. Pwede ko ring makalimutan ang pinag-aralan ko sa pagmomotor. Kaya, lulubus-lubusin ko na.

Day 10: Goodbye Alaska, Hello Sahara.

Pain in the ass talaga bumyahe. Pero bumti na lang, hindi na ako nahilo at nasuka. Nag-stop over kami sa Sariaya, Quezon. Bumili ako ng mga pampasalubong sa mga friends.

8:45 kami naka-uwi ng bahay at pucha, ang init. Tane-ina, sana di nalang ako umuwi at nagpaiwan nalang ako. Buti pa doon, malamig-lamig ng konti. Dito, taena! mistulang sahara desert. –END-

« Eupee Trip »

2005-04-28T04:22:00.000+08:00

"First time ko lang magpunta sa UP. Kasama ko si Hubert. Sya naman, second time na, pero nung unang panahon pa ang kanyang huling punta. Kaya huhulaan nalang namin ang daan papunta sa UP."

Japanese Sweet Corn
Nag FX kami… Adventure pala, hanggang katipunan then jeep hanggang UP. Nakadaan nanaman ako ng katipunan ave. Habang bumibyahe, lampas sampu ang nakita kong signboard na may nakasulat ng “Japanese Sweet Corn, May Luto”. Biglang nag-pop sa utak ko, “bat ang hilig nila magbenta ng Japanese sweetcorn?”. Dahil isipin mo, isa lang ang binebenta nila pero halos every 50 meters may nag bebenta ng ganun. Eto pa, saan nila nakuha yung Japanese sweetcorn? Alam kong galing Japan pero paano nila nakuha? Galing ba sila doon? At bakit pa kelangang pare-pareho ang sign board? At bat pa kailangan may “May Luto”. Eh Basta, ang gugulo nila, walang sariling originality.

The State University
Kalimutan na natin ang “Japanese Sweet Corn, May Luto” na yan. Papasok na kami sa teritoryo ng mga aktibista. Sa lugar kung saan laganap ang Fraternity at Sorority; Sa lugar kung saan mo makikita ang estatua ng lalaking naka-dipa at walang saplot; Sa lugar kung saan shinoot ni Karel Marquez ang kanyang commercial; Kung saan every year may isang lupon ng kalalakihang tila mga ninja na nagtatakbuhan ng naka-hubo; The State University, ang Unibersidad ng Pilipinas or kilala sa tawag na UP Diliman. Grabe first time ko lang makaapak sa UP. Kaya pag pasok na pagpasok ng jeep na sinasakyan namin ni Hubert sa vicinity ng UP, halos mamilipit ang leeg namin sa kakalingon dito, lingon doon. Kaya sabi ko kay Hubert na bumaba na kami at i-explore ang buong campus habang hinahanap namin ang Abelardo Hall. Nagsimula na kaming mag lakad. Namangha ako nang makita ko ang malawak na Sunken Garden at parang gusto kong magtatakbo sa malawak sa damuhan at magdive una ang dibdib sabay dudulas. Pero, ano ako sira? Naglakad na lang kami nang naglakad. Maya-maya, nakaramdam na kami ng uhaw at tamang-tama, may isang maliit na tindahan at bumili si Hubert ng C2 at ako naman may nakita akong bagong inumin. Siyempre, na-curious nanaman ako kung ano ang lasa nun. Kulay pulang softdrinks sa may title na “Pepsi Fire”. Taena, pangalan palan mapapabili ka talaga. Nangiinumin ko na, hindi ko maintindihan ang lasa. Parang Mountain Dew Code Red na… Juice? Basta… May ka-tandem pala yun, “Pepsi Ice”, kulay blue naman yun, pero di ko na binili dahil alam kong lasang “Pepsi Blue” yon, iniba lang ng pangalan. Limited Edition daw yun eh, nakalagay sa label. Anyway, nagsimula na kaming maglakad habang iniinom ang mga nabili namin. Habang nag lalakad, nagdesisyon na kami na hanapin na namin ang aming pakay. Naglibut-libot kami hanggang makarating sa liblib na lugar. Taena, naliligaw na kami. Hindi namin makita ang Abelardo Hall. Naghanap kami ng ermitanyo para ituro ang daan. But instead, nakakita kami ng mamang naka-orange na kamukha ng isang character sa “Pupung”. Tinuro nya ang daan at sabi nya, banda doon daw. Di ko matukoy kung saan yung tinuturo nya pero sabi nya diretcho lang kami. Kaya sinundan namin yung direksyon kung saan nakaturo ang kanyang hintuturo. Lumakad ulit kami at di ko napansin na nadaanan pala namin ang rebulto ng mamang naka-bold at naka-dipa. Maya-maya, nakita na namin ang hinahanap naming building ang Abelardo Hall. Nasa tabi lang pala ng “Qwek-qwekan, Fishbolan, C2han at iba pa” kaya kumain muna ako ng qwek-qwek bago pumasok. Masustansya at malinamnam ang qwek-qwek ni manong, maalat-alat ang kulay orange. After kong kumain, pumasok na kami saloob. Nagtanong kami sa mabait ng security guard kung saan ang admision/administration office. Sabi nya, dun daw sa loob, pangatlong building na may kulay green na bubong. Hinanap namin yun at bingo! Nakita namin! Tinanong na ni Hubert sa office ang kanyang pakay. Pero nanghina si Hubert nang masagap ang balitang tapos na ang nasabing pakulo ng school at next year pa sya makakapasok. Kaya bumalik na kami sa labas at naglakad sa abot ng aming makakaya at kung saan kami dalhin ng aming mga paa.

Ang dami naming nakita sa paglalakad. May mga Extreme Mountain Bikers, mga taong parang nag-pipicnic sa damuhan, Mga Nag-jojogging at nag-wowalkathon, mga nag-tetenis, mga wathatoom at mga nuno sa punso. Maya-maya, naisipan na naming hanapin ang exit at uuwi na kami. Pero habang naglalakad, napunta ulit kami sa mga lugar na nadaanan na namin. Nakita ulit namin ang mga nag-tetenis. Sabi ko, baliktarin na namin ang aming mga t-sert at baka pinaglalaruan kami ng dwende. May naisip si Hubert… may pinsan daw sya doon at makikipagkita nalang daw kami para may kasabay kami palabas. Ayun naghanap kami ng pay phone para macontact na ang kanyang pinsan. Napadpad kami sa Ipil Residence Hall at doon kami nakahanap ng Phone Booth. Tinawagan na namin ang pinsan nya at nakipag kita sa tapat ng Ipil Residence Hall. Langya, dun lang pala sa katabing dorm yung pinsan nya!!! Kaya ayun, naglakad kami papuntang sakayan at nag-abang ng jeep papuntang tulay sa katipunan at pagdting doon, nag-FX ulit kami hanggang webzone at para akong nabuhusan ng isang bote ng Elmer’s Glue sa lagkit ng aking balat sa pawis at init. Pero, hindi pa ako umuwi non. Nag-internet nalang ako hanggang 12:30 AM. –END-

« Cheek to cheek »

2005-04-25T06:00:00.000+08:00

"this song has a great deep meaning to me. and i can relate from it."

Bound to say something, eyes closed,
It's cold, and I'm home
I feel like nothing again,
Pretending not to care, but I care,
And I care, don't say another word
Our time was worthless, and I tried
We started over and over again, as we let go
We held each other, held hands,
Held standards and grudges
That's when I let you know,
I guess that goes to show

Just what I've been going through,
More nights of hugging my pillow, oh
Replaying memories

Sing this song for me;
And tell me how you'll never leave my side
I'll meet you at 7
I miss you already, goodbye to you
(The last goodbye, I'll never say to you)

Time was worthless, and I tried
We started over and over again, as we let go
We held each other, held hands,
held standards and grudges
That's when I let you know,
I guess that goes to show

Sing this song for me
And tell me how you'll never leave my side
I'll meet you at 7
I miss you already, goodbye to you
the last goodbye I'll ever say to you

And I tried so hard,
And I've done my part,
And not to mention most of all of yours
Try and feel,
Try and listen,
Try and think of what you're missing,
Try to look into my eyes.
TRY!!!

Goodbye!!!

Sing this song for me
And tell me how you'll never leave my side
I'll meet you at 7
I miss you already
Goodbye to you
The last goodbye I'll ever say to you
Replaying memories
You'll never leave my side

~ The Starting Line, "Say it like you mean it" album

« it's in my control »

2005-04-21T11:45:00.000+08:00

"Why would I take it too far with not thinking about the end at all. If a fortune could say what the future will bring, then I'm not convinced, It's ending in tragedy. And most of all, It's in my control to end it all."

« Dreamin' for a dream »

2005-04-21T05:55:00.000+08:00

Last night I had a dream that we went to Disneyland. We went on all the rides and didn't have to wait in line. I drove you to your house where we stared up at the stars and I listened to your heartbeat as I held you in my arms. We hung out at the rainbow where we drank ‘til half past two. Nothing could go wrong anytime that I'm with you. Like crashing a hotel room or leading up to that first kiss or searching for a high school that you know doesn't exist. These are the things that make me free. I feel like I'm stuck in "stand by me". This night was too good to be true.

Today I woke up alone and wishing you were here with me. I wanted us to be something that we'd probably never be. Today you called me up and said you'd see me at our show but now I'm stuck debating if I even want to go. *<~~yournamehere>~~, don't you understand that what I say is true? I just want you to know *that i'm so in love with you. I'd drive you to Las Vegas and do the things you want to do. I'd even have *Yael Yuzon dedicate a song to you. I only wish that this could be. Just dump your boyfriend and go out with me and I swear I'd treat you like a queen.

~San Dimas Highschool Football Rules

*revised

« If i? »

2005-04-14T13:21:00.000+08:00

If you..
People are often unreasonable,

illogical and self-centered,

forgive them anyway.

If you are kind,

people may accuseyou of selfish, ulterior motives;

be kind anyway.

If you are successful,

you will win somefalse friends and some true enemies;

succeed anyway.

If you are honest and frank,

people may cheat you;

be honest anyway.

What you spend years building,

someone could destroy it overnight;

build anyway.

If you find serenity and happiness,

there may be jealousy;

be happy anyway.

The good you do today,

people will often forget tomorrow;

do good anyway.

Give the world the best you have,

and it may never be enough;

give the world your best anyway.

You see, in the final analysis,

it is between you and god;

it was never between you and them anyway...

~ Mother Teresa

« Reel Ends @ the Gig »

2005-04-12T21:01:00.000+08:00

April 9, araw ng gig namen. Hindi ko alam kong ano ang una kng gagawin. Naglinis muna ako ng kwarto tapos nag-rehearse ako sa kwarto ko. Nagmistulang underground concert ang kwarto ko nung mga oras na yun. Maya-maya, napaisip ako ako kung anong oras ko kaya kukunin kila Chelskiedoodleletskie yung Viewcam nya dahil kailangan ko para sa gig. Nang biglang, “too-toot, too-toot”, may nag message sa cellphone at nagtext si Chelskiedoodleletskie. Hahaha, sakto! Nabasa siguro ang isip ko, buwahahaha!!! Yun nga, tinatanong nya kung anong oras ko kukunin yung videocam. Sabi ko maya-maya. Ayun, naligo na ako at nagbihis. Mga around 2:00 yata umalis na ako. Then kinuha ko na yung cam tapos nag-stay na muna ako sa kanila ng, di ko na maalala yung oras eh. Wala ng panahon para tumingin sa orasan.

After kila Chelskiedoodleletskie, tumungo naman ako kila Albert para sunduin siya dahil tutugtog nga ang White Trash. Pagdating doon, ba’y akalain mong ayaw daw tumgtog ni Albert, hindi na daw nya trip tumugtog. Tinanong ko ang dahilan pero sabi nya, WALA lang, ayaw nya lang talaga. Anung klase yun?!! Akala ko, ok na. Nakailang pilit ako sa kanya pero ayaw pa rin talaga. Biglang uminit ang mukha ko, literal, at nababadtrip na ako. Sinubukan ko pa ring kausapin pero wala. Kaya naisipan ko nang umalis dahil wala na akong mapapala dito.

Dumerecho ako sa webzone na tila walang kilala at nakakulot ang noo at salubong ka kilay. Kaya pala ako dumerecho sa webzone ay para iwan ko na doon yung veiwcam ni Chelskiedoodleletskie. Hindi na ako nagtagal umalis din kaagad ako para mag bihis for our gig. Nakahanda na rin kasi sila hubert at inaantay na nila si Eisner. Pag-uwi ko, nagbihis na ako at bumalik sa webzone. Hinintay na namin si Eisner at ang van nya.

Pagdating ni Eisner ng mga 6:30, sinabi ko sa kanya na ayaw ngang tumugtog ni Albert at nag-iinarte. Gumawa ng paraan si Eisner at dadaanan daw namin si Albert. Edi yun na nga, pumunta kami ng parang pero wala daw doon si Albert. Pumunta daw kila Jed, schoolmate ni Albert sa CEU na taga-Strip 70 sa may Baytree. Kaya bumalik ulit kami sa strp 70 para hagilapin si Albert. Pagdating namin sa bahay nila Jed, Tinawag namin siya. Eh eksaktong parang may-padasal sa kanila. Kumakanta ng mga banal na kanta at tila walang naririnig sa mga sigaw namin ni Eisner. Naka-ilang tawag kami ng “JED!!!” at nakailang katok kami sa gate. Gasgas na ang gilid ng 25 centavo coin ko. Ngangalahati na yung bariya ko kaya naisipan kong laksan ang katok at sigaw. Ayan, narinig na nila yung sigaw ko. Hinanap ko si Jed at pinapunta kami sa kabilang pintuan. Pagpasok namin sa gate, napansin ko na may DOORBELL pala, nasa tabi lang ni Eisner. Taena, gisgas pa yung boses ko at yung 25 centavo coin ko may doorbell naman pala!!! Pinalabas namin si Albert at pinilit ni Eisner. Naka 10 minutes kami doon at maya-maya, nakumbinsi ni Eisner na sumama si Albert at iyun, sumakay na kami sa van. Dinaanan na rin namin si Arnold sa may barangka at iyun, tumungo na kami sa Timog Ave. Sa Branigans.

Hindi namin kabisado kung saan yung branigans kaya ng nasa Timog Ave. na kami, halos isang oras bago namin natunton yung nasabing bar. Akala namin, late na kami pero hindi pa pala nag-sastart.

White Trash na ang unang tumugtog dahil ibabalik din namin kaagad si Albert kung saan namin siya sinundo. Parang Hiniram lang namin siya or let’s say na in-abduct or kinidnap sandali. Ang Ransom, tumugtog ng anim na kanta. Hehehe. Ayun, anim na banda lang ang tumutog at pang huli ang Step an inch.

About sa Viewcam. Nakalimutan kong bumili ng Blank Video8 dahil paubos na yung latest na binili ko. Kaya hanggang White Trash lang ang nacover ng cam. Sinubukan namin ni Maiko na maghanap ng bukas na store na may V8. Binagtas namin ang kahabaan ng Timog Avenue. Madmai kaming nadaanan sikat na bar. Zirkoh, Laffline, Burger King… bar ba yun? Pero madami ng bar eh. Naka-abot kami sa kadulu-duluhan pero wala kaming nakita. Kaya bumalik na kami. Habang naglalakad pabalik, dumaan muna kami sa Burger King at umorder ako ng Whopper Jr. dahil gutom na gutom na gutom na gutom na gutom na gutom na gutom na gutom na gutom na gutom na ako. Take-out na namin yung combo meal at kinain hanbang naglalakad. SARAP. Sarpa ng buger na nauusukan ng mga usok galing sa tambucho ng mga dumadaang sasakyan. Pero ok lang yun, masarap naman. Parang pina-usukang Whopper.

After ng gig, umuwi kami ng malumanay at kami ay nagcommute. Sila Hubert, Maiko at Queenie ay nag-taxi, Sossy! Ang naira, Ako, Jerson, Edge, Emerson, Kiko, Eboy, GF ni Eboy, Ewing, Dalawang guest ng Lifestory. Nag-jeep kami hanggang EDSA. Pagbaba sa may EDSA, binaybay namin ang EDSA papuntang GMA dahi doon ang labasna ng mga Bus. Sumakay na kami sa bus papuntang Cubao at hindi na ako nakapagbayad, hee hee hee! Pagdating sa Cubao, humiwalay na ako sa kanila dahil SSS Village ang sasakyan ko. Sila, Montalban. Mga isang oras akong naghintay sa ilalim ng madilim na kalangitan at nakakita rin ako ng Jeep na SSS. Ayun, nakauwi ako ng peaceful. –END-

« done and dead? »

2005-04-09T12:31:00.000+08:00

The sadness comes when it's least expected. It shot out of the dark and slammed in our face. The hurt it brings can't be stopped and the hurt it brings can't be cured. Just when I thought things were alright. You came in and ripped out my heart. My stomach is full of butterflies. The thought of you gone, it tears me apart. I remember you and me when we used to laugh all night until we fell asleep and I know we're through but I've still got thoughts of you left inside my head. Well... in my head.

The love that I have for you is done and dead, it's so far away but you're still here in my head and you're still here, you'll never leave my heart. So stop me now. Stop my thoughts cause you're killin’ me but you don't know even though we've grown apart I'll still be there for you cause I don't want to be just a memory to you.

« Decipher »

2005-04-09T12:09:00.000+08:00

« Le Ching Tea House »

2005-04-07T07:37:00.000+08:00

Matagal ko nang pangarap magkaroon ng TV tuner sa PC ko. Mga last month siguro, gusto ko nang magkaroon. Kaya kahapon, nagroon ako ng chance para bumili ng TV tuner.

Naghanda na ako para magpunta ng Gilmore dahil doon ako bibili. Pero bago ako pumunta sa Gilmore, dumaan na muna ako sa webzone dahil pupunta daw si Albert doon. Sakto, aalis din pala si Hubert at dumating naman si Solomon, kaya sabay-sabay na kaming umalis. Pupunta nga pala si Hubert sa Robinson’s Galleria para magparefund ng ticket (yata). Kaya habang nasa FX kami at bumibyahe patungong Cubao, napagisip-isip kong samahan muna sila Hubert sa Galle’ para sabay-sabay na kaming tatlo. Pagdating sa cubao, nag-bus na kami para tipid, yun lang, ang bagal. Pero nakarating naman kami sa Galle’. Ayun, pagdating namin, pinuntahan na ni Hubert yung pakay nya doon. Bumili pa kami ng King Cone. Taenang King cone yan, biten! Yung waffer stick, illusion lang pala!!! Kala ko mahaba!!! Kasing laki lang pala ng pinkie finger. Pero masarap sya. Maya-maya, habang papalabas na kami ng mall, naisip kong sa Greenhills nalang bumili para mas malapit na at siguradong mura dun. Kaya nag bus na kami papuntang Viramol.

Lecheng Tea House yan! Le Ching Too!
After ng ilang months, naka-apak nanaman ako sa Greehills. Naalala ko tuloy yung time na nakita naming dalaawa ni Armel dun si Kristine Hermosa w/ her 2 sisters. Anyweeeyz, ayun nilakad namin papuntang Viramol. Excited na ako, nag biglang… under renovation pala yung Viramol. Damn it!!! Sinubukan naming ikutin ang buong mall baka may bukas na tindahan ng PC parts. Napadpad kami sa “Car Park…” basta ganun yung pangalan nung parang mini-mall na yun, nakalimutan ko na. At Sa wakas, nakabili na rin ako. After kong makuha yung pakay ko, nag-ikot-ikot muna kaming tatlo para mag-hanap ng kakainan. Sinuggest ko sa kanila na sa Chinese Resaurant na lang para maiba naman. Edi pumayag naman sila at nag hanap ng Chinese restaurant. May nakita kami, ang cute ng pangalan!!! Naka-lagay sa malaking sign na color yellow, “Le Ching Tea House”. Pinasok namin sa loob, kaso taena, sarado na pala. Napa-“Lecheng Tea House naman yan oh!” kaming tatlo. Kaya tinuloy-tuloy na namin ang paghahanap. May isang chinese restaurant din kaso parang karinderya lang yung ambiance. Kaya bumak-out kami. Sinyod namin yung hallway na yun at meronng nakita si Solomon, tang-ina! Nakakatuwa at nakakatawa. Alam mo ba ang pangalan ng Chinese Restaurant na nakita namin? Kanina, “Le Ching Tea House” ngayon naman, “Le Ching Too”. BUWAHAHA!!!! Mga Leche!!! May “too” pa. Parang inaasar yung nauna, BUWAHAHA!!! Edi pinasok na namin yung Lecheng Too. Langya, Chinese Restaurant ba ‘to o Stockroom? Para kasing stockroom lang ng mga sapatos yung pintuan. Super underground at parang mga restaurant sa China Town sa America, yung mga napapanood ko sa pelikula. Pero ok lang, masarap naman siguro ang mga foods. Pumwesto kami sa dulong-dulo, yung tipong di na makikita ng ibang tao. Doon kami sa may electric fan, solo namin!!! Ayan, makakakain na kami. Habang naghihitay sa waiter para kunin ang Menu, kwentuhan muna tungkol sa mga kalokohang ginagawa pagwalang pambayad sa restaurant and so on. Ayan na, may menu na kami. Grabe ang hirap pumili. Gusto kong kumain ng pancit, kaso wala daw sila. Nakanampucha! Chinese restaurant ba ‘to??? Sinabi ko sa waiter, “Pwede bang magpaluto ng Lucky Me Chili-mansi?”, walang reaksyon yung waiter. BUWAHAHAHA!!! Pumili pa kami ng food. Si Solomon may napili, mura lang kumpara sa iba. Plain Soup worth 18 pesos. BWUAHAH!!! Sigurado akong sabaw lang na may patis yun. Kaya sabi ko wag yan! Kaya siopaw nalang inorder nya, 2 pcs. Worth 50 pesos. So 25 lumalabas, 25 pesos isa. Langya, Sampumpiso lang sa bay-3 yan!!! Si Hubert naman, Rice and Beef worth 80 pesos? Basta ganun. Ako naman Beef Noodle Soup worth 80 pesos. WAW nakakamis si Mommy!!! Mahilig kasi kaming kumain nun. Hehe… Habang naghihitay sa inorder, may umupong mga matatanda sa katabi naming table, pero di namin pinansin. Kwentuhan, kalokohan. After 6 months, dumating na yung order ni Solomon, siopaw. Tapos kay Hubert, yung kanin na may beef sa ibabaw, BWUAHAHAHAHA!!! PARANG SA DENTISTA GALING YUNG LALAGYAN na pag naghulog ka ng ngipin, makakarinig ka ng tunog na “tongk”. Dumating na rin yung order ko after 1 minute and 6 months. Nanghingi kami ng chopstix, tatlo. Yung isa para sa akin. Yung isa para kay Solomon, taena, Siopaw chinapstik! Buwahaha!!! At yung isa naman, para sa buhok ko (pero pano ba ilagay sa buhok yun?). Waw, heaven… sarap ng food ko. Habang kumakain kami, nag-kwekwentuhan kami tungkol sa “tae”. Kaya biglang nagtinginan sa amin yung mga katabi naming matatanda. BUWAHAHAH!!! Pero di namin pinansin. Si Hubert, parang kinakahiya kaming dalawa dahil sa “TAE!!!” buwahahaha!!! Ayun, after that, busog ako at lumabas na. Nilakad namin papuntang sakayan ng taxi. Taena, anlayo, nagutom ulit ako. Pero ayun, sa wakas, nakaraos rin. Umuwi na kami at nagtaxi. Traffic nga eh, kaya around 7:00 PM na kami naka balik sa webzone. Hindi ko makakalimutan yung Lecheng Tea House na yun at Lecheng Too na yan!!!Babalik kami jan at maghahasik ng lagim. –END-

a Music Box Superhero

TWILIGHT SUMMARY ( in tagalog pare!)

Active Vista Film Festival

How's Ely (Ely Buendia Update)

How's Tara (Tara Santelices Update)

Fundraising Events for Tara

37 things you don't know (i think) about it...

Googling Myself - new past time

iBANG item no.009

iBANG! item no.008

iBANG! item no.007

If you haven't checked your Friendster account in a while, here's apeek at what you've been missing (lucky you!)

Take care of Seeds

iBANG! item no.006

Sense in waiting

Erythromycin

iBANG! item no.005

iBANG! item no.004

Chapter IV: A Crow Calls

iBANG! item no.003

Eight of Nine

twISted unleashed

Deviously deviant

Chapter III: A Silent Ride

Prologue: We Blink, we wink

Do u evn know wat ur wearing?

Talagang Nag-away

iBANG! item no.0002

stop your crying

Chapter II: First Step: A bear, a letter, a song

Stand-up, Comedy!

I'm with Marieton Pacheco

iBANG! item no.0001

Fatal Fame sa UP BnA

Chapter I: A Widely Opened Gate

SCQ Reload

Chapter I: A Widely Opened Gate

Catalyst

« Me-mu-me-mu-me »

« Forget this amber »

« Surprise, surprise »

« Eupee Trip III »

« Boy Crazy »

« Eupee Trip II »

« Unhanded Chain »

« Man Inside the Box »

« Xian xian »

« Fête de la Musique »

« You're so last summer »

« When you turn it »

« a typical ego»

« Me, Drowned »

« The Night Life »

« I missed the oval »

« I bestowed my blood »

« Impaired Dive »

« A Good Samaritan »

« Eupee Trip »

« Cheek to cheek »

« it's in my control »

« Dreamin' for a dream »

« If i? »

« Reel Ends @ the Gig »

« done and dead? »

« Decipher »

« Le Ching Tea House »

If you haven't checked your Friendster account in a while, here's a
peek at what you've been missing (lucky you!)